ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΘΗΝΑΣ - ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

…ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ…

Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ;;;

Στις 11 του μήνα κυκλοφόρησαν στην ιστοσελίδα της Ιατρικής Σχολής «προτάσεις πρωτοβουλίας μελών ΔΕΠ», αναφορικά με τρία ζητήματα: Την ίδρυση νέου ιατρικού τμήματος στο πλαίσιο της ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ, για τον εκσυγχρονισμό του προγράμματος σπουδών και Για τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών.

Όσον αφορά στο πρώτο ζήτημα, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία προτείνει να δημιουργηθούν δύο τμήματα Ιατρικών, που η μία θα εδράζεται στο Γουδί και η άλλη στο Αττικό. Η ένταξη των φοιτητών θα γίνεται μάλιστα «ανάλογα με τη σειρά προτίμησης στο μηχανογραφικό τους». Προβλέπει παράλληλα η λειτουργία των κλινικών να λαμβάνει χώρα μόνο σε πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Προφανώς, οι παραπάνω προτάσεις δεν έπεσαν από τον ουρανό. Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που και πάλι, συγκεκριμένα μέλη ΔΕΠ είχαν προτείνει να μεταφερθούν οι φοιτητές των κλινικών ετών στο Αττικό, σε μία λογική διάσπασης των σπουδών σε κύκλους, προκλινικό και κλινικό. Σήμερα, αυτή η πρόταση δε μπορεί να υποκρύψει βαθύτερα συμφέροντα μερίδας καθηγητών, που έχουν μετατρέψει τα νοσοκομεία και δη τα αμιγώς πανεπιστημιακά (δηλαδή όσα δεν εντάσσονται στο ΕΣΥ) σε τσιφλίκι τους, για να βάζουν στις κλινικές τους ασθενείς τους κερδοσκοπώντας εις βάρος του λαού και της ανάγκης του για δημόσια και δωρεάν περίθαλψη. Γι’ αυτό και προτείνουν οι πανεπιστημιακές κλινικές να διαχωριστούν και να φύγουν από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Προφανώς, διόλου δεν τους ενδιαφέρει το γεγονός ότι και οι πανεπιστημιακές κλινικές εξυπηρετούν εν δυνάμει ένα σημαντικό αριθμό ασθενών και ούτε το κατά πόσο εμείς, ως φοιτητές, θα μπορούμε να ασκούμαστε στις πραγματικές συνθήκες του συστήματος υγείας και όχι στα τσιφλίκια τους, με τα δικά τους περιστατικά, μακριά από την πραγματικότητα της ιατρικής πράξης. Η δε δημιουργία δύο τμημάτων ιατρικής που θα υπάγονται στο ίδιο πανεπιστήμιο (!) δημιουργεί τους όρους «ανταγωνισμού» μεταξύ των δύο, δημιουργίας τμήματος αλλά και αποφοίτων δεύτερης κατηγορίας. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να περιορίσει τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης από τους φοιτητές, διασπώντας τους σε δύο κομμάτια. Σίγουρα, μία σχολή στο Αττικό με όλα τα χαρακτηριστικά που θα έχει, θα αποτελεί εμπόδιο για τη συνδικαλιστική και αγωνιστική δράση.



Στο δεύτερο σημείο, προτείνονται αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών «που θα διασφαλίζουν την ενσωμάτωση της παραγόμενης γνώσης και της νέας τεχνολογίας». Ο γενικόλογος αυτός στόχος παρόλο που δε χαράζει κάποια συγκεκριμένη στρατηγική, δε σημαίνει ότι δεν έχει απολήξεις. Η δημιουργία εξειδικευμένων μαθημάτων, τύπου Θωρακοχειρουργικής, Νεφρολογίας, Μικροχειρουργικής αποτελεί κανόνα σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού, τα οποία η συγκεκριμένη πρωτοβουλία φαίνεται να χει σα φωτεινό παράδειγμα. Αυτή η εξειδίκευση από τα χρόνια του πανεπιστημίου που συμβαίνει παράλληλα με την υποτίμηση μαθημάτων ευρύτερου γνωστικού πεδίου, θέλει να παράγει απόφοιτους με κατακερματισμένες πληροφορίες, υπερ – εξειδικευμένες γνώσεις και άρα πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμους στην εργασία. Η «Πρωτοβουλία μελών ΔΕΠ» προτείνει την εισαγωγή νέων μαθημάτων σχετικά με την πρωτοβάθμια υγεία (λες και οι 12 μήνες Παθολογίας που διδασκόμαστε δεν αρκούν), τα οικονομικά της υγείας (πώς θα διαχειριζόμαστε τους ήδη περιορισμένους πόρους για να μπορέσει να «λειτουργήσει» ένα νοσοκομείο και ενδεχομένως πώς αυτό θα βγάλει κέρδος ως μία καλή επιχείρηση), τη διαχείριση συστημάτων υγείας και διασφάλιση ποιότητας παροχών υγείας και τον ιατρικό ανθρωπισμό. Ένα μάτσο άχρηστων (και σε ορισμένες περιπτώσεις επικίνδυνων) μαθημάτων, με στόχο την εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών και τον «εκσυγχρονισμό μας». Οι συγκεκριμένοι καθηγητές μάλιστα, δεν αφήνουν στο «απυρόβλητο» ούτε τις εξεταστικές, προτείνοντας να έχουν καθορισμένη διάρκεια ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η «εύρυθμη» λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Λες και το δικαίωμά μας να καθορίζουμε μέσα από τις Συνελεύσεις ετών τις εξεταστικές μας, αποτελεί πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία και όχι δυνατότητα να ορίζουμε το δικό μας προγραμματισμό.

Ένα ακόμα ζήτημα που μπαίνει το τελευταίο διάστημα, είναι αυτό της Εσωτερικής Αξιολόγησης. Στη σχολή μας έχει αρχίσει να εφαρμόζεται με το μοίρασμα ερωτηματολογίων που απευθύνονται στους φοιτητές. Οι διδάσκοντες μάλιστα, θεωρούν ότι η συμπλήρωσή τους είναι αυτονόητη και μας παροτρύνουν να τα συμπληρώσουμε, γιατί θα βελτιώσουν την εκπαίδευσή μας. Αυτό που δεν ξέρουν – ή καλύτερα αυτό που δε μας λένε – είναι ότι τα ερωτηματολόγια αυτά αποτελούν κομμάτι του νόμου για την αξιολόγηση και προϋπόθεση για την εφαρμογή του. Είναι ένας νόμος, παρά τη φιλολογία που έχουν χτίσει γύρω του, βαθειά αντιδραστικός. Είναι ο νόμος που εποπτεύει την εφαρμογή του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Αν μία σχολή για παράδειγμα δεν έχει ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα σπουδών, έχει άσυλο, δωρεάν συγγράμματα, δεν εφαρμόζει τις πιστωτικές μονάδες και δεν συνάπτει συμβόλαια με επιχειρήσεις τότε αξιολογείται χαμηλά και με τις ανάλογες επιπτώσεις στη χρηματοδότησή της. Τα ερωτηματολόγια αυτά, πέρα από τα παραπάνω, δίνουν την αίσθηση ότι κάτι μπορεί να αλλάξει απλά με τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου. Η αλήθεια είναι όμως εντελώς διαφορετική. Ότι μπορέσαμε να πετύχουμε σα φοιτητικό κίνημα και εντός και εκτός της σχολής προήλθε μέσα από τις Γενικές μας Συνελεύσεις, τους μαζικούς και μαχητικούς αγώνες. Με διεκδίκηση και πάλη. Ποτέ με ερωτηματολόγια που προσπαθούν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια. Η λειτουργία του πανεπιστημίου, η παρεχόμενη γνώση και η παραγόμενη έρευνα πρέπει να ελέγχονται από τους φοιτητές, τους εργαζόμενους και τις συλλογικές τους διαδικασίες, για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών!

Πολλά πρέπει να αλλάξουν. Δυστυχώς στη σχολή μας και γενικά στο ελληνικό πανεπιστήμιο, οι καθηγητές δεν εργάζονται με το καθεστώς της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Ειδικά στις κλινικές, πολλές φορές μας βάζουν να τρέχουμε πίσω από έναν ειδικευόμενο, ο οποίος αναλαμβάνει το φορτίο της δικιάς μας εκπαίδευσης ενώ έχει ταυτόχρονα να βγάλει όλη τη λάντζα της κλινικής. Πολλοί είναι εξάλλου και οι καθηγητές που υπάρχουν στο πρόγραμμα διδασκαλίας εντούτοις όμως οι φοιτητές δεν τους έχουν δει ποτέ. Από την άλλη, διαρκές αίτημα αποτελεί η εξάσκησή μας στις πραγματικές συνθήκες του συστήματος υγείας. Τόσο γιατί αυτό διασφαλίζει ότι θα λάβουμε πληρέστερη εκπαίδευση και όσο γιατί οι κλινικές του πανεπιστημίου πρέπει να τίθενται στην υπηρεσία του λαού και των αναγκών του για υγεία και όχι στην υπηρεσία των πελατών ορισμένων μεγαλοκαθηγητών. Γι’ αυτό και πρέπει όλες οι πανεπιστημιακές κλινικές να ενταχθούν πλήρως στο ΕΣΥ. Παράλληλα, έχει σημασία να μη διδασκόμαστε - εξεταζόμαστε στη λεπτομέρεια αλλά στην ουσία. Ταυτόχρονα, η συζήτηση αυτή δε μπορεί να είναι πέρα κι έξω από την ίδια την πραγματικότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Οι συνθήκες που επικρατούν, αποτέλεσμα της υποστελέχωσης, της υποχρηματοδότησης και του καθεστώτος με τον οποίο εργάζεται το προσωπικό (εξαντλητικά ωράρια, χαμηλοί μισθοί κλπ) όχι μόνο για την εκπαίδευσή μας δεν είναι κατάλληλες αλλά κυρίως, δε μπορούν να ανταποκριθούν στο αυτονόητο δικαίωμα του λαού για παροχή δημόσιας και δωρεάν, υψηλής ποιότητας περίθαλψης. Η πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που φρόντισε για την κατάσταση αυτή, οδηγεί το σύστημα υγείας σε κατάρρευση με μαθηματική ακρίβεια. Γι’ αυτό και οι αγώνες μας είναι απαραίτητοι. Σε μία ενιαία κατεύθυνση με τους αγώνες των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

ΣΚΗΝΕΣ 1973 ΕΝ ΕΤΕΙ 2009

Την Παρασκευή 13/11/2009 τα πανεπιστημιακά κτίρια της ΑΣΟΕΕ, Νομικής, Παιδαγωγικού (παλιό Χημείο) και Παντείου παρέμειναν κλειστά έπειτα από πραξικοπηματική απόφαση των πρυτανικών αρχών. Η απόφαση αυτή αποτελεί προϊόν συνεννόησης των πρυτάνεων με την κυβέρνηση και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Κάτι τέτοιο αποδείχτηκε και από την προκλητική παρουσία των μονάδων καταστολής(ΜΑΤ, ομάδες Δέλτα) περιμετρικά των συγκεκριμένων πανεπιστημίων, οι οποίες μάλιστα δεν επέτρεπαν στους φοιτητές να εισέλθουν εντός του χώρου των ιδρυμάτων. Η πράξη τους αυτή αφενός αποτελεί παραβίαση του ασύλου και αφετέρου αμφισβήτησε τη δυνατότητα των φοιτητών να αποφασίζουν για τους εαυτούς τους με συλλογικό τρόπο, καθώς την προαναφερθείσα μέρα είχαν οριστεί Γενικές Συνελεύσεις τόσο στην Πάντειο όσο και στο Παιδαγωγικό.

Η απαγόρευση διεξαγωγής Γενικών Συνελεύσεων καθώς επίσης και η πρωτοφανής απαγόρευση εισόδου των φοιτητών στις σχολές τους θυμίζει πρακτικές που χρησιμοποιούσε η χούντα των συνταγματαρχών. Προφανώς, πρόκειται για κινήσεις που εντάσσονταν σε μια ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης και των ΜΜΕ να δημιουργήσουν ένα κλίμα φόβου στους πολίτες εν όψει και της πορείας της 17ης Νοέμβρη. Δεν είναι η πρώτη φορά που τέτοιες μέρες υπήρχε ένα προκαθορισμένο σχέδιο από τα κέντρα εξουσίας να απομακρύνουν από την πολιτική ατζέντα των ημερών την κινητοποίηση για το Πολυτεχνείο και η μόνη κουβέντα γύρω από αυτήν να αφορά μόνο τυχόν επεισόδια και ότι μπορεί να βάλει στο νου του το κάθε φερέφωνο της κυβέρνησης. Έτσι και στη φετινή πορεία η αστυνομία προχώρησε σε προσαγωγές 290 ατόμων χωρίς κανένα λόγο και καμία πρόκληση, σε μια ένδειξη πυγμής απέναντι στο μαζικότατο πλήθος διαδηλωτών που κατέβηκαν στο δρόμο για να τιμήσουν με πολιτικό τρόπο τους νεκρούς της εξέγερσης. Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος: να αμαυρώσουν το νόημα της εξέγερσης του ’73, γιατί φοβούνται την επικαιροποίηση των αιτημάτων του τότε και κυρίως φοβούνται την πιθανή έκρηξη της νεολαίας και των εργαζομένων ως μια απάντηση στην καταπίεση που διαχρονικά βιώνουν από το εκάστοτε καθεστώς.

Σε μία πολιτική συγκυρία που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα αστικά επιτελεία επιλέγουν να τσακίσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού με στόχο να κάμψουν οποιαδήποτε κοινωνική αντίδραση γεννάει η αντιλαϊκή πολιτική τους, το Υπουργείο και οι πρυτάνεις προχωρούν σε αυτή την προκλητική πράξη. Ουσιαστικά, συνεχίζουν να κατασυκοφαντούν το άσυλο με τον πλέον χυδαίο τρόπο, κυρίως γιατί αντιλαμβάνονται ότι αποτελεί ένα κεκτημένο που δίνει τη δυνατότητα στους αγώνες να αποκτούν δύναμη μέσα από μαζικές πολιτικές διαδικασίες των αγωνιζόμενων κομματιών και μέσα από το πεδίο που βρίσκουν φοιτητές και εργαζόμενοι να συντονίζουν τους αγώνες τους.

Ακόμα περισσότερο, η κατάφωρη αυτή προσπάθεια καταστολής και τρομοκράτησης έρχεται μόλις λίγες μέρες πριν το Δεκέμβρη και την συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό στα Εξάρχεια. Η εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη όχι μόνο αποτελεί σημείο αναφοράς για τους μελλοντικούς αγώνες της νεολαίας, αποδεικνύοντας ότι οι εξεγέρσεις είναι πάντα επίκαιρες, αλλά και ανέδειξε τις κατειλημμένες σχολές του κέντρου της Αθήνας (Νομική, Πολυτεχνείο, ΑΣΟΕΕ) σε πραγματικά κέντρα αγώνα και συντονισμού. Έτσι, η καταστρατήγηση του Ασύλου έρχεται και σε μια προσπάθεια των αστικών επιτελείων να ξεμπερδεύουν με την εξέγερση, να παραχαράξουν το νόημά της υποβαθμίζοντάς την και να πλήξουν συνολικά το δικαίωμα της νεολαίας και των εργαζόμενων να αγωνίζονται.

Η ύπαρξη του ασύλου, πέρα από την πραγματοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, εξασφαλίζει τη λειτουργία του πανεπιστημίου ως χώρου πολιτικοποίησης, ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αμφισβήτησης και διεκδίκησης. Έχει παίξει κομβικό ρόλο στην ανάπτυξη, οργάνωση και κλιμάκωση των εκάστοτε αγώνων. Αποτελεί λαϊκά επιβεβλημένη κατάκτηση και εφαλτήριο αγώνα για το φοιτητικό αλλά και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα. Η έννοια του ασύλου είναι εκείνη που κατοχυρώνει στα αγωνιζόμενα κομμάτια τη δυνατότητα υιοθέτησης οξυμένων μορφών πάλης μέσω των οποίων θα έρχονται σε ρήξη και θα βάζουν αναχώματα στις επιδιώξεις της κυρίαρχης πολιτικής. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο το άσυλο αντιμετωπίζεται από το αστικό μπλοκ σαν χώρος συγκέντρωσης του «εσωτερικού εχθρού», δηλαδή ως ένα ορμητήριο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, το οποίο τώρα περισσότερο από ποτέ οφείλουν να εξαλείψουν.

Το ζήτημα του Ασύλου είναι ζωτικής σημασίας για τις δυνάμεις του κινήματος και αποτελεί σημαντικότατη κατάκτηση αλλά και διαρκές διακύβευμα. Απέναντι σε αυτούς που θέλουν να μας φοβίσουν και να μας τρομοκρατήσουν απάντησή μας είναι οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες για την προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα θα προασπίσουν το δικαίωμα τους να αγωνίζονται και να νικάνε, όχι μόνο μέσω της υπεράσπισης του πανεπιστημιακού Ασύλου, αλλά και μέσω της επέκτασής του Ασύλου σε σχολεία και εργασιακούς χώρους.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Νέο INSOMNIA Σεπτεμβρίου 2009

Το νέο τεύχος του INSOMNIA που μοιράζεται στους πρωτοετείς της σχολής μας είναι διαθέσιμο για download κάνοντας κλικ εδώ.

Με την είσοδο του φθινοπώρου, το blog της Π.Α.Φ. θα βρίσκεται ξανά υπό συνεχή ενημέρωση. Καλή και αγωνιστική νέα χρονιά!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Καταγγελία ΕΑΑΚ Πάτρας για τον ξυλοδαρμό μελών της από την ΚΝΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στους Ηλ/Μηχ Πάτρας

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 3 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκόπο να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.

Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΠαΣοΚ ΕΕ και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.

Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας
Σε ΑΕΙ κ’ ΤΕΙ

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Αποτελέσματα Φοιτητικών Εκλογών 2009 Ιατρικής Αθήνας

Ιατρική
(Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Ψήφισαν		Εγκυρα		Ακυρα		Λευκά
1438		1396		42 ( 0 )		26
		97.08%		2.92%		1.86%
Παράταξη	2009	2009 %	2008	2008 %	Μεταβολή	Μεταβολή %
ΔΑΠ	353	25.29%	410	25.2%	-57	0.09%
Νέα Προοπτική	326	23.35%	334	20.53%	-8	2.82%
Ε.Α.Α.Κ.	297	21.28%	325	19.98%	-28	1.3%
ΠΑΣΠ	218	15.62%	307	18.87%	-89	-3.25%
ΠΚΣ	127	9.1%	156	9.59%	-29	-0.49%
Αριστερή Ενότητα	49	3.51%	65	4%	-16	-0.49%
Πορεία	-	-	13	0.8%	-	-

Οι έδρες του Δ.Σ. κατανέμονται ως εξής: ΔΑΠ: 4 (από 4), Νέα Προοπτική: 4 (από 3), ΕΑΑΚ: 3 (από 3), ΠΑΣΠ: 2 (από 3), ΠΚΣ: 1 (από 1), Αρ.Εν.: 1 (από 1).

Για τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε όλες τις σχολές πανελλαδικά, επισκεφτείτε τη σελίδα της νΚΑ.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Φοιτητικές εκλογές 2009

Στις 13 Μάη στηρίζουμε - ψηφίζουμε Ενωτική Πρωτοβουλία Αρι.Σ.-Π.Α.Φ. Ε.Α.Α.Κ.

Μπορείτε να κατεβάσετε το 8σέλιδο κείμενο στο οποίο κατέληξε το διήμερο της ΕΑΑΚ στις 11-12 Απρίλη κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Μία νέα Πρωτομαγιά είναι αναγκαία...

...μια νέα Πρωτομαγιά είναι εφικτή!

Ανεξάρτητη ταξική Πρωτομαγιά την Παρασκευή 1η Μάη με προσυγκέντρωση στις 11:00 στο Μουσείο

1η Μαΐου 1886: Ημέρα μνήμης από της εξέγερση των εργατών του Σικάγο για το 8ωρό. Βρίσκουν το θάνατο δεκάδες εργάτες…
Μάης του 1936: Μήνας εξέγερσης των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκουν το θάνατο πάνω από 10 εργάτες.
23 Δεκέμβρη 2008: Δολοφονική επίθεση με βιτριόλι δέχεται η μετανάστρια από τη Βουλγαρία, συνδικαλίστρια και αγωνίστρια Κ. Κούνεβα από την εργοδοσία. Στο μεταξύ μόλις έχει προηγηθεί η νεολαιίστικη εξέγερση της νεολαίας, ο Δεκέμβρης…

Η 1η Μάη δεν έχασε ποτέ το νόημά της…

…για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις κοινωνικές ανάγκες.

123 χρόνια έχουν περάσει από τη ματωμένη 1η Μαΐου 1886 του εργατικού ξεσηκωμού στο Σικάγο και το νόημα της, όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει να το σβήσουν αλλά αναβαπτίζεται στους νέους κοινωνικούς αγώνες που ξεσπούν σε κάθε γωνιά του κόσμου. Από την πρώτη στιγμή το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του προσπαθούσαν αρχικά να τσακίσουν την Πρωτομαγιά με το ξύλο ή ακόμα και με τις σφαίρες. Στη συνέχεια προσπάθησαν να την ''εξαγοράσουν'' μετατρέποντάς τη σε επίσημη αργία και σε γιορτή των λουλουδιών, για να μετεξελιχθεί σε νεκρώσιμη ακολουθία της ταξικής πάλης με ψάλτη τον υποταγμένο-αστικοποιημένο συνδικαλισμό!

Ειδικά η φετινή πρωτομαγιά, ως η πρώτη μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, δείχνει πως ο αγώνας ενάντια σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης, καταστροφής, αλλοτρίωσης, φτώχειας και πολέμων είναι πιο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ. Παράλληλα είναι και η πρώτη Πρωτομαγιά μετά τον ελληνικό Δεκέμβρη, το τρανταχτό παράδειγμα ότι οι κοινωνικές εκρήξεις και εξεγέρσεις έχουν βγει από καιρό από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και αποτελούν υπαρκτή δυνατότητα της εποχής μας.

Σε αυτό το φόντο της κρίσης που γεννά την ολομέτωπη επίθεση σε παιδεία-εργασία-δημοκρατικά δικαιώματα, η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει να αποτελέσει κόμβο αναγέννησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος με κεντρικό σύνθημα και αίτημα ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ! Παράλληλα, οι εργατικές διεκδικήσεις κόντρα στο νέο εργασιακό μεσαίωνα δεν μπορούν να μην συνοδεύονται από αποφασιστική καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ και της σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ, ως τους δύο αποφασιστικούς πυλώνες για την προώθηση της αστικής επίθεσης σε παιδεία και εργασία. Από την πάλη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος δεν μπορεί να ξεφεύγει ούτε η ΕΕ που για πρώτη φορά μέσα στον κυκεώνα της κρίσης, γίνεται τόσο ξεκάθαρος ο ρόλος που έχει στη λεηλασία και την καταπάτηση των εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.

Ο αγώνας για το πολιτικό περιεχόμενο και την κατεύθυνση του εορτασμού της Πρωτομαγιάς προφανώς και δεν μπορεί να περνά από το χρεοκοπημένο και αστικοποιημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Σε συνέχεια με την προηγούμενη επαίσχυντη στάση τους απέναντι στους εργαζόμενους (κατάργηση πορείας στις 10/12 μέσα στη φλόγα της εξέγερσης του Δεκέμβρη και πρόσφατη υπογραφή των 9 σημείων με το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων για την υπέρβαση της κρίσης), οι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν διστάζουν να καταργήσουν και την πορεία-μνημόσυνο που έκαναν κάθε χρόνο από την Πατησίων και να καλούν σε συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος μέσω του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο τις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Αντίστοιχα, η λογική του ΠΑΜΕ που κινηματικά ταυτίζεται πλήρως με τα ραντεβού της ΓΣΕΕ και απομονώνεται από οτιδήποτε μπορεί να ξεφεύγει από το σχεδιασμό του ΚΚΕ, καταδικάζοντάς το παράλληλα, δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική ελπιδοφόρα πρόταση για το εργατικό κίνημα.

Αυτό που έχει ανάγκη η εποχή μας είναι μία Πρωτομαγιά της μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης των δρόμων και όχι των διαδρόμων, των κατακτήσεων και όχι των παραχωρήσεων, της ρήξης και όχι της συναίνεσης!! Το δρόμο για την ταξική ανασυγκρότηση και αναγέννηση του εργατικού κινήματος τον δείχνει ο ανεξάρτητος συντονισμός δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων για την Κωνσταντίνα Κούνεβα και ενάντια στο δουλεμπόριο, καθώς και ενάντια στις απολύσεις. Μαζί με αυτούς και το φοιτητικό κίνημα όχι ως απλός συμπαραστάτης, αλλά ως ενεργό κομμάτι του κινήματος, αφού η νεολαία είναι αυτή που καλείται να γίνει το πειραματόζωο των νέων σχέσεων εργασίας που προτείνει από τη μεριά του το κεφάλαιο για το ξεπέρασμα της κρίσης! Η νεολαία όμως δε θα συναινέσει σε αυτό. Αυτό άλλωστε το φώναξε τρανταχτά και το Δεκέμβρη. Ούτε σιωπής ούτε υποταγής, να γίνουμε η γενιά της Ανατροπής!

Κάτω τα χέρια από τη νεολαία

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Οι επιθέσεις στο Άσυλο θα ανατραπούν από το φοιτητικό κίνημα

Χθες στις 27/04 το απόγευμα μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα στο γήπεδο της Καισαριανής μεγάλη αστυνομική δύναμη προφασιζόμενη τα επεισόδια που ξεκίνησαν έξω από το γήπεδο κυνήγησε και ανάγκασε ομάδα φιλάθλων να μπει στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης. Οι αστυνομικές δυνάμεις (μια κλούβα ΜΑΤ και πολυπληθές τμήμα από την νεοσύστατη ομάδα Δέλτα που εμφανίστηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη) όχι μόνο δεν σταμάτησαν την καταδίωξη έξω από το χώρο του πανεπιστημίου αλλά παραβίασαν το λαϊκό κεκτημένο του ασύλου, κάνοντας μάλιστα «έφοδο» έως τη σχολή του Μαθηματικού.

Οι δυνάμεις καταστολής κάνοντας μια πρωτοφανή επίδειξη «τσαμπουκά» και «αποφασιστικότητας» κατέλυσαν το άσυλο με επαίσχυντο τρόπο παραμένοντας στο χώρο της πανεπιστημιούπολης για ώρα. Είναι έκδηλο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μεμονωμένο, τυχαίο περιστατικό. Το θράσος των κατασταλτικών δυνάμεων, η προκλητική παρουσία τους μέσα στο χώρο της πανεπιστημιούπολης, αποτελεί τη συνέχεια της αντιδημοκρατικής, τρομοκρατικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει η αυταρχική κυβέρνηση της ΝΔ τόσο στο άσυλο, ως εφαλτήριο κινητοποιήσεων και αγώνων, όσο και συνολικά στο μέτωπο της καταστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση, ευθυγραμμισμένη με τις προσταγές της Ε.Ε., επαναβαφτίζει την έννοια της δημοκρατίας, σαρώνοντας κάθε δημοκρατική ελευθερία, κάθε υπόνοια δικαιώματος. Οι μαζικές συλλήψεις μαθητών και φοιτητών τον Δεκέμβρη, η δολοφονική επίθεση στην συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα, οι δίκες μαθητών στη Λάρισα με τον τρομονόμο, οι χαφιεδοκάμερες και οι δυνάμεις «κατοχής» που κατακλύζουν το κέντρο της Αθήνας και οι φασιστικές επιθέσεις σε πάρκα και στέκια αποτελούν χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του νέου δόγματος «δημοκρατίας» που προκρίνει ο αστικός συνασπισμός εξουσίας. Επιπρόσθετα σε αυτά έρχονται και τα νέα μέτρα ποινικοποίησης της «κουκούλας» και περιστολής των διαδηλώσεων τα οποία δρομολογούνται με το νέο νομοσχέδιο Δένδια. Σε αυτές τις συνθήκες άκρατου ολοκληρωτισμού, έξω από το στόχαστρο της κυρίαρχης πολιτικής δεν θα μπορούσε να μείνει η εστία συσπείρωσης και έκφρασης όλων των ανησυχιών, των αποφάσεων και των δράσεων του λαϊκού κινήματος, το πανεπιστημιακό άσυλο. Μετά την νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη, η κυβέρνηση της ΝΔ και η συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ – με την αρωγή των κατασταλτικών μηχανισμών και των ΜΜΕ – έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο κατασυκοφάντησης και σπίλωσης του ασύλου με απώτερο σκοπό την κατάλυση του. Τους τρομοκρατεί ένα άσυλο που ξεφεύγει από τα στενά όρια του ακαδημαϊκού χαρακτήρα όπως το θέλει ο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο. Φοβούνται ένα άσυλο εφαλτήριο κοινωνικών αγώνων, ένα άσυλο στο οποίο η νεολαία και οι εργαζόμενοι θα δρουν και θα εκφράζονται ανατρεπτικά. Για αυτό προσπαθούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους έξω από τους πανεπιστημιακούς χώρους (όπως συμβαίνει συχνά και με στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης και της Πολυτεχνειούπολης, χαρακτηριστικό είναι άλλωστε το εν λόγω περιστατικό).

Η απάντηση του φοιτητικού κινήματος απέναντι σε αυτές τις μεθοδευμένες κινήσεις σπίλωσης και κατάλυσης του ασύλου πρέπει να είναι άμεση, μαζική και αμείλικτη! Μαζί με κοινωνικούς φορείς, εργαζομένους και σωματεία οι Φοιτητικοί Σύλλογοι πρέπει να υπερασπιστούν μάχιμα το αιματοβαμμένο λαϊκό άσυλο, να καταδικάσουν σύσσωμοι την παρουσία των δυνάμεων καταστολής εντός του πανεπιστήμιου, να απαιτήσουν την διασφάλιση του ακεραίου του θεσμού του ασύλου εφεξής. Να αποκρούσουν την κατασταλτική εκστρατεία των δυνάμεων της κυρίαρχης πολιτικής σε όλα τα μέτωπα, να βάλουν φραγμό στην κατάλυση των δημοκρατικών τους ελευθεριών. Οι τρομοκρατικές ενέργειες της κυβέρνησης και των βοηθών της δεν θα μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν!

Έξω οι δυνάμεις καταστολής από το Άσυλο- Καμία συζήτηση περιορισμού του- Διεύρυνσή του σε σχολεία και χώρους δουλειάς

• Καμία καταστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων νεολαίας/εργαζόμενων- Να παρθεί πίσω το νοσοσχέδιο Δένδια και ο τρομονόμος
• Απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων του Δεκέμβρη
• Κάτω τα χέρια από το Άσυλο

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΦΙΑ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/5 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ Ν.Α.Β.Ο.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

...το σύγχρονο δουλεμπόριο εδράζεται στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο.

Η κατάληψη της πρυτανείας του ΑΠΘ με βασικό αίτημα να σταματήσουν οι εργολαβίες στο πανεπιστήμιο βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας την περασμένη βδομάδα. Από την αρχή της κατάληψης έχουν ανοίξει ταυτόχρονα τόσο το ζήτημα κατάργησης των ελαστικών σχέσεων, όσο και της στοχοποίησης του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος με τις απειλές του πρύτανη για άρση του ασύλου.

Η συγκεκριμένη κατάληψη είχε ξεκινήσει στις 16 Μάρτη, καρπός του δυναμικού και πολύμορφου κινήματος αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων σε μία σειρά από φοιτητικούς συλλόγους (Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων, Βιολογικού, Αρχιτεκτονικής, Γεωλογικού και Χημικού) αλλά και αποφάσεις από πρωτοβάθμια σωματεία, συστάθηκε Επιτροπή Ενάντια στις Εργολαβίες. Παράλληλα το σωματείο των εργαζομένων στο ΑΠΘ, παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται από τους εργολάβους, κατάφερε μετά από Γενικές Συνελεύσεις να αποφασίσει τη στήριξη της κινητοποίησης με επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας!

Το καθεστώς των εργολαβιών είναι μία πραγματικότητα στο σύνολο των πανεπιστημίων εδώ και πολλά χρόνια, μετατρέποντάς τα σε εργαστήρι εφαρμογής ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Αυτές δεν αφορούν μόνο το προσωπικό καθαριότητας και φύλαξης, αλλά και πολλούς διοικητικούς υπαλλήλους, μεταπτυχιακούς, φοιτητές και συμβασιούχους μέλη ΔΕΠ. Έτσι ταυτόχρονα με την υπερεκμετάλλευση, την τρομοκρατία και την ελαστασφάλεια που βιώνουν οι εργαζόμενοι, έχουμε και αύξηση του κόστους για το ίδιο το πανεπιστήμιο καθώς το ποσό που τώρα καρπώνεται ο εργολάβος θα ήταν πολύ μικρότερο αν υπήρχαν μόνιμοι εργαζόμενοι με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Γίνεται έτσι ολοφάνερο πως το σύγχρονο πανεπιστήμιο λειτουργεί με επιχειρηματικά και ανταποδοτικά κριτήρια όχι μόνο στο κομμάτι της έρευνας και της γνώσης αλλά και στο κομμάτι των εργασιακών σχέσεων- εφαρμογή του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα- εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα είτε αυτά είναι των εργολάβων είτε των επιχειρήσεων.

Ο ενιαίος αγώνας φοιτητών και εργαζομένων ενάντια στην κοινή επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα και στη μετατροπή του πανεπιστημίου σε μηχανή παραγωγής κέρδους για τους εργοδότες, προφανώς και βρήκε απέναντι του το σύνολο του αστικού συνασπισμού εξουσίας. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ΜΜΕ μαζί με τα αντιδραστικά μπλοκ καθηγητών (που είναι συνυπεύθυνοι για το καθεστώς των εργολαβιών) δεν έχασαν την ευκαιρία και σύσσωμα ζητούσαν τη λήξη της κατάληψης με απειλές ακόμα και για άρση του ασύλου, καλύπτοντας τα αιτήματα των κινητοποιήσεων και κατασυκοφαντώντας των αγώνα φοιτητών και εργαζομένων.

Το παράδειγμα του ΑΠΘ μπορεί να μας φανερώσει τη σημασία και την πραγματική ανάγκη ύπαρξης του ασύλου. Το άσυλο στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αυτό που προστάτευσε και έδωσε χώρο και πνοή στις διαδικασίες των Γενικών Συνελεύσεων των φοιτητών και στον συντονισμό αυτών με τα πρωτοβάθμια σωματεία. Αυτό το άσυλο είναι αυτό που ενοχλεί την κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ και τους εργοδότες που θέλουν το φοιτητικό και εργατικό κίνημα πλήρως υποταγμένο και διασπασμένο (ειδικά σε περίοδο κρίσης και χιλιάδων επικείμενων απολύσεων). Αυτό το άσυλο είναι που πρέπει να προασπίσουμε!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...

Τι συνέβη στη Γενική Συνέλευση;

Η προγραμματισμένη για σήμερα Γενική Συνελευση του ΣΦΙΑ δεν είχε τελικά την απαραίτητη απαρτία ώστε να πραγματοποιηθεί. Ωστόσο η σχολή θα παραμείνει κλειστή όλη τη μέρα.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ( Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων κ.ά.) ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (Πατησίων) ΣΤΙΣ 10.30 πμ

Επίσης, την Παρασκευή στις 12 μμ θα πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας του ΣΦΙΑ στο Υπουργείο Υγείας με αίτημα την άμεση κατανομή και άνοιγμα των νέων θέσεων ειδικότητας που προβλέπονται από τη νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των γιατρών (δε θα πραγματοποιηθούν μαθήματα, κλινικές, εργαστήρια μετά τις 11 πμ).

Ποιον όμως συμφέρει που δεν πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου σε αυτή τη φάση που τόσα μέτωπα όπως το άσυλο και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα είναι ανοιχτά;

Συμφέρει μήπως τους φοιτητές που δεν μπορούν να αποφασίσουν συλλογικά και με αυτόν τον τρόπο να προασπίσουν κεκτημένα όπως το λαικό Άσυλο αλλά και να διεκδικήσουν καλύτερους όρους φοίτησης και εργασίας απέναντι στην επερχόμενη επίθεση; Συμφέρει την πλειοψηφία από εμάς η κατάσταση στην οποία μας καλούν να δουλέψουμε και να ζήσουμε(ή καλύτερα επιβιώσουμε..) το να μην αποφασίσουμε εμείς για το πως θα ζήσουμε;

Μήπως τελικά συμφέρει τις καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ (γι' αυτό και σαμποτάρουν συστηματικά τη διενέργεια αυτών...) που στηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και της Ε.Ε. σε εκπαίδευση-εργασία-δημοκρατία να μην πραγματοποιούνται μαζικές διαδικασίες όπως οι Συνελεύσεις για μην μπορεί ο κόσμος να αντιμάχεται τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις με πραγματικά αμεσοδημοκρατικό, μαχητικό και τελικά νικηφόρο τρόπο;

Εμείς νομίζουμε πως ο μόνος δρόμος μέσω του οποίου το φοιτητικό κίνημα μπορεί να αποκρούσει την επίθεση είναι ο δρόμος των μαζικών διαδικασιών των Γενικών Συνελεύσεων που με περιεχόμενο στηριγμένο στις κοινωνικές ανάγκες θα έρχεται επιθετικά να διεκδικήσει αυτά που μας ανήκουν σε εκπαίδευση-εργασία και μας καλούνε να τα στερηθούμε για να σώσουνε τα κέρδη τους. Φοιτητικό κίνημα που συνδέεται ευρύτερα με το νεολαιίστικο κι εργατικό κίνημα ακριβώς γιατί η επίθεση είναι ενιαία και αφορά στην κοινωνική πλειοψηφία είτε αυτή βρίσκεται σήμερα στο πανεπιστήμιο, είτε βρίσκεται στο μαύρο χώρο της εργασίας.

Δε πρέπει να αφήσουμε να μην πραγματοποιούνται τέτοιες διαδικασίες ακριβώς γιατί δε μας συμφέρει εμάς τους ίδιους και το μέλλον μας.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο...