Με τη διακοπή της κατάληψης ξεκινάει μια καινούρια μέρα για το φοιτητικό κίνημα και την κατάσταση στην Ιατρική Σχολή. Κι αν κάποιοι πιστεύουν πως έτσι θα μπορούσαν να επιστρέψουν σε μια κατάσταση “ομαλότητας”, με εξεταστικές, παραδόσεις, εργαστήρια, κλινικές κλπ, κάτι τέτοιο δε μοιάζει εφικτό. Κι αυτό γιατί μπορεί οι σχολές να “άνοιξαν”, ωστόσο η έκβαση του αγώνα του φοιτητικού κινήματος δεν έχει κριθεί ακόμα, ενώ η επίθεση από πλευράς κυβέρνησης και υπουργείου Παιδείας συνεχίζεται ακόμα πιο οξυμένα. Αν θέλουμε όμως να σκιαγραφήσουμε τον τρόπο με τον οποίο το φοιτητικό κίνημα θα απαντήσει οριστικά και νικηφόρα πρέπει πρώτα απ’ όλα να απαντήσουμε κάποια βασικά ερωτήματα:
Τι πετύχαμε;
Πολλοί αναρωτιούνται αν αυτές οι 4 βδομάδες πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, καταλήψεων, πορειών κλπ κατάφεραν κάτι ή απλά, όπως θέλουν να μας πείσουν, όλα αυτά ήταν χάσιμο χρόνου, καθυστέρηση των σπουδών μας κλπ. Κόντρα σε όλους αυτούς που θέλουν να μας δουν υποταγμένους, που μας λένε πως οι αγώνες μας δεν πετυχαίνουν τίποτα, η πραγματικότητα έρχεται να τους διαψεύσει, καθώς το φοιτητικό κίνημα έχει πετύχει ήδη τα πρώτα ρήγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο. Είναι η πίεση του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων που έχουν οδηγήσει σε ένα πρώτο μπλοκάρισμα εφαρμογής του νέου νόμου. Είναι η πίεση του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων που οδήγησε 15 από τους 19 πρυτάνεις να αρνηθούν να υπογράψουν τη διαπιστωτική πράξη εφαρμογής του, ενώ πριν από δυο μήνες καλούσαν για “ανοιχτά πανεπιστήμια”, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν. Είναι ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος που έδωσε παράδειγμα ανυπακοής απέναντι στην κυβέρνηση και τους συμμάχους της βγαίνοντας μαζικά στους δρόμους, παίρνοντας μαζί του μαθητές, καθηγητές, μέλη ΔΕΠ αλλά και τους συμβασιούχους και το διοικητικό προσωπικό των πανεπιστημίων (οι σύλλογοι των οποίων πήραν αποφάσεις ενάντια σε οποιαδήποτε εφαρμογή του νόμου), οι οποίοι πλήττονται τόσο από το ίδιο το νομοσχέδιο όσο και από την πολιτική της κυβέρνησης σε εκπαίδευση και εργασία. Το φοιτητικό κίνημα, έχοντας στην προμετωπίδα του το αίτημα για ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής της, κάλεσε σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους εργαζόμενους και αποτελεί ενεργό κομμάτι του χείμαρρου που θα ανατρέψει την επίθεση που δέχεται η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία.
Ποιοι στέκονται εμπόδιο σ’ όλα αυτά;
Το ξέσπασμα του φοιτητικού κινήματος και ο πολιτικά επικίνδυνος χαρακτήρας του δε θα μπορούσε να μην προκαλέσει το φόβο και την αντίδραση του υπουργείου Παιδείας και των συμμάχων του. Το καθηγητικό κατεστημένο σε μια σειρά σχολών, με τη δικιά μας να δίνει το παράδειγμα, στράφηκε ξεκάθαρα απέναντι στον αγώνα της γενιάς μας, κάνοντας ό,τι περνούσε από το χέρι του για να σπάσουν οι καταλήψεις. Ειδικά στη σχολή μας, ο εκβιασμός απέναντι στους αγωνιζόμενους φοιτητές ξεπέρασε κάθε όριο. Το ΔΣ του Τμήματος Ιατρικής επέλεξε, προκαλώντας θεσμική εκτροπή, να επιβάλει διακοπή των πτυχιακών εξεταστικών, απείλησε για απώλεια εξαμήνου και εξεταστικής περιόδου, ενώ άφησε στο απυρόβλητο τους καθηγητές που επέβαλαν τη διεξαγωγή μαθημάτων στις κλινικές παρά την κατάληψη και εκβίαζαν το φοιτητικό σώμα. Οι υποτιθέμενοι κοινωνοί της γνώσης έφτασαν στο σημείο να χρησιμοποιήσουν ακόμα και βία όταν οι δίκαιες διαμαρτυρίες των αγωνιζόμενων φοιτητών χτύπησαν και την πόρτα τους. Είναι πλέον καθαρό πως η διοίκηση της σχολής και η πλειοψηφία του συλλόγου των μελών ΔΕΠ στην Ιατρική στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική. Είναι άλλωστε η μόνη κοινωνική ομάδα πέραν των κεφαλαιοκρατών που ευνοείται από αυτήν, καθώς ο Λοβέρδος τους επιτρέπει όχι μόνο να διατηρούν τα ιδιωτικά τους ιατρεία αλλά και να μεταφέρουν πλέον μέσα στα δημόσια νοσοκομεία, καθώς και τους επιφυλάσσει μια περίοπτη θέση στο νέο σύστημα εισαγωγής και απόκτησης τίτλου ιατρικής ειδικότητας, δίνοντάς τους την πλήρη εποπτεία του συστήματος με πληθώρα υπερεξουσιών. Οι εκβιασμοί αυτοί αναπαράχθηκαν και μέσα στη γενική συνέλευση από τις καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΠ,ΠΑΣΠ,Νέα Προοπτική), οι οποίες προσπάθησαν με κάθε μέσο όχι μόνο να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους φοιτητές αλλά και να νοθεύσουν το αποτέλεσμα της συνέλευσης. Κι αυτό γιατί κάλεσαν χωρίς κανένα πολιτικό υπόβαθρο τον κόσμο να ψηφίσει ένα πλαίσιο για “ανοιχτή σχολή”, χωρίς ο κόσμος αυτός όμως να παραστεί από την αρχή στη διαδικασία της ΓΣ, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε σειρά αντιδημοκρατικών έως και προκλητικών τοποθετήσεων από τις συγκεκριμένες παρατάξεις, που όχι απλά δεν έχουν σχέση με το φοιτητικό κίνημα, αλλά αναπαρήγαγαν οριακά αυτολεξεί την προπαγάνδα του υπουργείου και της άκρας δεξιάς σε σχέση με την κατάσταση στα πανεπιστήμια. Το αποτέλεσμα της τελευταίας ΓΣ σίγουρα δε μπορεί ούτε να αφήσει ικανοποιημένο τον κόσμο του κινήματος, ούτε να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεται η απαιτητική συγκυρία. Ίσα-ίσα, ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή σειράς των πιο σκληρών πτυχών της επίθεσης τόσο σε εκπαίδευση όσο και στην υγεία. Αυτό φάνηκε και στην απόφαση του τελευταίου ΔΣ Τμήματος, η οποία μας δείχνει ξεκάθαρα πως η διοίκηση της σχολής έχει βρει το πεδίο ελεύθερο για να επιβάλει αντιδραστικές τομές που τόσα χρόνια δεν κατάφερνε, όπως η μη επικάλυψη μαθημάτων-εξεταστικής, η απαρέγκλιτη εφαρμογή των διατάξεων του νόμου για τα εξάμηνα (1 εξάμηνο=13 βδομάδες μαθημάτων), αλλά και έθεσε ανοιχτά σε αμφισβήτηση τη δυνατότητα καθορισμού του προγράμματος εξεταστικής από τις συνελεύσεις των ετών.
Τι να κάνουμε;
Η διακοπή της κατάληψης και η νέα περίοδος που αυτή σηματοδοτεί ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη για την πληττόμενη πλειοψηφία μέσα στη σχολή και τις απαντήσεις που θα κληθεί να δώσει το φοιτητικό κίνημα. Οι απαντήσεις αυτές δεν είναι εύκολο να δοθούν, το μόνο σίγουρο όμως είναι πως θα έρθουν μέσα από τη συνέχιση του αγώνα. Τα πρώτα ρήγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο ήρθαν μέσα από τις καταλήψεις και τις δυνατότητες οξυμένων μορφών πάλης που αυτές εξασφάλισαν. Αυτά ωστόσο δε φτάνουν για να ανακόψουν την επίθεση του υπουργείου, αλλά ίσα-ίσα τίθενται υπό αίρεση και μας δείχνουν πως ο αγώνας μας δεν έχει κριθεί ακόμα. Το φοιτητικό κίνημα μέσα από συνελεύσεις πρέπει να παλέψει να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου παγώνοντας κάθε διαδικασία συγκρότησης συμβουλίων διοίκησης. Ταυτόχρονα καθώς η επίθεση στα Πανεπιστήμια περνάει κι απ΄ τη συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης, που μέσα από τον Προϋπολογισμό της αμάθειας και της πείνας, η χρηματοδότηση θα περικοπεί δραστικά, οδηγώντας πολλά τμήματα στο κλείσιμο. Τέλος το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας θα έρθει να μας πλήξει άμεσα μιας και θα φέρει απολύσεις εργαζόμενων και καθηγητών με ότι αυτό συνεπάγεται για την λειτουργικότητα και την εκπαίδευση που θα μπορούν να παρέχουν τα ιδρύματα. Η οριστική νικηφόρα έκβαση του αγώνα μας θα έρθει μέσα από τη συμπόρευση με τους εργαζόμενους, που κλιμακώνουν ξανά τους αγώνες τους με την απεργία στις 19/10,κατά την οποία το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βρεθεί ξανά στους δρόμους στο πλάι των απεργών για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ. Με δεδομένο το ότι πέρα από τα ζητήματα της παιδείας, η εργασιακή προοπτική της πλειοψηφίας των φοιτητών ιατρικής υπονομεύεται και από ένα δεύτερο νομοσχέδιο, που αφορά τον τρόπο εισαγωγής των αποφοίτων ιατρικής στην ειδικότητα, είναι αναγκαίο να δούμε άμεσα την προοπτική αναβάθμισης και πάλι των μέσων πάλης που θα χρησιμοποιήσουμε στον αγώνα για την ανατροπή του. Για όλα αυτά είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε τους αγώνες μας με καταλήψεις διαρκείας, σε μια προσπάθεια να συνδεθούμε με τις υπόλοιπες αγωνιζόμενες μερίδες της κοινωνίας ενάντια στις αναδιαρθρώσεις που διαλύουν τη δημόσια παιδεία και υγεία.
...ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΦΙΑ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου