Πρωτοβουλία Αριστερών Φοιτητών - Π.Α.Φ. ΕΑΑΚ

Η πολιτική διάσταση της αισθητικής του Θ. Αγγελόπουλου

2012-01-27T01:12:00.003+02:00

Θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1935 - 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012)

"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία, αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας। Είμαι επισκέπτης. Το καθετί που αγγίζω με πονάει πραγματικά, κι έπειτα δεν μου ανήκει. Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει ''δικό μου είναι". Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου, είχα πει κάποτε με υπεροψία.Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε. Ότι δεν έχω καν όνομα. Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο. Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάζω. Ξεχάστε με στη θάλασσα. Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία."

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε ξαφνικά, άδικα, αναίτια. Έφτιαχνε όμως ως την τελευταία του στιγμή εικόνες, τις εικόνες της «Άλλης θάλασσας» με θέμα της την ανεργία, τη μετανάστευση, τους κύκλους της ιστορίας και της τέχνης. Για άλλη μια φορά σταθερός στις μεγάλες πατρίδες της τέχνης του: τη μουσική, τον έρωτα και την επανάσταση. Μιας τέχνης που αντιστεκόταν στην ευκολία, που πρότεινε τα μεγάλα οράματα και βάθαινε στα μεγάλα θέματα της ανθρώπινης κατάστασης.

Διεθνώς αναγνωρισμένος και πολυβραβευμένος, αυτός ο ποιητής της εικόνας, συντρόφεψε τους αγώνες και τις αγωνίες του ελληνικού λαού στην πορεία του για μια καλύτερη κοινωνία। Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του αριστερός σε διαρκή αναζήτηση της ιστορίας της επανάστασης και καθόρισε με την καλλιτεχνική και βαθιά ανθρωπιστική, του ματιά την καλλιτεχνική και ανθρώπινη οπτική εκατομμυρίων ανθρώπων. Εμείς θα έχουμε πολύτιμη κληρονομιά τα μεγάλα του πλάνα που κρατούν μέσα τους τον παλμό της ανθρώπινης ζωής που επιμένει να μάχεται για την αξιοπρέπειά της, να μελετά και να προκαλεί την ιστορία, να ηττάται και να επιμένει, να ερωτεύεται και να μένει μόνη, να ακούει τη μουσική που συνθέτουν οι ελπίδες και οι αγώνες της.

Ακολουθεί άρθρο της Αμαλίας Καραλή:

Θα ξεκινήσω παραφράζοντας για τον Αγγελόπουλο έναν χαρακτηρισμό του Καβάφη για το δικό του έργο. «Εγώ είμαι ποιητής – ιστορικός» είχε πει για τον εαυτό του ο Αλεξανδρινός. Και ο Αγγελόπουλος θα έλεγα εγώ είναι σκηνοθέτης – ιστορικός. Για τον καλλιτέχνη η ιστορία είναι ο κυρίαρχος και αυθεντικός στίβος όπου δοκιμάζεται η ζωή. Σε αυτήν ανάγεται το έργο του, σε αυτό επικοινωνούν οι εποχές της και συγκροτούν τον ενιαίο χρόνο της ανθρώπινης ύπαρξης. Σε αυτόν τον χρόνο αναπτύσσει ό,τι ορίζει την ανθρώπινη κατάσταση: τον έρωτα, τη σχέση μας με τη νίκη ή την ήττα, τη φύση της εξουσίας, την τέχνη και τον στοχασμό, τον λογισμό και το όνειρο.
Ως ιστορικός λοιπόν σκηνοθέτης λειτουργεί πολιτικά. Η αισθητική του Αγγελόπουλου είναι πολιτική πράξη, είναι ο τρόπος της συμμετοχής του στην πόλη, στον πολιτισμό της. Ο Αγγελόπουλος στηρίζεται στην ιστορία χωρίς να φτιάχνει μια ιστορική ταινία. Δεν γυρίζει πολιτική ταινία αλλά γυρίζει πολιτικά την ταινία. Δηλαδή εκείνο που προέχει είναι η πολιτική του συνείδηση και αυτή είναι παρούσα στην ποιητικότητα της κινηματογραφικής του γραφής.
Η τελευταία του ταινία, όπως και κάθε κινηματογραφική ταινία, αποτελεί ένα ιστορικό τεκμήριο της εποχής μας, αφού πρώτ’ απ’ όλα η ίδια αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός. Ως ιστορικό γεγονός προκαλεί τη δημιουργία άλλων όπως οι απαραίτητες –ευτυχώς- συζητήσεις που ακολουθούν τις ταινίες του. Ποια ήταν τα κύρια θέματα που αποτέλεσαν τις αναφορές των συζητήσεων; Είναι τα θέματα της μεγάλης τέχνης: Ο έρωτας, η πολιτική, η εμπλοκή των πρωταγωνιστών της στα μεγάλα επαναστατικά κινήματα του 20ού αιώνα και η διάψευση των προσδοκιών τους, η ψηλάφηση των δυνατοτήτων της συνέχειας με νέους όρους από τη νεότερη γενιά.
Και σε αυτήν την ταινία ο σκηνοθέτης ακολουθεί τα γνώριμά του μοτίβα και τα εξελίσσει. Όλες του οι ταινίες εξάλλου είναι μια διαρκής πολιτική παρέμβαση σε μια ιστορική κίνηση που διαρκώς εξελίσσεται, μια διαρκής πολιτική πράξη.
Τη δεκαετία του ’70: Εκθέτει για πρώτη φορά και με πρωτοπόρο τρόπο την ιστορία του πολέμου, του εμφυλίου, των μετεμφυλιακών χρόνων και των ορίων του οράματος που ξεκίνησε ως απελευθερωτική δύναμη και κατέληξε, επειδή αποσπάστηκε από τις λαϊκές του ρίζες, σε τυραννική εξουσία.
Τη δεκαετία του ’80: Διερευνά το αν και το πώς το ιστορικά διαμορφωμένο κίνημα μπορεί να ανταποκριθεί στο παρόν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο μπορούσε παλαιότερα να συγκινεί και να συνεγείρει.
Τη δεκαετία του ’90: Το μεγάλο γεγονός της διάλυσης των χωρών του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού σηματοδοτεί έναν συνολικότερο προβληματισμό του: η έννοια των συνόρων επανέρχεται με νέους όρους. Η εξορία, η μετανάστευση και η νεότερη προσφυγιά –όλα ιδωμένα με κυριολεκτικό και μεταφορικό τρόπο- απασχολούν το έργο του καθώς τροφοδοτούν το μετέωρο βήμα του ιστορικού ανθρώπου ανάμεσα σε ένα διαλυμένο παρελθόν και σε ένα αβέβαιο μέλλον.
Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα: Στην τριλογία του ξαναπιάνει το νήμα της ιστορίας στις πιο λεπτές αποχρώσεις της, αυτές που ίσως δεν παρατηρήσαμε την πρώτη φορά. Σαν σταγόνες του ποταμού ξανακυλούν οι εξορίες, οι καταδικασμένοι αλλά δυνατοί έρωτες, οι τραγωδίες, οι πόλεμοι κάθε είδους. Πρωταγωνιστές είναι εκείνοι οι απλοί, «οι στρατιώτες της Σαλαμίνας», η «μνεία η μικρή και ασήμαντη στα βιβλία ιστορίας». Ο Αγγελόπουλος αποκαλύπτει το βάθος των τραγικών συγκρούσεων που αδυνατούν να εκλογικεύσουν όσοι τις έχουν υποστεί και νιώσει.
Και σε πείσμα των καιρών δεν ξεχνά την ουτοπία του «Τρίτου φτερού», αναδεικνύοντας τη διαλεκτική σχέση του τέλους και της αρχής, τη σύνδεση της γενιάς που πίστεψε στην έφοδο στον ουρανό και βρέθηκε στο περιθώριο της ιστορίας με τη νεότερη που εξεγείρεται βιώνοντας τη βία της απόρριψης και της απουσίας, προσδοκώντας όμως την παρουσία της ελπίδας και των ανοιχτών οριζόντων. Είναι αυτή που μπορεί να γίνει το τρίτο φτερό, αυτή που μπορεί να ξαναβρεί το χαμένο άγγιγμα και να εμπλουτίσει το όνειρο.
Ο Αγγελόπουλος καταθέτει και ένα διαφορετικό αισθητικό ήθος και αυτό αποτελεί μια από τις σημαντικότερες πολιτικές αρετές του έργου του. Τα πλάνα, η φωτογραφία, η μουσική, η ιδιαίτερη κάθε φορά διαπραγμάτευση του θέματός του διαρθρώνουν μια ανατρεπτική αισθητική αγωγή. Ο κινηματογραφικός χρόνος του Αγγελόπουλου ακολουθεί τον χρόνο της ανθρώπινης ανάσας, των ανθρώπινων βημάτων πάνω στους δρόμους της ιστορίας, μέσα από τους χώρους της καθημερινότητας. Τα αντικείμενα της καθημερινότητας, όπως και τα ανθρώπινα πρόσωπα συχνά μετατρέπονται σε σύμβολα όπως και τα μνημεία, τα αγάλματα, οι τραγικοί μύθοι που συντρίβονται μέσα από τους θυμούς της ιστορίας τους οποίους προκαλούν και προκαλούνται από αυτούς. Όλα γίνονται φορείς μνήμης, άλλοτε ηρωικής, άλλοτε οδυνηρής άλλοτε απορημένης –ποια μνήμη άλλωστε δεν είναι έτσι;- που εξακολουθεί όμως να αναζητά πόρους, δηλαδή περάσματα σε μια νέα κατάσταση ελευθερίας.
Ο Αγγελόπουλος με τις επιλογές του αυτές αντιστέκεται στην κυρίαρχη αισθητική που αναλώνει τον χρόνο και τα θέματα της τέχνης με τον ίδιο τρόπο που καρπώνεται την εργατική δύναμη, τα συναισθήματα, την ιστορία: γρήγορα, εύκολα και απλά. Χωρίς καμιά αντίσταση, χωρίς καμιά αιδώ. Ο σκηνοθέτης θέτει έτσι σε συνεχή κριτική τους όρους δημιουργίας της κυρίαρχης αντίληψης για την τέχνη στο επίπεδο της μορφής επειδή προηγουμένως την έχει αναιρέσει στο επίπεδο του περιεχομένου της.
Η ιδιαιτερότητα του Θόδωρου Αγγελόπουλου βρίσκεται τελικά σε αυτά που ο ίδιος έχει προσδιορίσει ως μόνιμα στοιχεία του έργου του: την ποίηση, τη μουσική και την επανάσταση. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συναισθηματικά εμπλέκεται σε όλη την κινηματογραφική του περιπέτεια. Εμπλέκεται όχι μόνο με την αγωνία του δημιουργού που επιμένει να επικοινωνεί με το κοινό του, με την κοινωνία του, με τους συμπολίτες του, αλλά γιατί επικεντρώνει στην ανθρώπινη κατάσταση που πάντα ορίζεται και από τα συναισθήματα.
Μέσα από μια ποιητική αντίληψη της πραγματικότητας στοχάζεται πάνω στην ιστορία της Ελλάδας αλλά και μέσω αυτής για την ιστορία του κόσμου, του ανθρώπου. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου κι εκείνο που έχει οδηγήσει και το έργο του στη διεθνή αναγνώριση.
Κάποιος είχε πει ότι ο καθένας κρίνεται από το μέγεθος του αντιπάλου που επιλέγει. Και από το μέγεθος των συμμάχων του θα συμπλήρωνα. Ο Αγγελόπουλος έχει αντίπαλο όλα εκείνα που οδηγούν την Ιστορία στη σιωπή και τον άνθρωπο σε αναλώσιμο της αγοράς. Έχει σύμμαχο την ποίηση και την ουτοπία. Και η Ιστορία έχει ανάγκη από τους ποιητές της Ουτοπίας.

ΜΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΙ, ΑΣ ΕΓΕΡΘΟΥΜΕ!

2012-01-12T22:12:00.002+02:00

Το νέο έτος ήρθε και αντί για χριστουγεννιάτικα δώρα το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σε μια πιο φανερή από ποτέ συμμαχία με τους εργοδότες, την ΕΕ και το ΔΝΤ ετοιμάζουν νέα μνημόνια, χαράτσια και περικοπές σε μισθούς, συντάξεις,κονδύλια για την εκπαίδευση και την περίθαλψη. Έχουμε απεναντί μας μια συγκυβέρνηση που μαζί με την ΕΕ είναι αποφασισμένη να εντείνει τη βάρβαρη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας και να υπηρετήσει μέχρι τέλους τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας μαζί με τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ισοπέδωση των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων αποτελεί το μόνο δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Όμως να ξέρουν καλά πως ο λαός πλέον δεν μασάει τα παραμύθια τους και έχει επιλέξει το δρόμο του διαρκούς, ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της τόσο βάρβαρης πολιτικής!

Απέναντι σε αυτή την επίθεση η εργατική αντίσταση όχι μόνο δεν κοπάζει αλλά δυναμώνει. Το δείχνουν οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Χαλυβουργία και στον ALTER που απεργούν ολόκληρες βδομάδες, στην Ελευθεροτυπία, στο ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ cosmetics, στη ΛΟΥΚΙΣΣΑ και σε πολλούς άλλους χώρους, και όλοι εκείνοι που έκαναν γιορτές στις πύλες των εργοστάσιων, περιφρουρώντας τις κινητοποιήσεις τους, για το αυτονόητο δικαίωμά τους να μην παραμένουν για μήνες απλήρωτοι, να μην πετιούνται στο δρόμο γιατί δεν «υπάκουσαν και δεν έσκυψαν το κεφάλι», για το δώρο Χριστουγέννων που δεν πήγαν στα παιδιά τους. Αντιστάσεις και αγώνες που υπογραμμίζουν ακόμα περισσότερο τον ρόλο που έχουν οι εργοδοτικές – κυβερνητικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που βάζουν πλάτη στις εφιαλτικές ανατροπές, συμμετέχουν στον «κοινωνικό διάλογο», ενώ δεν παίρνουν καμιά πρωτοβουλία για το συντονισμό των αγώνων. Επομένως, όπως οι δυνάμεις του συστήματος συγκροτούν το δικό τους «ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ», πρέπει κι οι εργαζόμενοι και μαζί τους η νεολαία και οι φοιτητές, να οικοδομήσουμε το δικό μας μέτωπο αντίστασης-ανατροπής. Βασική προϋπόθεση είναι η αλληλεγγύη, η συμπόρευση και η κοινή δράση. Η απεργία στις 17 Γενάρη που έχουν προκηρύξει τα εργατικά κέντρα της Αττικής μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα στην συνένωση των εστιών αντίστασης. Να ανοίξει το δρόμο για το συντονισμό των αγώνων ώστε να αποτελέσουν ένα ορμητικό ποτάμι ανατροπής της ολομέτωπης επίθεσης και προβολής των σύγχρονων αναγκών και των αιτημάτων της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Απέναντι σε όλα αυτά εμείς ως φοιτητές δεν μπορούμε να μείνουμε απλοί παρατηρητές. Να πιάσουμε το νήμα από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου και από τα φωτείνα παρδείγματα των χαλυβουργών και των υπολοίπων εργαζομένων απεργών, και μαζί με τα πληττόμενα κομμάτια των καθηγητών αλλά και όλους τους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο να δώσουμε ένα ακόμα γερό χαστούκι στην κυβέρνηση και τους υποστηριχτές της προκειμένου να στείλουμε αυτό το νόμο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μάλιστα διαμηνύουμε σε κάθε τόνο πως όποιος (καθηγητής, φοιτητής, παράταξη) επιχειρήσει να βάλει υποψηφιότητα ή να συμμετάσχει στις διαδικασίες εκλογής των συμβουλίων(μετά και από την κατάπτυστη υποχώρηση των πρυτάνεων απέναντι στις απειλές της Διαμαντοπούλου) αποτελεί εχθρό του φοιτητικού κινήματος και του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας και θα είναι ανεπιθύμητος στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Παράλληλα μέσα και από την συμμετοχή μας στην Παναττική εργατική απεργία, να συνδεθούμε στην πράξη με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και τους εργαζόμενους, διεκδικώντας μαζικά και αλληλέγγυα το δικαίωμα όλων μας σε εκπαίδευση,υγεία, αξιοπρεπή εργασία, στέλνοντας ελπιδοφόρο μήνυμα ανατροπής και σχεδιασμού του μέλλοντος με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη τραπεζιτών και επιχειρηματιών, ντόπιων ή διεθνών. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο να διεκδικήσουμε:• Να ανατραπεί η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο. Όχι στη νέα δανειακή σύμβαση.

• Διαγραφή του ληστρικού χρέους. Ανυπακοή στις εντολές της ΕΕ. Όχι στο ευρωσύμφωνο

· Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

• Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με έλεγχο των εργαζόμενων. Όχι στο ξεπούλημα της δημόσια περιουσίας και των εθνικών πόρων. Δημόσια δωρεάν παιδεία, υγεία, ασφάλιση, κοινωνικές υπηρεσίες.

Όλοι στην Παναττική Απεργία της 17 Ιανουαρίου 2012

Απόφαση Πανελλαδικού Διημέρου της ΕΑΑΚ (26-27/11/11)

2011-12-23T16:07:00.004+02:00

ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΥΧΑΙΑ ΤΟΝ ΛΟΒΕΡΔΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΗΝΕΣ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ» Ενημέρωση από την παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Υγείας 16-12-2011

2011-12-18T15:37:00.003+02:00

Στη παράσταση διαμαρτυρίας του ΣΦΙΑ και των νέων γιατρών την Παρασκευή 16/12 στο Υπουργείο υγείας και μετά από δεκάδες παραστάσεις που ο φερόμενος ως υπουργός υγείας κ. Λοβέρδος συστηματικά απουσίαζε ή αρνιόταν να συναντηθεί με οποιονδήποτε μη τροικανό,βάζοντάς μας σε διάλογο μόνο με διμοιρίες των ΜΑΤ, τον συναντήσαμε εντελώς αιφνίδια και κατά τύχη έξω από το αμφιθέατρο του Υπουργείου στο ισόγειο.Με φοβισμένη φωνή και χρησιμοποιώντας δεκάδες ψέμματα (για τον αριθμό των γιατρών, για τις αναμονές, για τον διάλογο με τους φορείς κτλ) ο Υπουργός αναγκάστηκε να δεσμευθεί σε συνάντηση στο υπουργείο υγείας την επόμενη Τετάρτη 21/12/2011. Ταυτόχρονα δήλωσε ευθαρσώς και ανενδοίαστα ότι έχει αποφασίσει να περάσει το νομοσχέδιο για την ιατρική εκπαίδευση, έστω και αν καθυστερήσει προσωρινά ώστε να εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και από τους έταιρους υλοποιητές της βάρβαρης πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ, ΝΔ και ΛΑΟΣ(γι’ αυτό το λόγο έχει καλέσει και διακομματική επιτροπή με ΝΔ και ΛΑΟΣ την Τρίτη 20/12). Δήλωσε άλλωστε ότι ο «διάλογος» για το θέμα έχει λήξει, παρά την κατηγορηματική αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ιατρικού κόσμου για την οποία δήλωσε άγνοια, υποστηρίζωντας μάλιστα ότι με όποιον έχει συζητήσει ή συνομιλήσει από τους αρμόδιους φορείς, συμφωνεί 100% (που αποτελεί κατάπτυστο ψέμμα διότι οι μόνοι φορείς που έχουν συμφωνήσει είναι οι καθηγητές ιατρικής και η επιτροπή του ΚΕΣΥ, η οποία το συνέταξε).
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη ή αυταπάτη ότι ο Υπουργός θα δεκτεί οποιονδήποτε την ερχόμενη Τετάρτη ή δεν θα ανακάλυψει κάποια εκ νέου δικαιολογία για να μην έρθει αντιμέτωπος με την οργή των νέων συναδέλφων που βλέπουν καθημερινά το μέλλον τους και το σύστημα υγείας του τόπου να ρημάζεται, τη στιγμή που η πληττόμενη από την ολομέτωπη αντιλαϊκη επίθεση κοινωνική πλειοψηφία στρέφεται πιο μαζικά από ποτέ στις δημόσιες υπηρεσίες περίθαλψης( με αύξηση της προσέλευσης στο ΕΣΥ κατά 40%). Γι αυτό το λόγο οφείλουμε μέσα από το συλλογικό μας αγώνα και διεκδικήσεις να ορθώσουμε το ανάστημά μας ενάντια στην πολιτική του μνημονίου στη Υγεία, που κλείνει νοσοκομεία, δημιουργεί στρατιές ΑΝΕΡΓΩΝ ιατρών, εξοντώνει στη δουλεία και αφήνει απλήρωτους τους ειδικευόμενους ενώ τους διώκει ποινικά όταν διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους. Μια επίθεση που απαιτεί διαρκή ετοιμότητα και επαγρύπνιση, αφού θα ενταθεί το επόμενο διάστημα τόσο με το νομοσχέδιο για την ειδικότητα όσο και με το νέο πόρισμα-έκτρωμα του ΚΕΣΥ, το οποίο ουσιαστικά διαλύει κάθε έννοια δημόσιας περίθαλψης και αξιοπρεπούς εργασίας του υγειονομικού προσωπικού σε αυτήν( δυνατότητα πώλησης τμημάτων ή ολόκληρων νοσοκομείων σε ιδιώτες, κατάργηση μονιμότητας, επιβολή ελαστικών σχέσεων εργασίας κ.ά.).
Επομένως δεν μπορούμε ως φοιτητές και μέλλοντες εργαζόμενοι γιατροί παρά να δηλώσουμε με τον πιο μαζικό και ανοικτό τρόπο πως δεν υποκύπτουμε στους ελιγμούς και τον εμπαιγμό του υπ. Υγείας.Σε αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι μας καθώς η θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των γιατρών και των συλλογικών φορέων τους είναι η απόσυρση του κατάπτυστου προσχεδίου νόμου του ΚΕΣΥ, η παραίτηση των μελών του ΚΕΣΥ που συνέταξαν το συγκεκριμένο έκτρωμα και το μαζικό άνοιγμα θέσεων για ειδικότητα, προκειμένου να δοθεί λύση στο πρόβλημα των μεγάλων αναμονών για το οποίο αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η διαχρονική πολιτική του υπουργείου υγείας. Ο αγώνας για να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο είναι αγώνας για να ανατραπεί συνολικά η πολιτική που διαλύει την δημόσια υγεία, είναι αγώνας που υπερασπίζεται στην πράξη το δικαίωμα της πρόσβασης σε αξιοπρεπείς υπηρεσίες περίθαλψης για όλο το λαό! Με πανυγειονομικό μέτωπο με τους ιατρούς και τους εργαζόμενους στο ΕΣΥ και εμπνεόμενοι από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες όπως των απεργών στη χαλυβουργία και αλλού,οφείλουμε να διεκδικήσουμε ένα δημόσιο,δωρέαν σύστημα περίθαλψης για την εξυπηρέτηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠ.ΥΓΕΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/12 ΣΤΙΣ 12.00

ΝΕΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΕΣΥ:ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ,ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ;

2011-12-14T20:30:00.002+02:00

Η επιτροπή «σοφών» του ΚΕΣΥ(αυτό το «ανεξάρτητο» συμβουλευτικό όργανο του υπ. Υγείας που μεταξύ άλλων αποτελείται από μεγαλοκαθηγητές ιατρικής και μεγαλογιατρούς οι οποίοι τόσα χρόνια λυμαίνονται τη δημόσια υγεία σε βάρος της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας)μετά το τελευταίο πορισμά-προσχέδιο νόμου για την ειδικότητα και τον τρόπο απονομής της ,επιδεικνύει φοβερές ικανότητες στην υλοποίηση των επιταγών του «Μνημονίου στην Υγεία». Ενορμονισμένη πλήρως με τις κατευθύνσεις της μαύρης συγκυβέρνησης,της ΕΕ και του ΔΝΤ, καθώς και των συμφερόντων των τραπεζιτών και των βιομηχάνων που αυτές εξυπηρετούν, δεν δύστασε να παρουσιάσει ένα πόρισμα πραγματικό έκτρωμα που αναινδίαστα προμηνύει τη διάλυση και το ξεπούλημα του ΕΣΥ και την αντιδραστική αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων γιατρών και λοιπού προσωπικού σε αυτό.Δεν πρόκειται παρά για την συμπύκνωση της αντιλαϊκής επίθεσης στον τομέα της περίθαλψης,η οποία πάει χέρι-χέρι με τον νέο προϋπολογισμό λιτότητας,πείνας και αμάθειας και προσπαθεί κατάφωρα να άρει κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν κοινωνικής παροχής για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος της πληττόμενης πλειοψηφίας (η οποία στρέφεται αυτή την περίοδο πιο μαζικά από ποτέ στο ΕΣΥ,αδυνατώντας λόγω των περικοπών και της εξαθλίωσης να πληρώσει ιδιωτικά νοσοκομεία- με αύξηση προσέλευσης 40%).Συγκεκριμένα το πόρισμα προβλέπει:
• Άμεσες και έμμεσες ιδιωτικοποιήσεις στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, που περιλαμβάνουν: Δυνατότητα για πώληση δημοσίων νοσοκομείων σε ιδιώτη και συνέχιση της λειτουργίας του ή αλλαγή χρήσης του, παραχώρηση της διοίκησης του συνόλου των δημόσιων νοσοκομείων σε ιδιώτη, αλλά και εγκατάσταση ιδιωτικής πτέρυγας εντός δημοσίου νοσοκομείου!
• Όσα νοσοκομεία απομείνουν σε «δημόσια χέρια» θα μετατραπούν σε αυτόνομες επιχειρήσεις με αλλαγή του νομικού καθεστώτος, ώστε να γίνουν ανεξάρτητα, κοινωφελούς σκοπού, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ιδρύματα, όπως το Ντυνάν, όπου και εφαρμόζονται, βέβαια,. χειρότερες εργασιακές συνθήκες (μισθός, ωράριο) από το σημερινό ΕΣΥ και υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα απολύσεων. Παράλληλα, θα παρέχονται μόνο πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας και ψυχική υγεία στους δήμους δηλ. κατάργηση των νοσοκομείων των δήμων. Την πρωτοβάθμια μάλιστα περίθαλψη θα αναλάβουν γενικοί γιατροί με εργασιακές σχέσεις “β' ταχύτητας”. Σαν να μην έφταναν αυτά, καταργούνται οι αποκλειστικές νοσοκόμες και μπαίνουν πληρωμές συμμετοχής της νοσοκομειακής νοσηλείας.
• «Κούρεμα» των θέσεων του ιατρικού προσωπικού. Συγκεκριμένα, συνιστούν τον δραστικό περιορισμό των προσφερόμενων θέσεων για λήψη ειδικότητας (μία «λογική» μείωση όταν αυξήθηκε κατά 40% η προσέλευση στα δημόσια νοσοκομεία). Για το “κρύψιμο” των κενών οι νοσηλευτές μπορούν να συνταγογραφούν σε περιοχές έλλειψης γιατρών (πρόσληψη γιατρών δεν υπάρχει ως λύση;).
• Σύστημα ελέγχου των νοσοκομειακών τμημάτων ή μονάδων όπου θα παρέχεται ιατρική εκπαίδευση για τη λήψη ειδικότητας, ενώ θα γίνεται και ανάκληση της άδειας -αντί την ανάλογη στελέχωση & χρηματοδότηση!- σε όσες δεν τηρούν τις προϋποθέσεις.
• Όλοι οι γιατροί θα επαναξιολογηθούν βάσει κριτηρίων παραγωγής, αποτελεσματικότητας, αποδοτικότητας και εκπαίδευσης. Θα συνδεθεί η αξιολόγηση αυτή με τους στόχους μέσω ενός «συμβολαίου δραστηριοτήτων» ανά κλινική και γιατρό και θα υπάρχει «επιβράβευση ή τιμωρία βάσει αποτελεσμάτων πέρα από τις τακτικές αποδοχές του καθενός». Γεγονός που στην πράξη δεν σημαίνει “μπόνους”, αλλά ότι θα επιβάλλονται πρόστιμα σε όσους δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της εντατικοποιημένης και εξαντλητικής εργασίας, ενώ παράλληλα θα “ελέγχονται” -από ποιόν και με τι κριτήρια, αν όχι την περικοπή και μόνο του κόστους;- οι γιατροί αλλά και όλες οι κλινικές για τη χρήση των πόρων που θα κάνουν από το νοσοκομείο.
• «Είναι ανάγκη να αναθεωρηθεί ο θεσμός του γιατρού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, ιδιαίτερα στα νοσοκομεία της επαρχίας, αλλά όχι μόνο. Η θέσπιση του γιατρού-συμβούλου με μερική απασχόληση στους τρεις τομείς: παθολογικό, χειρουργικό, εργαστηριακό για εφημερίες και στα εξωτερικά ιατρεία». Στόχος είναι κακοπληρωμένοι και ελαστικά εργαζόμενοι γιατροί να “καμουφλάρουν” ελλείψεις που παρατηρούνται
σήμερα σε πολλές ειδικότητες και υποειδικότητες με μικρότερο κόστος για το νοσοκομείο.
Είναι πόρισμα έκτρωμα, που σε συνδυασμό με το νομοσχέδιο για την ειδικότητα μαυρίζει την εργασιακή μας προοπτική, οδηγεί στην ΑΝΕΡΓΙΑ χιλιάδες νέους ιατρούς και δεν πρέπει να περάσει! ο αγώνας για να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο και να μην νομοθετηθεί το πόρισμα είναι αγώνας για να ανατραπεί συνολικά η πολιτική που διαλύει την δημόσια υγεία, είναι αγώνας που υπερασπίζεται στην πράξη το δικαίωμα της πρόσβασης σε αξιοπρεπείς υπηρεσίες περίθαλψης για όλο το λαό!Οι φοιτητές δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό τον αγώνα αλλά με πανυγειονομικό μέτωπο με τους ιατρούς και τους εργαζόμενους στο ΕΣΥ και εμπνεόμενοι από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες όπως των απεργών στη χαλυβουργία και αλλού,οφείλουμε να διεκδικήσουμε ένα δημόσιο,δωρέαν σύστημα περίθαλψης για την εξυπηρέτηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠ.ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/12 ΣΤΙΣ 12.00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ-ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 15/12 ΣΤΙΣ 18.00

2011-12-14T19:04:00.002+02:00

«..Όταν για να βρεις δεν υπάρχει καμιά δουλειά/ Πρέπει να αντισταθείς!/ Πρέπει ολάκερο το κράτος/ Τα πάνω κάτω ανάποδα να φέρεις/ Μέχρι να γίνεις ο ίδιος του εαυτού σου εργοδότης./ και τότε πάντα διαθέσιμη δουλειά για σένα θα ‘χει./ Όταν για την αδυναμία σας σας περιγελούν/ Δεν επιτρέπεται καιρό να χάνετε άλλο!/ Πρέπει έτσι να φροντίσετε/ Που όλοι, όσοι αδύνατοι είναι, να βαδίσουνε μαζί./ Τότε μεγάλη δύναμη πια θα ‘στε/ Να σας περιγελάει τότε δε θα τολμά κανείς».
Το κάλεσμα αυτό του Μπρέχτ επιδιώκει να υλοποιήσει μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία που λαμβάνει χώρα τις μέρες αυτές.

ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΟΥΝ

2011-12-04T20:32:00.005+02:00

Η σφαίρα που έδινε το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη τέλος στη ζωή του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, έμελλε να πυροδοτήσει ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά ξεσπάσματα στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Συσσωρευμένη για χρόνια στα υπόγεια ρεύματα, άλλοτε εκφρασμένη σε συγκροτημένους αγώνες, άλλοτε άναρθρη και υπόκωφη, η οργή ξεχείλισε μέσα σε λίγα λεπτά και κατέκλυσε τα πάντα για εβδομάδες. Οργή μιας γενιάς χωρίς φωνή, καταδικασμένη στην ανασφάλεια, με ένα μέλλον κλεμμένο και σκοτεινό. Αλλά και οργή για το κράτος και τους μηχανισμούς του που σκοτώνουν ανήλικα παιδιά στα Εξάρχεια, στοχεύοντας συνολικά στην ανυπακοή της νεολαίας.
Η περίοδος έχει αλλάξει και μαζί της έχει αλλάξει και τη νέα γενιά. Ή μήπως ο Δεκέμβρης ήταν αυτό ακριβώς, μια εικόνα από το μέλλον, ή ακόμα καλύτερα ένα ερώτημα που αναζητά ακόμα απάντηση; Ήταν η αρχή μιας περιόδου και το τέλος μιας άλλης; Το σίγουρο είναι ότι τρία χρόνια μετά οι σφαίρες τους βουίζουν όλο και περισσότερο στα αυτιά μας. Το σίγουρο είναι ότι σήμερα έχουμε 100 φορές περισσότερους λόγους για να εξεγερθούμε.
Να σημάνουμε μήνυμα αγώνα ενάντια σε ένα σύστημα που δολοφονεί, για να καταδικάσουμε και πάλι και τους φυσικούς αυτουργούς του εγκλήματος που σε λίγο θα κυκλοφορούν ελεύθεροι, τη στιγμή που ποινικοποιούνται λαϊκές μάχες, όπως η παρέλαση του λαού της 28ης Οκτωβρίου και οι απεργοί εργαζόμενοι. Να φωνάξουμε ότι δε θα θρηνήσουμε ξανά άλλους αθώους νεκρούς. Το μόνο που θα θάψουμε είναι ένα νεκρό σύστημα που ζει ρουφώντας το αίμα στους εργαζόμενους και τη νεολαία όλης της γης.
Σήμερα, το κοινωνικό υπέδαφος πάνω στο οποίο πάτησε ο Δεκέμβρης του 2008, είναι απείρως πιο εκρηκτικό. Η κρίση που τότε φανέρωνε τα πρώτα της σημάδια, έχει σήμερα βυθίσει την κοινωνία σε μια κοινωνική άβυσσο χωρίς τέλος. Την κυβέρνηση των δολοφόνων της ΝΔ, διαδέχτηκε το ΠΑΣΟΚ, στην πιο λαομίσητη εκλεγμένη κυβέρνηση της σύγχρονης Ελλάδας για να ακολουθήσει μια πραξικοπηματική κυβέρνηση των τραπεζών και της κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Η ντόπια και διεθνής συμμορία των καπιταλιστών και των εκπροσώπων τους δεν επιδιώκει πια μόνο την οικονομική αφαίμαξη του πληθυσμού, αλλά την ουσιαστική διάλυση ολόκληρου του κοινωνικού ιστού, τον αφανισμό του εργαζόμενου λαού και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
Το «μαύρο μέλλον» για το οποίο μιλούσαν οι προκηρύξεις, είναι εδώ, σήμερα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος. Τα σχολεία δεν έχουν βιβλία και καθηγητές.Eμείς ως φοιτητές θα κληθούμε πολύ σύντομα να αντιμετωπίσουμε τις εφορευτικές επιτροπές που θα έρθουν να συγκροτήσουν Συμβούλια Διοίκησης, υλοποιώντας το νόμο Διαμαντοπούλου, που προσφέρει την εκπαίδευση και την έρευνα στις επιχειρήσεις, και άρα στη λογική του ιδιωτικού κέρδους,μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.(Ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα του τι σημαίνει αυτό και στη σχολή μας, με τις περικοπές συγγραμάτων, στηθοσκοπίων και άλλων φοιτητικων παροχών).
Ο Δεκέμβρης του ’08 ενηλικίωσε βίαια μια γενιά στρέφοντας την στο συλλογικό αγώνα, άφησε νέες μορφές δράσης, καθόρισε κινηματικές μορφές που παραμένουν σημαντικές μέχρι σήμερα. Κυρίως όμως αποτέλεσε μια εξεγερτική υποδοχή της κρίσης. Μπορεί να μην πετύχαμε μέχρι στιγμής την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής αλλά η πρόσφατη κληρονομιά του Δεκέμβρη συνέβαλλε στους τεράστιους αγώνες των προηγούμενων χρόνων.Από την άλλη απείχε πολύ από το να φέρει μόνιμες ανατροπές και παραστάσεις αγώνα ειδικά για τη νέα γενιά. Αυτό το ανολοκλήρωτο βήμα, η απάντηση στην ερώτηση πως θα πάρουμε οι νέοι τη ζωή στα χέρια μας, πρέπει να αναζητήσουμε σήμερα. Για αυτό και είναι αναγκαίο ένα μέτωπο αγώνα και ανατροπής για τη νέα γενιά, πρωταγωνιστικό κομμάτι της λαϊκής πάλης.
Πρώτο μέλημα πρέπει να είναι η συγκρότηση μορφών συνύπαρξης και πάλης. Γενικές συνελεύσεις σε σχολεία και σχολές. Δημιουργία επιτροπών και συνελεύσεων για τους άνεργους, λαϊκές συνελεύσεις και πρωτοβουλίες σε κάθε γειτονιά. Σωματεία σε κάθε χώρο ελαστικής εργασίας. Συντονισμός με τους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο και στο ΕΣΥ, κοινωνικά κέντρα παντού, αναζωογόνηση της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας μέσα στον αγώνα, όχι στα γήπεδα ή τις συμμορίες.
Ίσως ο Δεκέμβρης να έδειξε και κάτι ακόμη. Να μας άνοιξε τα μάτια για να δούμε πως βρισκόμαστε στην εποχή των εξεγέρσεων, πως δεν είναι μόνο ένας νόμος ή μια κυβέρνηση, αλλά και ένα σύστημα, πως μπορούμε να κοιτάμε και να παλεύουμε και πέρα από αυτό. Και σήμερα, μετά από γιγαντιαίους αγώνες, με τη δυναμική και τα όρια τους, ο Δεκέμβρης θα μας βρει ξανά στο δρόμο. Στις διαδηλώσεις εκείνης της μέρας αλλά και σε όλο το επόμενο διάστημα, η νεολαία και όλος ο λαός θα στείλουν σημάδι ανασυγκρότησης και επανέναρξης της τεράστιας κοινωνικής αναμέτρησης που θα μας βγάλει νικητές.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ 6/12 ΜΕ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ 12:00 ΚΑΙ 17:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

EΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2011? ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ,ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

2011-12-04T20:25:00.003+02:00

Κανέναν δεν μπορεί να εκπλήξει η πρόθεση του Υπουργείου Υγείας να κατεβάσει επί τροχάδην το νομοσχέδιο-πρόταση του ΚΕΣΥ για την «ιατρική εκπαίδευση και την απονομή ειδικότητας» και να το ψηφίσει η Βουλή πριν τα Χριστούγεννα.
Είναι στα πλαίσια της κλιμάκωσης της επίθεσης από τη νέα κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, και του σφαγείου ΕΕ-ΔΝΤ. Μιας επίθεσης που έχει βάλει για τα καλά στο στόχαστρο τη δημόσια υγεία, που κλείνει νοσοκομεία, δημιουργεί στρατιές ΑΝΕΡΓΩΝ ιατρών, εξοντώνει στη δουλεία και αφήνει απλήρωτους τους ειδικευόμενους, που έφτασε στο σημείο να διώκει ποινικά ειδικευόμενους επειδή έκαναν απεργία για να πληρωθούν… τα δεδουλευμένα μηνών που το δημόσιο τους χρωστά!!!
Είναι μια ύστατη προσπάθεια του Λοβέρδου, του πιο φερέγγυου υλοποιητή της μνημονιακής πολιτικής, να μας «πιάσει στον ύπνο», ύστερα από τον ελιγμό που έκανε στην τελευταία μαζική διαμαρτυρία-κατάληψη του υπουργείου όπου έκανε ένα βήμα πίσω, για να κάνει τώρα 2 βήματα μπροστά. Τρομοκρατημένος μπροστά στις ολοένα και μεγαλύτερες αντιδράσεις που έχει προκαλέσει αυτό το κατάπτυστο νομοσχέδιο από τη πρώτη μέρα δημοσιοποίησης του, τρέχει να προλάβει, πριν τον συμπαρασύρει αυτόν και την πολιτική που υπηρετεί, η οργή του συνόλου του υγειονομικού κλάδου (ιατροί-φοιτητές ιατρικής-νοσηλευτές, εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και στην πρόνοια), οργή που μετασχηματίζεται σε ένα επικίνδυνο κίνημα ρήξης κι ανατροπής!
Συνοπτικά το νομοσχέδιο περιλαμβάνει:
Α. Πανελλαδικές εξετάσεις εν είδη κλειστού διαγωνισμού για να ξεκινήσει κάποιος ειδικότητα. Αυτές πραγματοποιούνται ανά εξάμηνο και αναφέρονται σε όσες θέσεις θέλει να προκηρύξει(!) το υπουργείο σε εκείνο το χρονικό διάστημα. Επιπλέον, ο διευθυντής-καθηγητής θα μπορεί να ωθήσει τον ειδικευόμενο να αλλάξει ή να διακόψει πλήρως την ειδικότητα!!! Αυτό σημαίνει ότι αμφισβητείται όχι μόνο η εισαγωγή των αποφοίτων ιατρικής στην ειδικότητα εν γένει αλλά και της επιλογής τους, αλλά ακόμα και η δυνατότητα να τελειώσουν την ειδικότητα!!! Την ίδια στιγμή το πρόβλημα των συμφόρησης όχι απλά δεν λύνεται αλλά διογκώνεται καθώς με τη μείωση των θέσεων θα είναι πολλοί περισσότεροι αυτοί που θα μένουν άνεργοι.
Β. Μείωση των θέσεων ειδικότητας, ενώ παράλληλα δίνεται μέσω φωτογραφικών διατάξεων η δυνατότητα σε ιδιωτικά νοσοκομεία να δίνουν ειδικότητα. Έτσι αυξάνεται η αναμονή συνολικά, ενώ παράλληλα καθιστά ακόμα και τους επιτυχόντες όμηρους των εργασιακών σχέσεων που επικρατούν στον ιδιωτικό τομέα και των εργοδοτών, καταδικάζοντάς τους παράλληλα να εκπαιδεύονται στα εξειδικευμένα περιστατικά των οικονομικά εύπορων που προσφεύγουν στο Ντυνάν ή σε άλλα ιδιωτικά νοσοκομεία.
Γ. Μεταβίβαση τεράστιων εξουσιών στις Επιστημονικές Εταιρίες, που θα αποφασίζουν για το πόσες ειδικότητες και θέσεις θα ανοίγουν κάθε χρόνο, με βάση προφανώς τα συμφέροντά τους αλλά και τους καθηγητές Ιατρικής που θα ορίζουν τα θέματα και τις θέσεις.
Δ. Εισαγωγή του βιβλιαρίου ειδικευομένου, με καταγραφή των περιστατικών, που θα αποτελεί δείκτη αξιολόγησης για το βαθμό και την απονομή ειδικότητας. Έτσι υπονομεύεται πλήρως η εργασιακή καθημερινότητα του ειδικευόμενου που θα πρέπει να συμμορφώνεται πλήρως με τις υποδείξεις του διευθυντή-αφέντη προκειμένου να μην εκδιωχθεί στα μισά της ειδικότητας!
Είναι νόμος έκτρωμα, μαυρίζει την εργασιακή μας προοπτική, οδηγεί στην ΑΝΕΡΓΙΑ χιλιάδες νέους ιατρούς και δεν πρέπει να περάσει!!! Την ώρα μάλιστα που η ανάγκη για ένα στελεχωμένο ΕΣΥ που θα μπορεί να εξασφαλίζει ένα υψηλής ποιότητας σύστημα περίθαλψης για όλο το λαό είναι επιτακτική (τοN τελευταίο μόνο χρόνο η ζήτηση υπηρεσιών στο ΕΣΥ έχει αυξηθεί κατά 30%, λόγω της εξαθλίωσης και της αδυναμίας να πληρώσουν τα ιδιωτικά) ο αγώνας για να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο είναι αγώνας για να ανατραπεί συνολικά η πολιτική που διαλύει την δημόσια υγεία, είναι αγώνας που υπερασπίζεται στην πράξη το δικαίωμα της πρόσβασης σε αξιοπρεπείς υπηρεσίες περίθαλψης για όλο το λαό!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ- ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

2011-12-02T07:34:00.007+02:00

ΨΗΦΙΣΜΑ- Ασπρόπυργος(30/11/2011)

(Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας)

Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.

Συνάδελφοι

Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!

Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.

Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!

Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.

Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.

Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.

Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.

Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!

Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!

Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.

Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.

Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.

Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.

Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.

Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.

Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.

Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.

Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.

Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας.

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Ασπρόπυργος 30/11/2011

ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

2011-11-29T04:24:00.003+02:00

Ενώ μέρα με τη μέρα η επίθεση στους εργαζομένους και τη νεολαία εντείνεται με συνεχόμενα μνημόνια, χαράτσια και περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και παροχές, τις τελευταίες βδομάδες γίναμε μάρτυρες του διορισμού μιας πραξικοπηματικής κυβέρνησης «αστικής» σωτηρίας, από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Μιας κυβέρνησης που είναι αποφασισμένη να εντείνει τη βάρβαρη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας και να υπηρετήσει μέχρι τέλους τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας μαζί με τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ισοπέδωση των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων αποτελεί το μόνο δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Όμως να ξέρουν καλά πως ο λαός πλέον δεν μασάει τα παραμύθια τους και έχει επιλέξει το δρόμο του διαρκούς, ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή αυτής της τόσο βάρβαρης πολιτικής!

Αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των αγώνων αποτέλεσε, απ’ τις αρχές του Σεπτέμβρη κιόλας, η σπουδάζουσα νεολαία. Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρούσε την χειρότερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μετά τη μεταπολίτευση , και ενώ οι σχολές ήταν ακόμα κλειστές, το φοιτητικό κίνημα βγήκε δυναμικά στο προσκήνιο με μαζικές γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις, δίνοντας μία πρώτη ηχηρή απάντηση στην κυβέρνηση και τους συμμάχους της. Μάλιστα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό την απονομιμοποίηση του νόμου-έκτρωμα τόσο στην πανεπιστημιακή κοινότητα όσο και στην ίδια την κοινωνία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα , παρά την ψήφιση του από τη μαύρη συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, οι διαδικασίες εφαρμογής του νόμου να έχουν μπλοκαριστεί σε μεγάλο βαθμό.
Παρ’ όλα αυτά ήδη από την αρχή αυτής της χρονιάς έχουμε τα πρώτα δείγματα γραφής για το ποια θα είναι η νέα πραγματικότητα που θα διαμορφωθεί στα πανεπιστήμια με το νέο νόμο Διαμαντοπούλου. Πρώτο και πιο χαρακτηριστικό, η τεράστια περικοπή των διανεμόντων συγγραμμάτων με τους φοιτητές πλέον να καλούνται είτε να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη είτε να μην έχουν βιβλία για να διαβάσουν. Επίσης ενόψει της ψήφισης και του νέου προϋπολογισμού, τεράστιες είναι οι περικοπές στα κονδύλια για υλικοτεχνικές υποδομές, προσωπικό και φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση κτλ) κάτι το οποίο οδηγεί τα πανεπιστήμια στο άμεσο μέλλον, είτε σε χρεωκοπία, είτε σε αναζήτηση πόρων από ιδιωτικούς φορείς και επιχειρηματικούς κύκλους.
Μέσα σ’ αυτό το μαύρο φόντο η Υπ.Παιδείας ετοιμάζει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για την άμεση εκλογή των συμβουλίων διοίκησης από διορισμένους εντολοδόχους της κυβέρνησης -εφορευτικές επιτροπές. Η συγκρότηση αυτών των συμβουλίων αποτελεί τον κύριο μοχλό εφαρμογής αυτού του επαίσχυντου νόμου καθώς σε αυτά συγκεντρώνονται όλες οι αρμοδιότητες που αφορούν τη λειτουργία των ιδρυμάτων. Από τη διοίκηση, την έγκριση του προϋπολογισμού, την αναζήτηση πόρων και την εκλογή πρυτάνεων και κοσμητόρων μέχρι και τον καθορισμό της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας και του περιεχομένου των προγραμμάτων σπουδών. Φυσικά τα μέλη του συμβουλίου θα καθορίζουν τα πάντα με βάση τις ανάγκες της αγοράς ενώ πλέον το πανεπιστήμιο σαν μια καλά οργανωμένη επιχείρηση θα πρέπει και αυτό να συμβάλλει από τη δικιά του μεριά στην αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Για όλους αυτούς τους λόγους η ανάδειξη αυτών των συμβουλίων πρέπει το επόμενο διάστημα να μπλοκαριστεί από το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις ζωντανές του διαδικασίες, τις γενικές συνελεύσεις. Να πιάσουμε το νήμα από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη και μαζί με τα πληττόμενα κομμάτια των καθηγητών αλλά και όλους τους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο να δώσουμε ένα ακόμα γερό χαστούκι στην κυβέρνηση και τους υποστηριχτές της προκειμένου να στείλουμε αυτό το νόμο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μάλιστα διαμηνύουμε σε κάθε τόνο πως όποιος (καθηγητής, φοιτητής, παράταξη) επιχειρήσει να βάλει υποψηφιότητα ή να συμμετάσχει στις διαδικασίες εκλογής των συμβουλίων αποτελεί εχθρό του φοιτητικού κινήματος και του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας και θα είναι ανεπιθύμητος στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Έτσι λοιπόν σ’αυτή τη φάση η απάντηση των φοιτητών πρέπει να ναι άμεση, συλλογική και μαχητική με πρωταρχικό στόχο το μπλοκάρισμα της εκλογής των συμβουλίων διοίκησης και την ανατροπής της μαύρης συμμαχίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Από δω και πέρα δεν μπορεί ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, δίνοντας μια μάχη δύσκολη και διαρκή αλλά τη μόνη ελπιδοφόρα για την ανατροπή αυτής της επίθεσης.

Το υπόλοιπο κείμενο εδώ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ Π.Α.Φ. -Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ ΤΗΣ ΕΑΑΚ

2011-11-25T00:19:00.008+02:00

στιγμιότυπο από τη διαδικασία του πανελλαδικού διημέρου της εαακ στο αμφιθέατρο μαχ ,στο ιστορικό κτήριο του πολυτεχνείου

Ζούμε σε μια εκρηκτική εποχή τρομερών δυσκολιών για την κοινωνική πλειοψηφία με την άνευ προηγουμένου επίθεση που έχει εξαπολύσει ο αστικός συνασπισμός εξουσίας αλλά και πρωτόγνωρων δυνατοτήτων. Δυνατοτήτων που έφερε στο προσκήνιο η όξυνση της ταξικής πάλης με τους αγώνες που αναπτύσσονται στην Ελλάδα και διεθνώς. Από το Γουισκόνσιν και την κατηλλειμένη Wall Street, τις πλατείες της Ευρώπης και τις Αραβικές εξεγέρσεις μέχρι τους συγκλονιστικούς αγώνες του ελληνικού λαού για την ανατροπή της χούντας ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, όλα δείχνουν πως αλλάζει άρδην το γενικό στίγμα της εποχής, ότι ζούμε το νέο ‘89 του «υπαρκτού καπιταλισμού», κι ότι το ιστορικό προβάδισμα μπορεί να διεκδικηθεί και να κατακτηθεί από τις δυνάμεις της εργασίας και της νεολαίας.

Η περίοδος που διανύουμε σφραγίζεται από το βάθεμα και την περιπλοκή της διεθνούς κρίσης που μαστίζει το σύνολο του καπιταλιστικού κόσμου και ιδιαίτερα την Ευρωζώνη και την Ελλάδα. Τρία χρόνια μετά το πρώτο ξέσπασμα της και τις διάφορες μορφές που εκδηλώθηκε-χρηματοπιστωτική κρίση, «κρίση χρέους», κρίση του Ευρώ, παγκόσμια ύφεση- είναι φανερό ότι εισέρχεται σε μία νέα περίοδο αποσταθεροποίησης με βασικούς πυλώνες της καπιταλιστικής ατμομηχανής όπως η Ιταλία να βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης, και τη διασπορά κινδύνου να επεκτείνεται στην καρδιά της ΕΕ (Γαλλία, Ολλανδία). Ταυτόχρονα οξύνονται στο έπακρο οι ενδοιμπεριαλιστικές- ενδοαστικές αντιθέσεις, πράγμα που σηματοδοτεί μια περίοδο παγκόσμιας καπιταλιστικής αστάθειας. Στην ΕΕ παρά την ποιοτική όξυνση που έχουν αποκτήσει οι ενδοαστικοί ανταγωνισμοί, κυρίαρχη είναι η τάση σωτηρίας του Ευρώ, με την επιβολή άγριων αντιλαϊκών μέτρων, τις παρεμβάσεις δημοσιονομικού χαρακτήρα και τον ηγεμονικό ρόλο των υπερεθνικών οργανισμών έναντι των εθνικών αστικών θεσμών. Η μεταφορά και η εκδήλωση της κρίσης από την περιφέρεια στις καπιταλιστικές μητροπόλεις καθώς και η αδυναμία εύρεσης αστικής στρατηγικής υπέρβασης έρχεται να διαψεύσει την κυρίαρχη ρητορεία περί «τεμπέληδων Ελλήνων» και «απείθαρχου νότου» και να επιβεβαιώσει το δομικό χαρακτήρα της. Η κρίση του συστήματος βαθαίνει κι ο βασιλιάς στέκει γυμνός. Το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός.
Από την άλλη στην Ελλάδα, η εισβολή του λαϊκού παράγονται στο προσκήνιο κατάφερε να σφραγίσει τις εξελίξεις και να μεγαλώσει το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στον αστικό συνασπισμό εξουσίας. Ρήγμα που αναμφίβολα οφείλεται και στην γενικότερη αδυναμία αστικού σχεδίου υπέρβασης της κρίσης, τις εσωτερικές αντιθέσεις, τη διάρρηξη των παραδοσιακών κοινωνικών συμμαχιών του κεφαλαίου. Το νέο δυναμικό στοιχείο ωστόσο είναι η αδυναμία του να καθυποτάξει τις ανερχόμενες, ανατρεπτικές, μαζικές αγωνιστικές τάσεις του λαού. Κορυφαία εκδήλωση αυτών των τάσεων είναι η 48ώρη απεργία στις 19-20/10 κι ο μαζικός ξεσηκωμός στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου που αποτελούν ένα ανώτερο ποιοτικό βήμα στην παρατεταμένη ταξική αντιπαράθεση που ξεκίνησε με το μνημόνιο. Βήμα γιατί δεν περιορίστηκε μόνο στο αίτημα «να μην περάσουν τα μέτρα» αλλά έθεσε ως αίτημα την ανατροπή της ίδιας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του σφαγείου ΕΕ-ΔΝΤ καθώς κι επειδή ο λαός σε μεγάλα τμήματα του, πήρε μέρος στις πολύμορφες κινητοποιήσεις όχι ως «ατομοκεντρικές συλλογικότητες» αλλά ως «συλλογικά υποκείμενα», μέσω των συνδικάτων, των μαζικών φορέων, αλλά και συνελεύσεων σε χώρους δουλειάς και τις γειτονιές.
Αυτήν την ανοδική τάση του λαϊκού κινήματος έρχεται να αναχαιτίσει η δημιουργία «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας» που στηρίζεται από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και έχει Πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Παπαδήμο. Μπροστά στη δυνατότητα το λαϊκό κι εργατικό κίνημα να γίνει ένα αντίπαλο δέος ανατροπής της επίθεσης, το αστικό πολιτικό σύστημα πραγματοποιεί μια επιθετική αναδίπλωση με στόχο την πολιτική-αυταρχική θωράκιση του και την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης «κατά του εχθρού λαού», κάτι που δεν μπορούσε να κάνει μόνη της η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, παρά την εγχώρια και διεθνή στήριξη. Στόχος αυτής της κυβέρνησης είναι, μέσα από μία πρωτοφανή ιδεολογική τρομοκρατία, να εφαρμόσει όλα τα αντιλαϊκά μέτρα μαζικής εξαθλίωσης που έχουν ήδη ψηφιστεί με την «αναγκαία αποφασιστικότητα», να ψηφίσει τη νέα «δανειακή σύμβαση» και το νέο Προϋπολογισμό λιτότητας που θα βάλει τα οικονομικά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού «στο γύψο» τις επόμενες δεκαετίες και να μας δέσει ακόμα πιο στενά στο άρμα του Ευρώ και της ΕΕ. Είναι κυβέρνηση πολέμου ενάντια στο λαό και τη νεολαία και δεν πρέπει να έχει καμία περίοδο χάριτος.
Το ΠΑΣΟΚ έχοντας αναλάβει μέχρι τώρα επιτελικό ρόλο στην επίθεση ως κυβέρνηση, παρουσιάζει μια δραματική καθίζηση της επιρροής του, ιδιαίτερα σε στρώματα με τα οποία παραδοσιακά είχε ισχυρούς δεσμούς. Η αστική μετάλλαξη αυτού του κόμματος είναι μη αναστρέψιμη, ενώ στα πλαίσια αδυναμίας υπογραφής ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου στα πρότυπα της σοσιαλδημοκρατίας, οι δυνατότητες απεγκλωβισμού κοινωνικών δυνάμεων που ήλπιζαν μέχρι τώρα σε μια πιο φιλολαϊκή διαχείριση της κρίσης είναι τεράστιες(βλ διασπάσεις στη βάση της ΠΑΣΚΕ). Παρόλα αυτά, στο χώρο της κεντροαριστεράς, αναπτύσσονται σχέδια ενσωμάτωσης αυτών των κομματιών, που προτάσσουν την αντιπολίτευση-είτε από τα μέσα είτε κι απ’ τα έξω-με το ΠΑΣΟΚ, πάντα μέσω του κοινοβουλευτικού δρόμου και με προσανατολισμό την αναζήτηση του παλιού καλού ΠΑΣΟΚ και μιας άλλης διαχείρισης στα πλαίσια του συστήματος. Η ΝΔ με τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση Παπαδήμου έχασε ακόμα και το όποιο αντι-μνημονιακό προφίλ που προσπαθούσε να φτιάξει, στερώντας έτσι μία πολύτιμη εφεδρεία του συστήματος, ως εναλλακτικός διαχειριστής της αστικής επίθεσης. Η μεγάλη διαφορά της από το ΠΑΣΟΚ σε δημοσκοπικό επίπεδο δεν την κάνει ηγεμονική δύναμη στο αστικό στρατόπεδο, πολύ δε περισσότερο στη συνείδηση των πληττόμενων κομματιών. Το ΛΑΟΣ με τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση ήρθε να επιβεβαιώσει το ρόλο του ως ακροδεξιό δεκανίκι του συστήματος. Με την ενεργή εμπλοκή του κι από κυβερνητικές θέσεις στην υλοποίηση της επίθεσης συμβάλλει ώστε να μετατοπιστεί συνολικά το φάσμα της συζήτησης προς τα δεξιά ώστε να προωθηθούν πτυχές της επίθεσης. Το ΚΚΕ παρά τις θετικές μετατοπίσεις που πραγματοποιεί το τελευταίο χρονικό διάστημα κάτω από την πίεση του κινήματος και της εξ αριστερών κριτικής του, παρουσιάζει στρατηγικές ανεπάρκειες στην πολιτική του πρόταση για το κίνημα. Υιοθετεί το «Κάτω η κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν» αλλά με εκλογές, επιμένει σε μια ιδιοκτησιακή λογική για το κίνημα που το κάνει να στέκεται εχθρικά απέναντι σε άλλα ρεύματα εντός του, αρνείται μεν τον «αριστερό κυβερνητισμό» ωστόσο προτείνει μια λαϊκή εξουσία που θα έρθει μέσα από την αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών υποτιμώντας τον αυτοτελή ρόλο ανατροπής της επίθεσης που μπορεί να έχει το κίνημα. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παρά τη συμμετοχή σημαντικών τμημάτων τους στο κίνημα και ορισμένες σημαντικές διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό του, ακολουθεί μια ακραιφνώς κοινοβουλευτική-διαχειριστική γραμμή με την προοπτική της «αριστερής κυβέρνησης», ενώ ο ρόλος που επιφυλάσσει για το κίνημα είναι το να αποτελεί «διαπραγματευτικό χαρτί» της κυβέρνησης, ακόμα και της ελληνικής ολιγαρχίας απέναντι στην τρόικα!
38 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη η είσοδος στην κυβέρνηση τεχνοκρατών-ανθρώπων του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, των υμνητών της χούντας και του Μεταξά, έρχεται να σηματοδοτήσει μια συνολική μετάλλαξη του αστικού πολιτικού συστήματος. Η πραξικοπηματική δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου δεν συνιστά «θεσμική εκτροπή» από την πάλαι ποτέ κραταιά αστική δημοκρατία, αλλά τη σύγχρονη μορφή κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να προχωρήσει την επέλασή του. Στο πολιτικό επίπεδο τα 3 κόμματα που συγκυβερνούν καθώς και δυνάμεις όπως η ΔΗ.ΣΥ. έρχονται να συγκροτήσουν ένα μαύρο μέτωπο που παρά τα επιμέρους παζάρια για τους κυβερνητικούς θώκους, βρίσκονται σε βαθιά σύμπνοια, αναδιατάσσοντας έτσι τον πολιτικό συσχετισμό δύναμης σε βάρος του κινήματος και της Αριστεράς.
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ο ΝΟΜΟΣ ΕΚΤΡΩΜΑ 4009 ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ
Η πρωτοφανής συμπαράταξη των τριών κομμάτων(ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) για την ψήφιση του νόμου μες το καλοκαίρι αποκαλύπτει τη βαθύτερη επιδίωξη όλων των δυνάμεων του συστήματος για υπέρβαση της οικονομικής κρίσης σε βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας, προσπαθώντας ταυτόχρονα να «κάνουν την κρίση τους ευκαιρία» και να πετύχουν σε ένα μικρό χρονικό διάστημα μια απότομη προσαρμογή σε αυτό που πραγματικά είναι το πανεπιστήμιο στην νέα εποχή. Μάλιστα πρόκειται για ένα νόμο που δεν αποτελεί απλή συνέχεια των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων αλλά τομή καθώς επί της ουσίας κατοχυρώνει νομικά μια εντελώς καινούρια βάση πάνω στην οποία θα έρθει να οικοδομηθεί το νέο πανεπιστήμιο του μνημονίου και της κρίσης. Πραγματοποιείται δηλαδή, μια ριζική τομή στο στάτους των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, που θα ολοκληρώσει την μετάλλαξη αυτού που ήταν γνωστό στην Ελλάδα από την μεταπολίτευση και μετά ως πανεπιστήμιο.
Οι βασικοί άξονες που συγκροτούν τη φυσιογνωμία του σύγχρονου Πανεπιστημίου όπως προκύπτει κι από τις διατάξεις του νόμου είναι οι εξής:
Επιχειρηματική Λειτουργία των Ιδρυμάτων- Αυταρχικό αντιδημοκρατικό μοντέλο διοίκησης:
Ο νέος νόμος για την εκπαίδευση έχει σαν βασικό στόχο την υλοποίηση και επιτάχυνση της επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων δηλαδή την οργανική και στενή σύνδεση τους με την αγορά και τις εκάστοτε επιδιώξεις του κεφαλαίου. Η διοίκηση του πανεπιστημίου περνά στο συμβούλιο διοίκησης ενώ η επιχειρηματική λειτουργία δεν αφορά μόνο στις διοικητικές υπηρεσίες αλλά γενικεύεται και καθιερώνεται σε ότι αφορά στο σκληρό πυρήνα του πανεπιστημίου δηλαδή στην έρευνα και στην παραγωγή νέας γνώσης. Στο νέο πανεπιστήμιο επιχειρείται η παραγωγή – αξιοποίηση και αφομοίωση μίας νέας οικονομικά χρήσιμης γνώσης και η απόλυτη υποταγή της έρευνας στις ανάγκες του κεφαλαίου. Παράλληλα οι πόροι που θα αναζητά το πανεπιστήμιο θα προέρχονται από την αξιοποίηση της περιουσίας του και από μεγάλους επιχειρηματικούς κύκλους ενώ το κράτος θα περιορίζει στο ελάχιστο τη δική του συμμετοχή.
Τσάκισμα της εργασιακής προοπτικής – κατάργηση της συλλογικής κατοχύρωσης πτυχίου
Η οργάνωση των σπουδών σε τρεις κύκλους και σε πιστωτικές μονάδες με βάση τις κατευθύνσεις του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης καθώς και η καθιέρωση ευέλικτων προγραμμάτων σπουδών καταστρέφουν το ενιαίο γνωστικό αντικείμενο και μετατρέπουν τις σπουδές σε ένα χηλό διάσπαρτων δεξιοτήτων και πληροφοριών που θα αντιστοιχίζονται σε πιστωτικές μονάδες τις οποίες ο κάθε φοιτητής πρέπει να συλλέγει εφόρου ζωής.

.Κατάργηση της δωρεάν παιδείας-παροχών
Η επιβολή διδάκτρων, η κατεύθυνση κατάργησης της δωρεάν διανομής έντυπων συγγραμμάτων, η περικοπή παροχών όπως σίτιση και στέγαση καθώς και η καθιέρωση φοιτητικών δανείων αναδεικνύουν πως στο νέο πανεπιστήμιο αποτελεί ξένο σώμα κάθε έννοια δημόσιου και δωρεάν.

Κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου- Αυταρχικοποίηση – Εντατικοποίηση των Όρων Φοίτησης
Οι εντατικοποιημένοι ρυθμοί σπουδών, τα προαπαιτούμενα και οι διαγραφές φοιτητών έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ του νέου πανεπιστημίου. Επιτυγχάνεται έτσι η όξυνση των ταξικών φραγμών, ενώ ο ελεύθερος χρόνος εξαφανίζεται. Ταυτόχρονα, στο νέο αυταρχικό πανεπιστήμιο οι αποφάσεις των φοιτητών δεν θα διαδραματίζουν κανένα ουσιαστικό ρόλο καθώς η δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων απαγορεύεται. Το Άσυλο καταργείται προκειμένου να λάβουν τέλος οι κινηματικές διαδικασίες και πρακτικές στα πανεπιστήμια ώστε να πάψουν αυτά να αποτελούν κέντρα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και προάσπισης του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος.

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. - ΔΝΤ
Μπροστά στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και τις εκρηκτικές καταστάσεις που δημιουργεί η κρίση αλλά και με τους αγώνες που αναπτύχθηκαν, όλα είναι διαφορετικά. Κι όλα δείχνουν πως μπαίνουμε στην καρδιά μιας αναμέτρησης που όμοιά της δεν έχει ξαναγνωρίσει η Ελλάδα μεταπολεμικά. Το μεγάλο ζητούμενο είναι ξαναβρεθεί στο προσκήνιο ο εργαζόμενος λαός, η νεολαία και το κίνημα τους. Για να γίνει αυτή η αναγκαιότητα πράξη, χρειάζεται να οικοδομηθεί άμεσα ένα πολιτικό αντίπαλο δέος μέσα στην ελληνική κοινωνία, ένα κοινωνικο-πολιτικό μέτωπο ρήξης κι ανατροπής της άθλιας ταξικής κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», και συνολικά του μάυρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, για να σαρωθεί το σύγχρονο σφαγείο ΕΕ-ΔΝΤ, για την απαλλαγή από τη δικτατορία των αγορών, των τραπεζών, του κέρδους και της ΕΕ.Ένα μέτωπο ρήξης και ανατροπής που θα έχει κορμό το ταξικά ανασυγκροτημένο και πολιτικά επικίνδυνο εργατικό κίνημα διαρκείας και θα συμπεριλαμβάνει τα σύμμαχα λαικά στρώματα κόντρα στον κυβερνητικό και αστικοποιημένο συνδικαλισμό των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ,που θα βάζει μπροστά την λογική του ανεξάρτητου και οριζόντιου συντονισμού των σωματείων, όπως ακριβώς το έκανε ο Συντονισμός των Πρωτοβάθμιων Σωματείων και οι συντονισμοί σε πολλούς κλάδους. Ένα τέτοιο μέτωπο θα συγκροτείται στα πλαίσια κλιμάκωσης του αγώνα και υιοθέτησης εκείνου του πολιτικού περιεχομένου που είναι αναγκαίο για να απαντήσει στην επίθεση ενώ ταυτόχρονα θα στηρίζεται στα δικά του όργανα επιβολής της εργατικής-λαϊκής θέλησης, για να μπορεί να ασκεί μαζικό πολιτικό εκβιασμό στο αστικό μπλοκ και να αποσπά κατακτήσεις στο σήμερα. Στα πλαίσια αυτά και το φοιτητικό κίνημα καλείται να συνδράμει σε αυτήν την υπόθεση απ’ τη σκοπιά της νεολαίας εκφράζοντας παράλληλα τις συνολικότερες αγωνιστικές τάσεις και διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στους κόλπους της και συγκροτώντας ένα ανατρεπτικό πολιτικό ρεύμα εντός της. Μόνο ένα τέτοιο αγωνιστικό μέτωπο απαντά στη διάχυτη ανάγκη υπέρβασης του κατακερματισμού των αντιδράσεων, την πολυδιάσπαση του αγωνιστικού μπλοκ και την αποπολιτικοποίηση-αφοπλισμό των επιμέρους αγώνων των διάφορων κλάδων που βγαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο.
ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ:
• Αντικυβερνητικό, αντιΕΕ, αντι-ΔΝΤ, αντι-μνημονιακό, ανατρεπτικό, που θα διαμορφώνει ένα πλειοψηφικό ρεύμα αμφισβήτησης, που δε θα αρκείται στην υπεράσπιση των κεκτημένων και τους αγώνες εντός ορίων, που θα παλεύει να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Που θα συγκρούεται με την πολιτική αυτή, κατανοώντας ότι ο δρόμος της ανατροπής στο πλευρό των εργαζόμενων αποτελεί τη μόνη λύση για τα συμφέροντα μας ως απάντηση στην κρίση του συστήματος.Που θα συγκρούεται με τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και κάθε άλλο επίδοξο διαχειριστή της ίδιας πολιτικής. Που θα παλεύει για σύγκρουση και ρήξη με την ΕΕ στην κατεύθυνση διάλυσης τέτοιων ολοκληρώσεων καθώς είναι ενάντια στα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας. Που θα παλεύει για την ανατροπή των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου και όλων των αντιλαϊκών αντεργατικών μέτρων που αυτά φέρνουν που εν τέλει θα παλεύει να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.
•Μετωπικό και σύμμαχο με πανεκπαιδευτική - πανεργατική απεύθυνση, που θα αποτελεί τον κρίκο ενοποίησης των επιμέρους αγώνων της νεολαίας, για την εμφάνιση ενός ριζοσπαστικού παννεολαιίστικου κινήματος κόντρα στην πολυδιάσπασή της. Που θα προσπαθεί να συντονίζεται με άλλες αγωνιζόμενες μερίδες της εκπαίδευσης και της κοινωνίας. Που θα απαντάει σε κάθε επιμέρους ζήτημα από τη σκοπιά της εργασιακής του προοπτικής, που θα αναζητά την ενοποίησή του με το εργατικό κίνημα, που θα μπορεί να αποτελεί τη σπίθα και το εφαλτήριο αγώνων για το εργατικό πυροδοτώντας ευρύτερες κινηματικές διαδικασίες. Σε αυτό τον αγώνα, το φοιτητικό κίνημα θέλουμε να συμμετέχει όχι από τη σκοπιά της αλληλεγγύης στο εργατικό αλλά με ενεργητικό – πρωταγωνιστικό τρόπο καθώς τα συμφέροντα της πληττόμενης πλειοψηφίας φοιτητών - σπουδαστών είναι κοινά με τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Να συμβάλει στη σύνδεση φοιτητικών και εργατικών αγώνων με συγκεκριμένα βήματα, ήδη μέσα από την επικοινωνία με τους εργαζόμενους και τους συμβασιούχους στα πανεπιστήμια. Να ανοίγει το δρόμο για πλατιές κοινωνικές συμμαχίες με τους εργαζόμενους γονείς που πλήττονται άμεσα, με το δημόσιο που χτυπιέται επίσης από το νέο μισθολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία, με την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία που δέχεται επίθεση στο όνομα του χρέους και της σωτηρίας του ευρώ. Με απεύθυνση και κάλεσμα σε κοινό αγώνα προς το μαθητικό κίνημα και τους μαθητές που προετοιμάζονται να γίνουν η γενιά της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης.
Αμεσοδημοκρατικό και ανεξάρτητο, πολύμορφο και πανελλαδικό, που θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων, που θα στηρίζεται στις γενικές συνελεύσεις που θα διεξάγονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στις οποίες οι ίδιοι οι φοιτητές θα παράγουν πολιτική με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους. Που θα συνδυάζει την παράδοση του νικηφόρου τριπτύχου Συνελεύσεις- Καταλήψεις- Διαδηλώσεις με νέες πολυποίκιλες μορφές που αναδείχτηκαν και στη μάχη των πλατειών. Που θα ενοποιεί το σύνολο της σπουδάζουσας νεολαίας πάνω στη βάση των κοινών αναγκών και δικαιωμάτων της, ενώ θα δρα ενάντια σε κάθε προσπάθεια των καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ – ΠΑΣΠ – ΠΚΣ - ΑΡΕΝ) που προσπαθούν να επιτύχουν την ενσωμάτωση και γραφειοκρατικοποίηση του φοιτητικού κινήματος. Μια προσπάθεια που από τις παρατάξεις της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ έρχεται να κωδικοποιηθεί στις προτάσεις τους για συγκρότηση περιφερειακών συμβουλίων φοιτητών , που έρχονται να διαπραγματευτούν στο όνομα του φοιτητικού κινήματος τους όρους υποταγής των φοιτητών. . Κόντρα στο ΕΣΥΠ (Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας) και τη σύνοδο των Πρυτάνεων, με ένα φοιτητικό κίνημα διαρκείας του οποίου η πανελλαδική δράση κατοχυρώνεται μέσα από τις ανοιχτές διαδικασίες των πανελλαδικών συντονιστικών των Γενικών Συνελεύσεων, καθώς και των ανοιχτών συντονιστικών επιτροπών τους. Ενός φοιτητικού κινήματος που θα συμβάλλει στην ποιοτική αναβάθμιση των Γενικών Συνελεύσεων και του Πανελλαδικού Συντονιστικού που θα συγκροτείται στη βάση της εργατικής δημοκρατίας με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους από τις ίδιες τις γενικές συνελεύσεις. Ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια συγκρότησης της Ε.Φ.Ε.Ε. και των τοπικών οργάνων της που θα κινείται στην προοπτική γραφειοκρατικοποίησης του φοιτητικού κινήματος και των διαδικασιών του και θα παίζει το ρόλο επίσημου συνομιλητή με την εκάστοτε κυβέρνηση. Ενάντια της συγκρότηση κομματικών, αυτοαναφορικών δομών, που δρουν ενάντια στις Γενικές Συνελεύσεις και διασπαστικά ως προς τις μαζικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των συλλόγων (π.χ. ΜΑΣ) .
Βασικός μοχλός και πυροκροτητής του φοιτητικού κινήματος αποτελεί το επιτυχημένο εγχείρημα των σχημάτων της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Με ξεκάθαρο ηγεμονικό – πρωτοπόρο ρόλο στις πρόσφατες μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του, με διακριτό, ριζοσπαστικό και ανεξάρτητο λόγο και παρέμβαση μέσα στις σχολές κόντρα στις συντεχνιακές λογικές, κόντρα στις παρατάξεις – ιμάντες μεταβίβασης κομματικών οδηγιών.
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ,
ΤΩΝ ΑΝΥΠΟΧΩΤΗΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!
Στα είκοσι χρόνια της η Ε.Α.Α.Κ. έχει παίξει πρωτοπόρο ρόλο στον ορισμό και την οριοθέτηση μιας άλλης Αριστεράς, των ανυποχώρητων ανατρεπτικών αγώνων διαρκείας, που μορφώνει τους αγωνιστές μέσα στη φλόγα του κινήματος, ανεξάρτητα και σε ρήξη με την αστική ιδεολογία, που αναδεικνύει την ανάγκη για μία άλλη κοινωνία. Η Ε.Α.Α.Κ. έρχεται να εκφράσει και να συνδεθεί με το ευρύτερο αντικαπιταλιστικό ρεύμα που δυναμώνει στην κοινωνία. Θα προχωρήσει σε πρωτοβουλίες κοινού πολιτικού συντονισμού με όλα τα σχήματα στους εργασιακούς, εκπαιδευτικούς και μαθητικούς χώρους ώστε η Αντικαπιταλιστική Αριστερά να εμφανιστεί ενιαία και με τους καλύτερους δυνατούς όρους στους κοινωνικούς αγώνες της επόμενης περιόδου. Το κίνημα έχει ανάγκη την αυτοτελή παρουσία της Αντικαπιταλιστικής Επαναστατικής Αριστεράς ιδιαίτερα τώρα που η ταξική επίθεση από του αστούς εντείνεται. Με επίγνωση των μέχρι τώρα αδυναμιών της η Ε.Α.Α.Κ επιδιώκει την εμβάθυνση της πολιτικής - ιδεολογικής σύγκλισης των δυνάμεών της σε βαθύτερο πολιτικό - ιδεολογικό επίπεδο, με χάραξη μίας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τα μέτωπα μέσω ενός δημοκρατικού μοντέλου οργάνωσης που θα διασφαλίζει την πολυφωνία και θα προάγει τη βαθύτερη πολιτική ενοποίηση και με στόχο το δεύτερο γύρο της νικηφόρας επανεμφάνισης του κινήματος, θα πρέπει να είναι το επίδικο.
ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
1) Κάτω η συγκυβέρνηση-πραξικόπημα της αστικής ενότητας. Ανατροπή του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ- ΔΗΣΥ των τραπεζιτών, πολυεθνικών, ΣΕΒ.
2) Δεν πληρώνουμε την κρίση τους- Διαγραφή του χρέους - Άμεση παύση πληρωμών.
3) Εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο.
4) Ανατροπή του μνημονίου και όλων των αντιδραστικών νόμων και νομοσχεδίων.
5) Έξω από ΕΕ – ΟΝΕ – ΔΝΤ από τη σκοπιά των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων. Άμεση διάλυση τους γιατί είναι ενάντια στα συμφέροντά των εργαζομένων και της νεολαίας.
6) Κάτω το επαίσχυντο Σύμφωνο πρώτης Απασχόλησης για τη νεολαία, που ορίζει πρώτο μισθό το 592 ευρώ.
7) Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, 1400 ευρώ κατώτατος μισθός, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.
8) Πλήρη, δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, οι εισφορές να καταβάλλονται αποκλειστικά από κράτος και εργοδότες.
9) Να απαγορευτούν οι απολύσεις. Μείωση των ωρών εργασίας, 35-ωρο - 5μερο - 7ωρο. Επίδομα ανεργίας ίσο με το βασικό μισθό.
10) Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών
11) Βαριά φορολογία για το κεφάλαιο. Καμία δαπάνη για εξοπλισμούς. Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
12) Ανατροπή του σύγχρονου πολιτικού – οικονομικού αυταρχισμού και των αλλεπάλληλων λευκών πραξικοπημάτων. Συγκρότηση οργάνων επιβολής των λαϊκών αναγκών που θα εκφράζουν τη Δημοκρατία του Αγωνιζόμενου Λαού.
13) Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων σε ΑΕΙ – ΤΕΙ. Να καταργηθούν οι εργολαβίες.
14) Ανατροπή του νόμου Διαμαντοπούλου και όλων των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση. Όχι στην μετατροπή του πανεπιστημίου σε μεταδευτεροβάθμιο ίδρυμα της αγοράς και του Μνημονίου.
15) Ανατροπή-Κατάργηση-Απόσυρση του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο της πειθάρχησης της σπουδάζουσας νεολαίας και της έντασης της επιχειρηματικοποίησης.
16) Κάτω όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί-αντεργατικοί νόμοι και νομοσχέδια. Απόσυρση του νόμου για τα κολέγια, για τη Δια Βίου Μάθηση, για την αξιολόγηση, για το ΔΟΑΤΑΠ. Απόσυρση του νόμου για τα μεταπτυχιακά που επιβάλλει τους κύκλους σπουδών, την αγοραία λογική στη λειτουργία των ιδρυμάτων και τα δίδακτρα. Απόσυρση του νόμου για την έρευνα.
17) Καμία αναθεώρηση του Συντάγματος. Πάλη ενάντια στη συνολική πολιτική αντιδραστική στροφή που επιχειρείται στο επίπεδο των πολιτικών θεσμών.
18) Απεμπλοκή από Μπολόνια – ΚΕΧΑΕ και όλες τις συμφωνίες της ΕΕ για την Εκπαίδευση. Άμεση διάλυση του ΚΕΧΑΕ. Σύγκρουση με την πολιτική κυβέρνησης -ΕΕ- κεφαλαίου με μέτωπο κοινών συμφερόντων, των φοιτητών –σπουδαστών –μεταπτυχιακών –εργαζόμενων. Όχι στο ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων.
19) Κατοχύρωση του ασύλου στα πανεπιστήμια και διεύρυνσή του σε σχολεία και χώρους δουλειάς.
20) Πάλη ενάντια σε κάθε σύνδεση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς και των επιχειρήσεων. Όχι στα επιχειρηματικά – ανταποδοτικά κριτήρια λειτουργίας της εκπαίδευσης.
21) Όχι στον κατακερματισμό της εκπαίδευσης και την πολυδιάσπαση της μαθητικής και σπουδάζουσας νεολαίας σε ΚΕΣ, ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ. Κατάργηση των ΚΕΣ -ΚΕΚ- ΙΕΚ.
22) Ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο, για όλα τα παιδιά, με ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες χωρίς ταξικούς – οικονομικούς – εξεταστικούς φραγμούς
23) Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, Δημόσια και Δωρεάν για όλους, με μία σχολή ανά γνωστικό αντικείμενο και όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα στο πτυχίο
24) Δωρεάν σίτιση, στέγαση και όλων των απαραίτητων συγγράμματα για όλους. Καμία επιβολή ενοικίου στις φοιτητικές εστίες. Δωρεάν χορήγηση πάσο από τις Γραμματείες. Ενιαίος δημόσιος φορέας διαχείρισης της φοιτητικής μέριμνας με αυτόνομο κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό που θα ελέγχεται από τους φοιτητικούς συλλόγους και τα εργατικά σωματεία
25) Μπλόκο στην πολεμική έρευνα, τον τρομονόμο, τον κουκουλονόμο, την ευρωσυνθήκη. Να σταματήσει εδώ και τώρα η αστυνομοκρατία. Να καταργηθούν τα ΜΑΤ και όλες οι ειδικές δυνάμεις καταστολής. Αφοπλισμός της αστυνομίας. Κατάργηση της χρήσης χημικών και δακρυγόνων.
26) Να ακυρωθούν άμεσα τα τερατώδη εξοπλιστικά σχέδια για τις ανάγκες του ιμπεριαλισμού και του αναβαθμισμένου ρόλου της ελληνικής ολιγαρχίας στην περιοχή. Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό – Διάλυσή τους.
27) Μείωση της στρατιωτικής θητείας. Πλήρη δημοκρατικά δικαιώματα στους στρατευμένους. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα, όχι στη στράτευση στα 18. Κίνημα μαζικό μέσα κι έξω απ’ το στρατό.

ΓΙΑ ΤΗΝ (ΣΥΝ)ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

2011-11-23T03:06:00.010+02:00

(...και την ανατρεπτική μας απάντηση!)

Από τις τελευταίες είκοσι ημέρες και μετά η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία βιώνει ραγδαίες αλλαγές σε σχέση με το ποιος καθορίζει τις τύχες της. Ανήμπορη να ενσωματώσει το χείμαρρο της λαϊκής οργής, όπως αυτός εκφράστηκε τις δύο ημέρες της μεγαλειώδους απεργίας στις 19-20 Οκτώβρη, μαζί με την αγανάκτηση που ξέσπασε στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική και τους εκπροσώπους της, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τράπηκε σε άτακτη φυγή. Η διάδοχη (συν)κυβέρνηση, χωρίς καμία όχι μόνο λαϊκή, αλλά έστω αστικοδημοκρατική νομιμοποίηση, με πρωθυπουργό το Λουκά Παπαδήμο, πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ, έχει μία και μόνο δέσμευση: να υλοποιήσει τους όρους της περιβόητης συμφωνίας της 26ης Οκτώβρη, που περιλαμβάνουν ανάμεσα στα άλλα: πλήρη έλεγχο των πιστωτών μέσω της τρόικας του ΔΝΤ στον προϋπολογισμό, με τον όρο το έλλειμμα να πληρώνεται από το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή όποτε αποτυγχάνει ο προϋπολογισμός (πράγμα που γίνεται πάντα) να περικόπτονται οριζόντια οι κοινωνικές δαπάνες, καθώς και υπαγωγή των ελληνικών ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο, πράγμα που στερεί από το κράτος το δικαίωμα σε μονομερή στάση πληρωμών προς τους πιστωτές σε περίπτωση κήρυξης του χρέους ως «επαχθούς». Αυτοί οι ληστρικοί δανειακοί όροι συμπληρώνονται από νέα επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, τους μισθούς και τις συντάξεις, ενώ επιταχύνουν τις διαδικασίες διάλυσης των ΔΕΚΟ (εφεδρείες κλπ), αλλά και τις περικοπές δαπανών σε εκπαίδευση και περίθαλψη. Προκειμένου να φέρει σε πέρας αυτό το έργο, η κυβέρνηση αυτή στελεχώθηκε κατάλληλα: το προηγούμενο οικονομικό επιτελείο επιβραβεύθηκε για την πιστή συμπόρευση με τις επιταγές της τρόικας και έμεινε στη θέση του. Δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα στα κομβικά υπουργεία Υγείας και Παιδείας, οι πολιτικοί προϊστάμενοι των οποίων επίσης έδωσαν με την πρώτη ευκαιρία τα διαπιστευτήριά τους στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, προωθώντας σειρά αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων .Η ΝΔ έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης, προφασιζόμενη ότι δε συγκυβερνά, προκειμένου να αποκτήσει μετά τις επόμενες εκλογές (όποτε γίνουν) το προβάδισμα για το σχηματισμό κυβέρνησης, ενώ στην πραγματικότητα δεσμεύτηκε να τηρήσει όλες τις δανειακές συμβάσεις και στελέχωσε με σημαίνοντα στελέχη την κυβερνητική μηχανή. Το αντι-μνημονιακό προφίλ που έχτιζε ο Α. Σαμαράς γκρεμίστηκε εν μία νυκτί, προκειμένου να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων τραπεζιτών. Τέλος, το ΛΑΟΣ επιβραβεύτηκε για τη στήριξή του στην επίθεση ενάντια στον κόσμο της εργασίας με την υπουργοποίηση 4 βουλευτών του. Είναι δυστυχώς η πρώτη φορά μετά τη χούντα που ακροδεξιοί υμνητές του Παπαδόπουλου και του Μεταξά είναι στην κυβέρνηση, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι προκάτοχοί τους φάνηκε να είναι πολύ διαφορετικοί. Οι σημερινοί και αυριανοί εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους εγκάθετους των διεθνών τοκογλύφων και τους πάσης φύσεως υποστηρικτές τους. Οι άνθρωποι που στρογγυλοκάθισαν πάνω στις πλάτες του κόσμου της εργασίας έχουν κάνει σαφείς τις προθέσεις τους να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους με κάθε τρόπο, μη δίνοντας καν σημασία σε θεσμούς όπως το Σύνταγμα, που έχουν άλλωστε φτιαχτεί για να τους εξυπηρετούν. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν έχει την πολυτέλεια να δώσει χρόνο στην κυβέρνηση αυτή, θα πρέπει άμεσα να σπάσει την επίπλαστη δημοτικότητα του νέου πρωθυπουργού που προβάλουν χυδαία οι στημένες δημοσκοπήσεις και να κάνει ξεκάθαρη την πρόθεσή του να πάρει τις τύχες του στα χέρια του.
Για να έρθει όμως ένας άλλος δρόμος σε σχέση με τη λειτουργία της οικονομίας, θα πρέπει το εργατικό κίνημα να συγκρουστεί και να επιβληθεί με όρους κινήματος ενάντια στην ΕΕ και τις πολιτικές που αυτή υπαγορεύει. Δε μπορούν πια να υπάρχουν αυταπάτες για την πραγματική φύση της ΕΕ, που δεν είναι άλλη από μια ένωση προστασίας των συμφερόντων των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και των βιομηχανιών των χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά, που έχουν πολλαπλασιάσει εντός αυτής τα κέρδη τους, στις πλάτες των εργαζομένων. Την ώρα που τα ισοζύγια εισαγωγών-εξαγωγών δείχνουν τεράστια κέρδη για τις βιομηχανίες αυτές, οι εργατικές τάξεις των ευρωπαϊκών χωρών επωμίζονται τα βάρη της επίλυσης της κρίσης του καπιταλισμού με τον πιο βάρβαρο τρόπο. Οι διάφοροι «μηχανισμοί διάσωσης» το μόνο που επιτυγχάνουν είναι τη σωτηρία των τραπεζών, εις βάρος των εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται να σηκώσουν το πραγματικό βάρος της διάσωσης όλων αυτών των παρασιτικών μηχανισμών. Είναι καιρός το εργατικό κίνημα να αναλάβει τη λειτουργία των εργοστασίων που κλείνουν, των μεγάλων επιχειρήσεων κλπ και να βάλει μπρος τις μηχανές της οικονομίας στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των δικών του αναγκών. Ο έλεγχος των εργαζομένων πάνω στην παραγωγή είναι η μόνη λύση απέναντι στην αντιλαϊκή λαίλαπα που φέρνουν οι δανειστές και έρχεται σε πλήρη ρήξη με την ύπαρξη του ελληνικού κράτους μέσα στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Η ανασυγκρότηση της παραγωγής σε μια άλλη κατεύθυνση από την τωρινή δε μπορεί παρά να γίνει από τη σκοπιά της εργαζόμενης πλειοψηφίας και προφανώς δε μπορεί να συνυπάρξει με οποιονδήποτε τρόπο με τις πολιτικές της ΕΕ, που υπαγορεύουν ελεγχόμενη αγροτική, βιομηχανική κλπ πολιτική. Δε μπορεί να συνυπάρξει βέβαια ούτε και με μια άλλου τύπου αστικού τύπου διαχείριση της κατάστασης από τη μερίδα του ελληνικού κεφαλαίου που βλέπει την έξοδο από την ΕΕ ως λύση απέναντι στον αυξανόμενο διεθνή ανταγωνισμό. Η αντικαπιταλιστική έξοδος της Ελλάδας από την ΕΕ θα ολοκληρωθεί με την υποστήριξη (και αντίστοιχες κινήσεις) των εργαζομένων των υπόλοιπων χωρών της ΕΕ, σε μια κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής με το υπάρχον σύστημα. Για μας είναι ξεκάθαρο ότι τη λύση δε θα τη φέρει καμιά «εθνική κυβέρνηση», κανένας «μηχανισμός διάσωσης» αλλά η λύση είναι η ανάληψη της διεύθυνσης της παραγωγής από αυτούς που πραγματικά παράγουν τον πλούτο και αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές ανάγκες. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από το εργατικό κίνημα, τους σημερινούς και τους αυριανούς εργαζόμενους.
Καλούμε την πληττόμενη πλειοψηφία των φοιτητών να στηρίξει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων που απευθύνονται στην πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία το επόμενο διάστημα με όλες της τις δυνάμεις, καθώς μόνο αυτές μπορούν να αποκρούσουν την κοινή επίθεση που δεχόμαστε. Να πιάσουμε το νήμα των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων των τελευταίων δύο χρόνων, να πάρουμε παράδειγμα από την ηρωική απεργία των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία, να στηρίξουμε τις λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στα χαράτσια και τον προϋπολογισμό της κοινωνικής βαρβαρότητας και να απαιτήσουμε γενική απεργία διαρκείας με αιτήματα:

-Κάτω η(συν) κυβέρνηση και κάθε επίδοξος διαχειριστής της ίδιας πολιτικής,
-Έξοδος από την ΕΕ, την ΟΝΕ, το μηχανισμό του ΔΝΤ
-Παύση πληρωμών στους πιστωτές, διαγραφή του χρέους
-Εθνικοποίηση τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό-κοινωνικό έλεγχο,απαγόρευση των απολύσεων
-Ριζική αναδιανομή του πλούτου υπέρ των εργαζομένων, δωρεάν δημόσια παιδεία, υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες,υπό τον έλεγχο και για τις αναγκες εργαζομένων-κοινωνίας.

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ , ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ-ΕΡΓΑΤΩΝ, ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ

2011-11-18T20:09:00.006+02:00

Για 18η μέρα σήμερα συνεχίζουν τον σκληρό ταξικό αγώνας τους οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργία για να μην περάσουν τα σχέδια της εργοδοσίας που θέλει να επιβάλλει εργατικές συνθήκες μεσαίωνα.
Η συγκεκριμένη απεργία έχει εξαφανιστεί από όλα τα αστικά ΜΜΕ, για ευνόητους λόγους, όμως η συμπαράσταση προς τους απεργούς από άλλους κλάδους εργαζομένων, όπως και από την σπουδάζουσα και μαθητιώσα νεολαία, συνεχώς δυναμώνει. (Το βλέπουμε και στο βίντεο που παραθέτουμε από την τηλεόραση του «902»).
Παραθέτουμε το μήνυμα συμπαράστασης από τον ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ
Ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση του στο δίκαιο αγώνα των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας ΑΕ, ενάντια στις προσπάθειες της εργοδοσίας για εκ περιτροπής απασχόληση και μείωση των μισθών, την κατάργηση των συμβάσεων εργασίας και τις μαζικές απολύσεις.
Η εργοδοσία της επιχείρησης, αφού ξεζούμισε για χρόνια τους εργαζόμενους, σακάτεψε δεκάδες, έβγαλε κέρδη εκατομμυρίων ευρώ, τώρα τους στέλνει στην πείνα και στην εξαθλίωση. Οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας Α.Ε. δεν έσκυψαν το κεφάλι και εδώ και 3 εβδομάδες βρίσκονται σε απεργιακή κινητοποίηση.

Είναι φανερό ότι η εταιρεία θέλει να περιφρουρήσει την κερδοφορία της μέσα στην κρίση, με εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας και πετώντας στο δρόμο τους μισούς σχεδόν εργαζόμενους. Θέλει ακόμα να χτυπήσει παραδειγματικά τον ηρωικό αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι. Οι απολύσεις εργαζόμενων σε όλους τους χώρους δουλειάς του ιδιωτικού τομέα είναι σε καθημερινή βάση, ενώ ετοιμάζονται χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο Τομέα. Οι εργαζόμενοι δέχονται μια ανελέητη επίθεση για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Τώρα πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι, να παλέψουμε για να ανατρέψουμε τα αντεργατικά σχέδια της νέας συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, των τραπεζών, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι εργαζόμενοι που παράγουμε όλο τον πλούτο πρέπει να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Με ένα πανεργατικό, λαϊκό μέτωπο διεκδίκησης, ρήξης και ανατροπής. Με την αγωνιστική ταξική ενότητα και την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, των ανέργων και των μεταναστών, που θα ξεπερνά τις υποταγμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να διαλέξουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα. Στο τέλος αυτού του δρόμου στέκεται ξανά η ελπίδα μιας ζωής με δικαιώματα, μιας ζωής με κέντρο τις ανθρώπινες ανάγκες και όχι της συσσώρευσης των κερδών του κεφαλαίου. Για να ανατραπεί η επίθεση και να επιβληθούν κατακτήσεις, σε όφελος της εργατικής τάξης και της κοινωνικής πλειοψηφίας. Καλούμε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα να εκφράσουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Ένας για όλους και όλοι για έναν! Όλοι στον αγώνα.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΣΠ

2011-11-18T03:01:00.001+02:00

Απαγωγή, ξυλοδαρμός, βασανισμός, συνεργασία με τα ΜΑΤ, πετροπόλεμος, απειλές...

Η ΠΑΣΠ τίμησε την φετινή επέτειο του πολυτεχνείου θυμίζοντάς μας τι σημαίνει χούντα. Σε μια πιστή αναπαράσταση των πρακτικών του ΕΑΤ-ΕΣΑ και ακροδεξιών συμμοριών όπως η ΕΚΟΦ και οι Κένταυροι.
Η νεολαία του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ δε δίστασε να πραγματοποιήσει ακόμα και απαγωγή (ή μάλλον παρακρατική σύλληψη) μιας φοιτήτριας της πληροφορικής, μέλος της ΕΑΑΚ, και σαν σωστοί παρακρατικοί προέβησαν σε κάθε λογής τραμπουκισμό, ξυλοδαρμό και βασανιστήρια κατά την κράτησή της. Όταν μέλη της ΕΑΑΚ επιχείρησαν να απεγκλωβίσουν τη φοιτήτρια, δέχτηκαν επίθεση με πέτρες και μάρμαρα από την ΠΑΣΠ, ενώ κατά την διάρκεια όλων αυτών τα ΜΑΤ προστάτευαν καικαλύπταν την νεολαία του μνημονίου. Μέχρι τώρα είχαμε δει μόνο χρυσαυγίτες να κάνουν κοινές επιθέσεις με τα ΜΑΤ σε αγωνιστές, πετώντας πλάι-πλάι πέτρες και δακρυγόνα. Να λοιπόν που το παρακράτος έχει πολλές μορφές και εκφάνσεις, ειδικά σε μια περίοδο αυταρχικής θωράκισης του κράτους.
Όσο κι αν λένε οι ΠΑΣΠίτες ότι δεν συμφωνούν με την πολιτική που εφαρμόζει το ΠΑΣΟΚ, όσο κι αν χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις απολύσεις, την ανεργία, την διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας και υγείας, την καταστολή και την τρομοκρατία, ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΟΥΝ. Η ΠΑΣΠ δεν έχει απλώς εναρμονιστεί με την αντιλαϊκή, αυταρχική πολιτική του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά γίνεται ο πιο σκληρός φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής ενάντια σε μία ολόκληρη γενιά που βλέπει τα δικαιώματα της να θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης.
Αυτοί δεν έχουν καμία θέση στο πολυτεχνείο των λαϊκών αγώνων. Δεν επιτρέψαμε να πατήσουν το πόδι τους στον ιστορικό χώρο, όπου πολλοί χύσανε αίμα για ψωμί-παιδεία-ελευθερία, αυτοί που σήμερα έρχονται με τη βία να μας πάρουν ό,τι κατακτήσαμε. Στο Πολυτεχνείο δεν χωρούν αυτοί που επί χρόνια προσπαθούσαν να το ενσωματώσουν ταυτίζοντας το περιεχόμενό του με την προσωπική πορεία ξεπουλημένων λακέδων της αστικής πολιτικής και σήμερα αποφάσισαν να το πετάξουν στο καλάθι των αχρήστων και να κηρύξουν το «τέλος της μεταπολίτευση» (δηλαδή επιστροφή στη χούντα). Γι' αυτό ο λαός κυνηγά τους κάθε λογής Πάγκαλους και υπουργούς που «μαζί τα φάγανε» όπου σταθούν και όπου βρεθούν, από ταβέρνες μέχρι παρελάσεις.
Εμείς δεν λησμονούμε ούτε διαστρεβλώνουμε τους ηρωικούς αγώνες και τις θυσίες του λαού μας, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Γνωρίζουμε ότι στους συνεχιζόμενους αγώνες για ψωμί-παιδεία-ελευθερία μετά την μεταπολίτευση, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου είχε την ίδια αντιμετώπιση τον Νοέμβρη του 1985, με έναν νεκρό 15χρονο. Γνωρίζουμε ότι στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας ενάντια στο μνημόνιο, τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, την ανεργία και την φτώχεια που επιβάλουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ-ΔΝΤ, η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου απάντησε με την πιο ωμή βία και καταστολή, κηρύσσοντας «χημικό πόλεμο» στους αγωνιστές-διαδηλωτές και απεργούς σκοτώνοντας έναν απ' αυτούς στις 20 Οκτώβρη 2011. Ούτε θα ξεχάσουμε την νεολαία αυτού του κόμματος που αντιγράφοντας πιστά τις πρακτικές της ΕΚΟΦ και των ΕΑΤ-ΕΣΑ, προσπαθούν να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο αυτή την χούντα, τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπό τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Καλούμε κάθε φοιτητή να γυρίσει την πλάτη στην κυβερνητική νεολαία, να απομακρυνθεί απ' την ΠΑΣΠ και το ΠΑΣΟΚ. Να μπει στον αγώνα για παιδεία-δουλειά-ζωή και να εγκαταλείψει τις όποιες αυταπάτες γι' αυτούς που υπηρετούν το σάπιο σύστημα και τους πολιτικούς του εκφραστέςΤο υπόλοιπο κείμενο εδώ

2011-11-09T01:43:00.002+02:00

Νοέμβρης 1973 – Νοέμβρης 2011

Όπως και τότε έτσι και τώρα

Με μαχητικούς εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες

ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ.!

Κάθε χρόνο ο Νοέμβρης είναι ένας πολύ ιδιαίτερος μήνας. Όσο και αν προσπαθούν να θάψουν τον ηρωικό και ριζοσπαστικό της χαρακτήρα, η εξέγερση του ‘73 - πέρα από το ξύπνημα της ιστορικής μνήμης – έχει ιδιαίτερη θέση στους αγώνες και στην καρδιά του λαού μας! Έτσι η σημασία στο παρόν δεν είναι μόνο συμβολική, αφού έρχεται να εκφράσει την αναγκαιότητα για αντίσταση στους νέους δυνάστες και να εμπνεύσει το ξέσπασμα σύγχρονων νεολαιίστικων και εργατικών αγώνων. Για μας, ο Νοέμβρης ποτέ δε σταματούσε στο ’73: υπάρχει στο παρόν και κυρίως στο μέλλον μας, για την ανατροπή της σημερινής πολιτικής με το βλέμμα στραμμένο σε μια άλλη κοινωνία ,όπου νόμος θα είναι οι ανάγκες και η βούληση του ίδιου του λαού.

Φέτος, 38 χρόνια μετά την άνοιξη του Νοέμβρη, οι παραλληλισμοί είναι γλαφυροί και ομολογούν την κρισιμότητα της κατάστασης. Τότε, στη χούντα των συνταγματαρχών, αρχικά οι φοιτητές ήταν η σπίθα που έβαλε φωτιά σε μία κοινωνική εξέγερση που έμελλε να σφραγίσει τη μεταπολιτευτική ιστορία, σε μία ιστορική στιγμή που χτύπησε τόσο πολύ τη δικτατορία ώστε μήνες μετά αυτή να πέσει, υπό το βάρος της λαϊκής αντίστασης. Σήμερα, η ιδιότυπη χούντα της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας και συνεννόησης», μπορεί να μην έχει κατεβάσει(ακόμα) τα τανκς στους δρόμους, θα κληθεί να εφαρμόσει ωστόσο μέσω της ψήφισης της δανειακής σύμβασης μία πολιτική που ούτε οι πιο στυγνές δικτατορίες ανά την υφήλιο δεν εφάρμοσαν. Μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, ετοιμάζονται να επιβάλλουν έναν υπερδεκαετή πόλεμο με αλλεπάλληλα μνημόνια στο λαό και τη νεολαία.

Σε αυτές τις συνθήκες –και τη στιγμή που προσπαθούν να μετατρέψουν το «Πολυτεχνείο» σε φιέστα (που χωράνε μέσα ακόμα και οι ίδιοι) και να το παρουσιάσουν σαν ορόσημο του τέλους των αγώνων και των αντιστάσεων, η ίδια η πραγματικότητα της σημερινής επίθεσης έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα του αγώνα για ψωμί – παιδεία – ελευθερία! Ο παραλληλισμός – ότι δηλαδή τα αιτήματα σήμερα δε μπορούν να απέχουν και πολύ από το ιστορικό αυτό τρίπτυχο – δεν περιέχει κανένα στοιχείο υπερβολής.

Ψωμί, γιατί είναι σήμερα που ένας ολόκληρος λαός καταδικάζεται σε εξαθλίωση με μισθούς ,συντάξεις και συνθήκες δουλειάς που του στερούν την αξιοπρέπεια ,αδυνατώντας να καλύψει στοιχειώδεις καθημερινές του ανάγκες. Μαζί με αυτά και το δικαίωμα στην ζωή αφού από τους περισσότερους στερείται το δικαίωμα στην περίθαλψη και την ασφάλιση, την ίδια στιγμή που αποφασίζουν για ένα μέλλον υποταγής και φτώχειας για την δική μας γενιά

Παιδεία, γιατί η εκπαίδευση έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο, με το νόμο Διαμαντοπούλου, την υποβάθμιση της γνώσης σε ‘κατάρτιση’- μαζί με την επιχειρηματική λειτουργία μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες ,την υποχρηματοδότηση και τα κλεισίματα σχολών και σχολείων, τις περικοπές στις φοιτητικές παροχές και τα συγγράμματα που έρχονται να φέρουν το εκπαιδευτικό υπόδειγμα που πρώτος εφάρμοσε ο δικτάτορας Πινοσέτ στη Χιλή.

Ελευθερία, γιατί ο σημερινός «ολοκληρωτικός κοινοβουλευτισμός» είναι η ουσία που κρύβει το πέπλο της δημοκρατίας τους, που για τις τύχες ολόκληρων λαών αποφασίζουν τα διευθυντήρια της ΕΕ και του ΔΝΤ, ενώ ο λαός και η νεολαία αντιμετωπίζονται ως «εσωτερικός εχθρός». Είναι σαφές ότι ο αυταρχισμός υποδηλώνει τον τρόμο των κυρίαρχων. Φοβούνται το ρεύμα ανυπακοής που υπάρχει στον ελληνικό λαό. Τρέμουν ότι η νέα γενιά δε θα γίνει πειραματόζωο στον κοινωνικό Καιάδα αλλά δύναμη ανατροπής.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε κάτω από το βάρος της εργατικής - λαϊκής οργής. Τώρα, οι μηχανισμοί του αστικού μπλοκ εξουσίας- πανικόβλητοι- προσδοκούν να φυλακίσουν την αγανάκτηση και την αξιοπρέπεια, να ανακόψουν την ορμή της εργατικής-λαϊκής βούλησης η οποία εκφράστηκε και σφράγισε τις εξελίξεις με την 48ωρη απεργία στις 19-20/10 και το νέο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στις παρελάσεις για την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου. Ο λαός, οι αγωνιζόμενοι, οι εργαζόμενοι και οι νέοι, δεν έχουν καμία αυταπάτη.

Να φύγουν όλοι, τώρα, μαζί με την πολιτική τους! Ένα εργατικό και λαϊκό Αγωνιστικό Μέτωπο ρήξης και ανατροπής είναι ο δρόμος της νίκης. Μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία των αγωνιζόμενων λαϊκών μαζών, με κέντρο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, μπορεί να νικήσει την συγκυβέρνηση και να ανατρέψει την επίθεση, να επιβάλει κατακτήσεις και αντιστροφή της ιστορικής πορείας. Όπως τότε έτσι και τώρα θα είναι ο λαός κι η νεολαία που θα πουν την τελευταία λέξη!

Όσα λουλούδια και αν κόψουν η άνοιξη θα ’ρθει!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 19-20/10/11

2011-10-20T23:20:00.003+03:00

Με την πιο μεγάλη απεργία και με τεράστιες ανεπανάληπτες απεργιακές διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, τις μεγαλύτερες από την πτώση της χούντας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία και ο λαός έστειλαν σαφέστατο μήνυμα: Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άταφος νεκρός. Το σφαγείο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ μπορεί να σαρωθεί από τον μεγαλειώδη απεργιακό ξεσηκωμό του λαού μας.
Δεν μπορούν να την ανακόψουν ούτε οι εκβιασμοί της άθλιας κυβέρνησης Παπανδρέου, ούτε η κυβερνητική – κρατική – αστυνομική – παρακρατική βία και τρομοκρατία, η οποία σήμερα προκάλεσε και νεκρό διαδηλωτή – στέλεχος του ΠΑΜΕ. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους συναγωνιστές του. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, κυβέρνηση του άγριου κοινωνικού πολέμου, των ΜΑΤ και των χημικών, έβαψε σήμερα τα χέρια της με αίμα. Πρέπει να ανατραπεί άμεσα!
Η επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων κατά της διαδήλωσης στο Σύνταγμα ξεδιπλώθηκε με τη χρησιμοποίηση της δολοφονικής επίθεσης τυχοδιωκτικών ομάδων, που βρίσκονταν για άλλη μια φορά σε διατεταγμένη υπηρεσία, ενάντια στη περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και σε άλλους διαδηλωτές. Αποτελεί στην ουσία υλοποίηση της κρατικής – κυβερνητικής προβοκάτσιας για να κτυπηθεί το κίνημα και να επικρατήσει ο φόβος και η κινδυνολογία. Για να κτυπηθεί η τάση για κοινή παράταξη των μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού κινήματος, η οποία είναι εξαιρετικά αναγκαία σήμερα. Η προσπάθεια των κυβερνητικών και κρατικών μηχανισμών να κτυπήσει το οργανωμένο συλλογικό κίνημα της εργατικής τάξης, που ανέβηκε σε πρωτοφανή ύψη τελευταία με τις καταλήψεις στα Υπουργεία, την απεργία στους Δήμους και σε άλλους χώρους, την 48ωρη απεργία και να περάσει στα μουλωχτά το άθλιο πολυνομοσχέδιο δεν θα περάσει.

Το μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να δώσει μαχητική και ενωτική απάντηση στην κυβερνητική επίθεση, σε κάθε κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό βίας κατά του κινήματος, συνεχίζοντας ενωτικά μέσα από την κλιμάκωση με απεργιακό αγώνα διάρκειας και παλλαϊκό ξεσηκωμό, για να ανατραπεί το κοινωνικό σφαγείο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ.
Με τη σημερινή συγκλονιστική απεργία γυρίζουμε σελίδα, δίνεται το σύνθημα της αντεπίθεσης των εργαζομένων. Η κυβέρνηση της εξαθλίωσης και της άγριας αντιλαϊκής επίθεσης θα πέσει από τη δυναμική του λαϊκού κινήματος, παίρνοντας μαζί της και όλα τα άθλια μέτρα που πέρασε, όλα τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τα πολυνομοσχέδια.Σε ένα αγώνα που θα τον πάρουν στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία, με συνελεύσεις βάσης και επιτροπές αγώνα
Παλεύουμε για να αναδειχθούν μέσα στο μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα οι κρίσιμοι πολιτικοί στόχοι της μάχης για την επιβίωση του λαού:

- Στάση πληρωμών – διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους.

- Έξω τώρα από το ευρώ– αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ.

- Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγική σημασίας με εργατικό έλεγχο.- Όχι στις απολύσεις – αναδιανομή του πλούτου υπέρ των εργαζομένων.

- Δημόσια δωρεάν Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ! Με τη δύναμη του αγώνα και του εργατικού - λαϊκού ξεσηκωμού, με την Αριστερά της νίκης και της ανατροπής, να συμβάλουμε στο να ανατείλει μια ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ για την κοινωνία, ένας νέος κόσμος χωρίς καπιταλιστική εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς πείνα και πολέμους.
...Γλεντούν οι τυράννοι και μες στο πιοτό τη λήθη
γυρεύουν να βρούνε.
Μα οι μέρες τους όμως μετρήθηκαν πια
και τέλος φριχτό τους προσμένει.
Θεριεύει ο γίγαντας τώρα λαός
και σπάει δεσμά κι αλυσίδες.
Αιώνια η μνήμη σε σας αδερφοί
στον τίμιο που πέσατε αγώνα........

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 19-20 /10 : ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥΣ!

2011-10-18T14:00:00.002+03:00

Μπορεί η Ελλάδα να βρίσκεται στο έτος 2011 αλλά είναι πια κοινός τόπος ότι αυτή η κυβέρνηση μαζί με ΕΕ-ΔΝΤ και την αγαστή συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ έχουν επιβάλλει στην κοινωνία μια εικόνα εξαθλίωσης που θυμίζει την μεταπολεμική Ελλάδα. Η εξαθλίωση έρχεται ως υπαρκτό ζήτημα που το βιώνουμε καθημερινά, το οικογενειακό εισόδημα να μειώνεται στο μισό στις περισσότερες οικογένειες ,ανεργία, αγωνία για το νοίκι του επόμενου μήνα, τα κοινόχρηστα ,τους λογαριασμούς, αλλά και ένα ακόμα πιο μαύρο μέλλον .Αλήθεια ποιος μπορεί να δει τον εαυτό του να δημιουργεί και να εργάζεται με μισθούς πείνας , που τα αυτονόητα δικαιώματα στην υγεία και την παιδεία μετατρέπονται σε προνόμια για λίγους ; Είναι φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση κλέβει την ζωή και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού την ίδια ώρα που προσπαθεί να φορτώσει και τις ευθύνες στην πλάτη του .
Αλλά τα στοιχεία είναι αμίληκτα. Το ποσό που δαπανήθηκε για μισθούς και συντάξεις καθώς και για κοινωνικές υπηρεσίες φτάνει κατά μέσο όρο μόλις το 31% του συνολικού πλούτου που παράγει η χώρα (ΑΕΠ,Ακαθάριστο-Εθνικό-προϊόν).Με άλλα λόγια τα οικονομικά στοιχεία όχι μόνο καταργούν στην πράξη το μύθο ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αμείβονταν περισσότερο από την συνολική παραγωγή της χώρας δημιουργώντας όπως λένε το υπέρογκο ιδιωτικό και δημόσιο χρέος, αλλά και αναδεικνύουν ότι το υπόλοιπο ποσοστό καταλήγει σε ''άλλες'' τσέπες .Τα υπόλοιπα κατέληγαν είτε άμεσα ως υπερκέρδη των μεγάλων επιχειρηματιών-τραπεζών είτε έμμεσα μέσω φορολογικής ασυλίας, παροχών σε τράπεζες, αλλά και συνόλου νόμων για χάρη της «ανάπτυξης» στους ίδιους ,και συνολικά στο κεφάλαιο, δημιουργώντας και φέρνοντας τον λαό αντιμέτωπο με ένα χρέος ,που ουσιαστικά του επιβάλλεται να πληρώσει την ίδια στιγμή που σύμφωνα με τα στοιχεία θα έπρεπε να του χρωστάνε , σε παιδεία υγεία μισθούς και σε όλες τις ανάγκες της καθημερινής του ζωής.
Αλλά αυτή η κυβέρνηση δεν σταματά εδώ ,πάντα με την απειλή- τρομοκρατία της χρεοκοπίας ,η φοροεπιδρομή δεν έχει τέλος, ενώ μειώνουν ακόμα περισσότερο τη φορολογία των επιχειρήσεων. Η «εργασιακή εφεδρεία-απόλυση» θα προσθέσει κι άλλες απολύσεις, στο 1 εκατομμύριο και πλέον ανέργους. Το μισθολόγιο-φτωχολόγιο φέρνει νέες περικοπές μισθών, διάλυση των εργασιακών σχέσεων και πειθάρχηση των εργαζομένων. Καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις και επιβάλουν εργασιακή ζούγκλα με αποχαλίνωση της εργοδοτικής τρομοκρατίας, απολύσεις, ανεξέλεγκτη μείωση και μη καταβολή μισθών, κυριαρχία της μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης. Διαλύουν και τα τελευταία απομεινάρια δημόσιας υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία. Τίποτα δεν θα είναι δωρεάν, για όλα θα πληρώνουμε ξανά και ξανά. Με την επίσπευση της ψήφισης του νέου προϋπολογισμού σφαγιάζουν κι άλλο τις δημόσιες δαπάνες, εξολοθρεύουν τον δημόσιο τομέα, φέρνουν νέα φορομπηξία. Με λίγα λόγια σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας θέτει σε κάθε εργαζόμενο ένα δίλλημα. Αν δεν δεχτεί να πληρώσει τα νέα χαράτσια, αν δεν δεχτεί τη μείωση του μισθού του, αν δεν δεχτεί να δουλεύει χωρίς ασφάλεια, αν δεν δεχτεί αδιαμαρτύρητα την απόλυσή του, αν δεν υποταχθεί εν ολίγης και σκύψει το κεφάλι στις προσταγές της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου τότε η χώρα θα χρεοκοπήσει και μαζί με αυτήν και αυτός. Το τρομοκρατικό δίλλημα χρεοκοπία ή υποταγή στην βάρβαρη αντιδραστική πολιτική τους σημαίνει στην πραγματικότητα χρεοκοπία για το λαό και τους εργαζομένους σε καθεμία των δυο περιπτώσεων. Το πραγματικό δίλλημα που τίθεται σ' αυτή τη συγκυρία είναι υποταγή στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου ή ανυποχώρητος αγώνας διαρκείας για την ανατροπή αυτών και της πολιτικής τους.

Ο εργαζόμενος που αγωνιά αν θα έχει και αύριο δουλειά και αν θα μπορεί να ταΐζει τα παιδιά του, ο νέος/α που βλέπει μπροστά του ένα μαύρο μέλλον, ο άνεργος, ο συνταξιούχος αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως η κυβέρνηση αυτή, που άλλοτε μας παρουσιαζόταν ως άτρωτη και που συνεχίζει να υλοποιεί πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να προετοιμάζει ένα νέο γύρο άγριας λιτότητας και αντιλαϊκών μέτρων μπορεί να ανατραπεί αν ο λαός κάνει την αγανάκτησή του κίνημα ανατροπής. Οι φοιτητές ως κομμάτι της συνολικής επίθεσης μπορούν να δουν την ανατροπή του νόμου μόνο μέσω της ένωσης με τους εργαζόμενους δίνοντας συνολική απάντηση .Στεκόμαστε δίπλα στους εργαζόμενους όχι μόνο ως αλληλέγγυοι για την αποτελεσματικότητα του αγώνα, παλεύουμε και για το δικό μας μέλλον για υγεία ,παιδεία δουλειά με αξιοπρέπεια για όλους εμάς !Επιτακτική ανάγκη σ' αυτή τη φάση του κινήματος είναι η πολιτική του αναβάθμιση, να οργανώσουμε την ενότητα και τους αγώνες μας. Με μαζικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς ,σε κάθε σχολή. Μακριά από τις ΓΣΣΕ -ΑΔΕΔΥ, που αποφάσισαν πανεργατική απεργία ένα μήνα μετά την εξαγγελία των μέτρων, «κλείνοντας το μάτι» στην πολιτική της λεηλασίας, την ώρα που πολλοί κλάδοι προχωράνε σε αγώνες διάρκειας. Για αυτό χρειάζεται να συντονιστούμε όλα τα αγωνιστικά σωματεία και ομοσπονδίες, οι κλαδικοί συντονισμοί, οι επιτροπές ανέργων, οι φοιτητικοί σύλλογοι και όλοι όσοι παλεύουν για την ανατροπή της επίθεσης, σε έναν οριζόντιο διακλαδικό συντονισμό απέναντι στον κοινό εχθρό. Σε αυτή τη βάση το ανυποχώρητο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα πρέπει να απαιτήσει τη διαγραφή του τοκογλυφικού-ιμπεριαλιστικού χρέους και να φωνάξει :''την κρίση να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν''. Να απαιτήσει αποδέσμευση από την ΕΕ που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και ολοκληρώνει την εξουσία του κεφαλαίου πάνω στις δυνάμεις τις εργασίας. Να απαιτήσει κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και ριζική αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων. Να πάρουμε στα χέρια μας τον πλούτο που παράγουμε και οι αστοί καρπώνονται όλο και περισσότερο.

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ σε κυβέρνηση, κεφάλαιο, τράπεζες, ΕΕ, ΔΝΤ. ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ παιδεία, υγεία, δημόσια περιουσία, κοινωνικά αγαθά. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΧΑΡΑΤΣΙΑ, την κρίση και το χρέος τους.

ΚΑΤΩ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΙΚΑ (ΕΕ- ΔΝΤ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ)

-ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΙΩΝ ΣΤΙΣ19/10 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΩΡΑ 1Ο:30πμ
-ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΜΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΙ , ΑΣ ΕΓΕΡΘΟΥΜΕ ...

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ…

2011-10-11T22:14:00.002+03:00

Με τη διακοπή της κατάληψης ξεκινάει μια καινούρια μέρα για το φοιτητικό κίνημα και την κατάσταση στην Ιατρική Σχολή. Κι αν κάποιοι πιστεύουν πως έτσι θα μπορούσαν να επιστρέψουν σε μια κατάσταση “ομαλότητας”, με εξεταστικές, παραδόσεις, εργαστήρια, κλινικές κλπ, κάτι τέτοιο δε μοιάζει εφικτό. Κι αυτό γιατί μπορεί οι σχολές να “άνοιξαν”, ωστόσο η έκβαση του αγώνα του φοιτητικού κινήματος δεν έχει κριθεί ακόμα, ενώ η επίθεση από πλευράς κυβέρνησης και υπουργείου Παιδείας συνεχίζεται ακόμα πιο οξυμένα. Αν θέλουμε όμως να σκιαγραφήσουμε τον τρόπο με τον οποίο το φοιτητικό κίνημα θα απαντήσει οριστικά και νικηφόρα πρέπει πρώτα απ’ όλα να απαντήσουμε κάποια βασικά ερωτήματα:

Τι πετύχαμε;

Πολλοί αναρωτιούνται αν αυτές οι 4 βδομάδες πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, καταλήψεων, πορειών κλπ κατάφεραν κάτι ή απλά, όπως θέλουν να μας πείσουν, όλα αυτά ήταν χάσιμο χρόνου, καθυστέρηση των σπουδών μας κλπ. Κόντρα σε όλους αυτούς που θέλουν να μας δουν υποταγμένους, που μας λένε πως οι αγώνες μας δεν πετυχαίνουν τίποτα, η πραγματικότητα έρχεται να τους διαψεύσει, καθώς το φοιτητικό κίνημα έχει πετύχει ήδη τα πρώτα ρήγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο. Είναι η πίεση του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων που έχουν οδηγήσει σε ένα πρώτο μπλοκάρισμα εφαρμογής του νέου νόμου. Είναι η πίεση του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων που οδήγησε 15 από τους 19 πρυτάνεις να αρνηθούν να υπογράψουν τη διαπιστωτική πράξη εφαρμογής του, ενώ πριν από δυο μήνες καλούσαν για “ανοιχτά πανεπιστήμια”, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν. Είναι ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος που έδωσε παράδειγμα ανυπακοής απέναντι στην κυβέρνηση και τους συμμάχους της βγαίνοντας μαζικά στους δρόμους, παίρνοντας μαζί του μαθητές, καθηγητές, μέλη ΔΕΠ αλλά και τους συμβασιούχους και το διοικητικό προσωπικό των πανεπιστημίων (οι σύλλογοι των οποίων πήραν αποφάσεις ενάντια σε οποιαδήποτε εφαρμογή του νόμου), οι οποίοι πλήττονται τόσο από το ίδιο το νομοσχέδιο όσο και από την πολιτική της κυβέρνησης σε εκπαίδευση και εργασία. Το φοιτητικό κίνημα, έχοντας στην προμετωπίδα του το αίτημα για ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής της, κάλεσε σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους εργαζόμενους και αποτελεί ενεργό κομμάτι του χείμαρρου που θα ανατρέψει την επίθεση που δέχεται η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Ποιοι στέκονται εμπόδιο σ’ όλα αυτά;

Το ξέσπασμα του φοιτητικού κινήματος και ο πολιτικά επικίνδυνος χαρακτήρας του δε θα μπορούσε να μην προκαλέσει το φόβο και την αντίδραση του υπουργείου Παιδείας και των συμμάχων του. Το καθηγητικό κατεστημένο σε μια σειρά σχολών, με τη δικιά μας να δίνει το παράδειγμα, στράφηκε ξεκάθαρα απέναντι στον αγώνα της γενιάς μας, κάνοντας ό,τι περνούσε από το χέρι του για να σπάσουν οι καταλήψεις. Ειδικά στη σχολή μας, ο εκβιασμός απέναντι στους αγωνιζόμενους φοιτητές ξεπέρασε κάθε όριο. Το ΔΣ του Τμήματος Ιατρικής επέλεξε, προκαλώντας θεσμική εκτροπή, να επιβάλει διακοπή των πτυχιακών εξεταστικών, απείλησε για απώλεια εξαμήνου και εξεταστικής περιόδου, ενώ άφησε στο απυρόβλητο τους καθηγητές που επέβαλαν τη διεξαγωγή μαθημάτων στις κλινικές παρά την κατάληψη και εκβίαζαν το φοιτητικό σώμα. Οι υποτιθέμενοι κοινωνοί της γνώσης έφτασαν στο σημείο να χρησιμοποιήσουν ακόμα και βία όταν οι δίκαιες διαμαρτυρίες των αγωνιζόμενων φοιτητών χτύπησαν και την πόρτα τους. Είναι πλέον καθαρό πως η διοίκηση της σχολής και η πλειοψηφία του συλλόγου των μελών ΔΕΠ στην Ιατρική στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική. Είναι άλλωστε η μόνη κοινωνική ομάδα πέραν των κεφαλαιοκρατών που ευνοείται από αυτήν, καθώς ο Λοβέρδος τους επιτρέπει όχι μόνο να διατηρούν τα ιδιωτικά τους ιατρεία αλλά και να μεταφέρουν πλέον μέσα στα δημόσια νοσοκομεία, καθώς και τους επιφυλάσσει μια περίοπτη θέση στο νέο σύστημα εισαγωγής και απόκτησης τίτλου ιατρικής ειδικότητας, δίνοντάς τους την πλήρη εποπτεία του συστήματος με πληθώρα υπερεξουσιών. Οι εκβιασμοί αυτοί αναπαράχθηκαν και μέσα στη γενική συνέλευση από τις καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΠ,ΠΑΣΠ,Νέα Προοπτική), οι οποίες προσπάθησαν με κάθε μέσο όχι μόνο να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους φοιτητές αλλά και να νοθεύσουν το αποτέλεσμα της συνέλευσης. Κι αυτό γιατί κάλεσαν χωρίς κανένα πολιτικό υπόβαθρο τον κόσμο να ψηφίσει ένα πλαίσιο για “ανοιχτή σχολή”, χωρίς ο κόσμος αυτός όμως να παραστεί από την αρχή στη διαδικασία της ΓΣ, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε σειρά αντιδημοκρατικών έως και προκλητικών τοποθετήσεων από τις συγκεκριμένες παρατάξεις, που όχι απλά δεν έχουν σχέση με το φοιτητικό κίνημα, αλλά αναπαρήγαγαν οριακά αυτολεξεί την προπαγάνδα του υπουργείου και της άκρας δεξιάς σε σχέση με την κατάσταση στα πανεπιστήμια. Το αποτέλεσμα της τελευταίας ΓΣ σίγουρα δε μπορεί ούτε να αφήσει ικανοποιημένο τον κόσμο του κινήματος, ούτε να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεται η απαιτητική συγκυρία. Ίσα-ίσα, ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή σειράς των πιο σκληρών πτυχών της επίθεσης τόσο σε εκπαίδευση όσο και στην υγεία. Αυτό φάνηκε και στην απόφαση του τελευταίου ΔΣ Τμήματος, η οποία μας δείχνει ξεκάθαρα πως η διοίκηση της σχολής έχει βρει το πεδίο ελεύθερο για να επιβάλει αντιδραστικές τομές που τόσα χρόνια δεν κατάφερνε, όπως η μη επικάλυψη μαθημάτων-εξεταστικής, η απαρέγκλιτη εφαρμογή των διατάξεων του νόμου για τα εξάμηνα (1 εξάμηνο=13 βδομάδες μαθημάτων), αλλά και έθεσε ανοιχτά σε αμφισβήτηση τη δυνατότητα καθορισμού του προγράμματος εξεταστικής από τις συνελεύσεις των ετών.

Τι να κάνουμε;

Η διακοπή της κατάληψης και η νέα περίοδος που αυτή σηματοδοτεί ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη για την πληττόμενη πλειοψηφία μέσα στη σχολή και τις απαντήσεις που θα κληθεί να δώσει το φοιτητικό κίνημα. Οι απαντήσεις αυτές δεν είναι εύκολο να δοθούν, το μόνο σίγουρο όμως είναι πως θα έρθουν μέσα από τη συνέχιση του αγώνα. Τα πρώτα ρήγματα στο αντίπαλο στρατόπεδο ήρθαν μέσα από τις καταλήψεις και τις δυνατότητες οξυμένων μορφών πάλης που αυτές εξασφάλισαν. Αυτά ωστόσο δε φτάνουν για να ανακόψουν την επίθεση του υπουργείου, αλλά ίσα-ίσα τίθενται υπό αίρεση και μας δείχνουν πως ο αγώνας μας δεν έχει κριθεί ακόμα. Το φοιτητικό κίνημα μέσα από συνελεύσεις πρέπει να παλέψει να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου παγώνοντας κάθε διαδικασία συγκρότησης συμβουλίων διοίκησης. Ταυτόχρονα καθώς η επίθεση στα Πανεπιστήμια περνάει κι απ΄ τη συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης, που μέσα από τον Προϋπολογισμό της αμάθειας και της πείνας, η χρηματοδότηση θα περικοπεί δραστικά, οδηγώντας πολλά τμήματα στο κλείσιμο. Τέλος το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας θα έρθει να μας πλήξει άμεσα μιας και θα φέρει απολύσεις εργαζόμενων και καθηγητών με ότι αυτό συνεπάγεται για την λειτουργικότητα και την εκπαίδευση που θα μπορούν να παρέχουν τα ιδρύματα. Η οριστική νικηφόρα έκβαση του αγώνα μας θα έρθει μέσα από τη συμπόρευση με τους εργαζόμενους, που κλιμακώνουν ξανά τους αγώνες τους με την απεργία στις 19/10,κατά την οποία το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βρεθεί ξανά στους δρόμους στο πλάι των απεργών για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ. Με δεδομένο το ότι πέρα από τα ζητήματα της παιδείας, η εργασιακή προοπτική της πλειοψηφίας των φοιτητών ιατρικής υπονομεύεται και από ένα δεύτερο νομοσχέδιο, που αφορά τον τρόπο εισαγωγής των αποφοίτων ιατρικής στην ειδικότητα, είναι αναγκαίο να δούμε άμεσα την προοπτική αναβάθμισης και πάλι των μέσων πάλης που θα χρησιμοποιήσουμε στον αγώνα για την ανατροπή του. Για όλα αυτά είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε τους αγώνες μας με καταλήψεις διαρκείας, σε μια προσπάθεια να συνδεθούμε με τις υπόλοιπες αγωνιζόμενες μερίδες της κοινωνίας ενάντια στις αναδιαρθρώσεις που διαλύουν τη δημόσια παιδεία και υγεία.

...ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΦΙΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 10/10/11

2011-10-10T14:14:00.009+03:00

Σήμερα πραγματοποιήθηκε Δοιηκητικό Συμβούλιο Τμήματος, όπου ο πρόεδρος της σχολής, Δημόπουλος, με μια μειοψηφία καθηγητών και με αυταρχικό-συγκεντρωτικό τρόπο αποφάσισαν διακοπή των μαθημάτων(με εξαίρεση το 1ο κ 6ο έτος) για 2 εβδομάδες προκειμένου μέσα σε αυτο το διάστημα να πραγματοποιηθεί η επαναληπτική εξεταστική ένω δήλωσαν πως από εδώ και πέρα δεν θα ξαναπραγματοποιηθεί εξεταστική παράλληλα με μαθήματα στη σχολή μας, εναρμονιζόμενος πλήρως με το νέο νόμο και τις διατάξεις του για τον καθορισμό των εξεταστικών। Με αυτή την απόφαση ο πρόεδρος επιλέγει να γίνει και επίσημα ο εντολοδόχος της κυβέρνησης και του υπουργείου και ο πρώτος εγγυητής της εφαρμογής του νέου νόμου που τόσο πολύ πλήττει την πλειοψηφία των φοιτητών। Είναι κεκτημένο δικαίωμα μας τόσα χρόνια στη σχολή να καθορίζομε μέσα από συνελεύσεις ετών το πρόγραμμα της εξεταστικής και ζητήματα της φοιτητικής μας καθημερινότητας με τρόπο αμεσοδημοκαρτικό και σύμφωνα με τις ανάγκες μας। Δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τα δικαιώματα μας।Άλλωστε οι αποφάσεις των τελευταίων συλλογικών διαδικασιών μας ( γενική συνέλευση, συνελεύσεις ετών) έρχονται σε σύγκρουση με την απόφαση του Δ।Σ। τμήματος.Μπορεί η σχολή να άνοιξε αλλά ο αγώνας για την ανατροπή του νόμου θα είναι αγώνας διαρκείας και δεν θα επιτρέψουμε την εφαρμογή καμίας πτυχής του από το καθηγητικό κατεστημένο της σχολής μας που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των φοιτητών, έχοντας συμμαχήσει ξεκάθαρα πλέον με τα υπουργεία παιδείας και υγείας । Σε έκτακτο δοικητικό συμβούλιο του ΣΦΙΑ που έγινε σήμερα αποφασίστηκε η πρόταση που κατατέθηκε από την ΕΑΑΚ για:

μαζική παράσταση του συλλόγου μας την ΠΕΜΠΤΗ 13/10 στις 9.00 στη Σύγκλητο του ΕΚΠΑ που θα συνεδριάσει για το ζήτημα της εξεταστικής και των εξαμήνων ( όπου θα τεθεί και το θέμα για την έγκριση του κονδυλίου για τα στηθοσκόπια του 4ου έτους)।
μαζική παράσταση διαμαρτυρίας την ΔΕΥΤΕΡΑ 17/10 στις 9।οο στη Γενική Συνέλευση Τμήματος της σχολής στην Κοσμητεία।
καμία από τις παραπάνω μέρες δεν θα δοθούν τα προγραμματισμένα μαθήματα,ούτε θα πραγματοποιηθούν μαθήματα-εργαστήρια-κλινικές।
τις επόμενες μέρες θα διεκδικήσουμε στην πράξη από τους καθηγητές κλινικών-εργαστηρίων να μην εφαρμοστεί η απόφαση του προέδρου και να βγάλουν κανονικά πρόγραμμα για μαθήματα-εργαστήρια-κλινικές।

Επίσης εγκαλούμε τις καθεστωτικές παρατάξεις που εισηγήθηκαν του πλαισίου "ανοιχτή σχολή" να λογοδοτήσουν απέναντι στος φοιτητές διότι στις προεδρικές εκλογές πέρυσι ήταν οι ίδιες που τους καλούσαν μαζικά να ψηφίσουν τον Δημόπουλο για τη θέση του προέδρου, τη στιγμή που η ΕΑΑΚ έχει εξ'αρχής την πάγια θέση και καλεί τους φοιτητές να μην συμμετέχουν στην ανάδειξη των οργάνων διοίκησης στα οποία οι φοιτητές δεν έχουν κανένα λόγο και συμμετοχή και τα οποία οργανικά εξυπηρετούν συμφέροντα διαφορετικά έως και αντίθετα από των φοιτητών।Στην πράξη αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά πώς οι παρατάξεις αυτές καλλιεργούν αυταπάτες στην πλειοψηφία των φοιτητών προκειμένου να εξυπηρετήσουν δικούς τους άδηλους και ιδιοτελείς σκοπούς।
Απέναντι σε αυτές τις αντιλήψεις προτάσσουμε τον συλλογικό δρόμο του αγώνα, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις που είναι και ο μόνος που έχει αποδειχθεί νικηφόρος।Σε σύνδεση με τους εργαζόμενους ( και στον τομέα της υγείας) που βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις , με τους μαθητές, τους δασκάλους και κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας θα συνεχίσουμε μέχρι την ανατροπή του νόμου για την εκπαίδευση και του συνόλου της κυβερνητικής πολιτικής και κάθε επίδοξου διαχειριστή της!
Είναι χρέος της γενιάς μας να διεκδικήσουμε εκπαίδευση-υγεία-εργασία-κοινωνία των αναγκών μας!
Με τους συλλογικούς και ανυποχώρητους αγώνες μας μπορούμε να νικήσουμε!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ 29/9-6/10

2011-10-01T23:19:00.002+03:00

Κυριακή 2/10 : συμμετοχή στο κίνημα "δεν πληρώνω χαράτσι" στις 19.00 στην πλατεία Συντάγματος
Δευτέρα 3 /10 : -πρωί: διασφάλιση της κατάληψης με κινητοποίηση στις κλινικές
συγκέντρωση έξω από το γραφείο του προέδρου της σχολής στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα για απαίτηση απόσυρσης της απόφασης της
διοίκησης για την μη διενέργεια πτυχιακών εξετάσεων και για την σύμ-
πνοιά της με το υπουργείο παιδείας εναντίον του αγώνα των φοιτητών
Τρίτη 4/10 :-πρωί: όπως τη Δευτέρα με παράσταση στο δοιηκητικό συμβούλιο των μελών
ΔΕΠ στο Αλεξάνδρα κ στη 13.00 παράσταση διαμαρτυρίας στο
Υπουργείο Υγείας να απαιτήσουμε δέσμευση του υπουργού για καμία
κατάθεση νομοσχεδίου που θα προβλέπει εισαγωγή εξετάσεων για
έναρξη της ειδικότητας καθώς και για εναντίωση στη γενικότερη
πολιτική υποβάθμισης της δημόσιας κ δωρεάν περίθαλψης.
-17.00 νέα συντονιστική επιτροπή κατάληψης για εμπλουτισμό του πλαισίου
που θα κατατεθεί στη νέα γενική συνέλευση.
Τετάρτη 5/10 : συμμετοχή του ΣΦΙΑ στην πανεργατική απεργία μαζί με τους υπόλοιπους
φοιτητικούς συλλόγους και τα πρωτοβάθμια σωματεία των
εργαζομένων.
(αν και δεν περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της κατάληψης, ενημερωτικά,
στις 19.00 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση της Αριστερής Συνεργασίας Ιατρών
στο λαϊκο νοσοκομείο με θέμα :" ΔΝΤ και επιπτώσεις στην υγεία ").
Πέμπτη 6/10 : νέα γενική συνέλευση του ΣΦΙΑ στις 12.00 στο ΝΑΒΟ.

Ένα βήμα πριν μας χρεοκοπήσουν, υπάρχει λύση: Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ!

2011-09-28T23:46:00.001+03:00

Την ίδια στιγμή που ο Πρωθυπουργός συναντιέται με τους Γερμανούς βιομήχανους και τάζει το ξεπούλημα της χώρας, ο υπουργός Οικονομικών στην Ελλάδα εξαγγέλλει νέα μέτρα, ενώ ταυτόχρονα δεν έχει προλάβει να ψηφιστεί από τη Βουλή ο νέος νόμος για τα χαράτσια. Το ότι ζούμε σε καιρούς οικονομικής και πολιτικής αστάθειας το καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε. Αν κάποιο συμπέρασμα μπορεί να βγει από τα παραπάνω, αυτό είναι ότι οι επιλογές της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ για αλλεπάλληλα μέτρα κάθε στιγμή που περνάει, τείνουν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κατάσταση την οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, με κατάληξη την χρεοκοπία, συντεταγμένη ή μη. Η συζήτηση που επαναφέρεται από τα επίσημα παπαγαλάκια του αστικού μπλοκ εξουσίας για την ενδεχόμενη χρεοκοπία και την ανάγκη νέων θυσιών από τον ελληνικό λαό είναι η ομολογία της πλήρους αποτυχίας του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος για την έξοδο από την κρίση. Με άλλα λόγια, τα μέτρα που πάρθηκαν όχι απλά δεν μας έσωσαν, αλλά ήταν αυτά που μας έφεραν πιο κοντά στη χρεοκοπία.

Ταυτόχρονα το ότι αυτή τη στιγμή δρομολογείται η διαδικασία με την οποία θα γίνει η χρεοκοπία της χώρας πρέπει να αποτελέσει ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ για τη θιγόμενη κοινωνική πλειοψηφία καθώς ένα και μόνο στόχο έχει: Τη βίαιη υποτίμηση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι θετική επιλογή που έχουν συναποφασίσει από κοινού το ελληνικό κι ευρωπαϊκό κεφάλαιο στην προσπάθεια τους να ξεπεραστεί η κρίση από τη δική τους σκοπιά, ρίχνοντας στον κοινωνικό καιάδα τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Γι’ αυτούς η χρεοκοπία της Ελλάδας αποτελεί τον καλύτερο τρόπο σε αυτή τη φάση με τον οποίο θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των ελλήνων και ευρωπαίων τραπεζιτών, βιομηχάνων και επιχειρηματιών.

Κι ενώ αποφασίζουν όλα αυτά, με την πολιτική τους μέχρι τώρα έχουν ήδη χρεοκοπήσει τη γενιά μας και τις οικογένειές μας. Τα νέα χαράτσια, η εργασιακή εφεδρεία-απόλυση, η ανεργία που φτάνει το 40% στους νέους, το κλείσιμο σχολείων-νοσοκομείων-κέντρων αποκατάστασης συνθέτουν τη γκρίζα κοινωνική κατάσταση στις τάξεις των πληττόμενων κομματιών. Σ’ αυτή λοιπόν την κατάσταση, με την κυβέρνηση και το μαύρο μέτωπο ΝΔ-ΛΑΟΣ να συναινούν σε όλα τα μέτρα, και τον ελληνικό λαό που έχει κάνει ξεκάθαρο το ότι δεν πάει άλλο με αυτήν τη πολιτική-δεν πάει άλλο με τη χούντα ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, ήρθε η ώρα να απαντήσουμε επιθετικά ότι μπορεί να πάει αλλιώς και ξέρουμε και το πώς:

Δε χρειάζεται καμία αναμονή νέων μέτρων. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ένα κίνημα ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ-ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ σε κάθε μέτρο που πάνε να εφαρμόσουν, σε οποιονδήποτε τομέα, με τελικό στόχο την ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και κάθε καινούριου υποψήφιου που θέλει να εφαρμόσει την ίδια πολιτική. Ο Οκτώβρης που έρχεται πρέπει να είναι μήνας κλιμάκωσης και τελικής αντιπαράθεσης για να αποτραπούν τα σχέδιά τους για χρεοκοπία και να ανατραπούν όλοι όσοι μας οδήγησαν εδώ. Ούτε οι εκλογές, ούτε η στείρα διαφωνία και διαμαρτυρία μπορούν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Μόνος τρόπος για την ανατροπή της επίθεσης είναι το ίδιο το κίνημα να βάλει ανάχωμα στον κατήφορο που μας οδηγούνε, απαιτώντας την άρνηση πληρωμής-διαγραφής του χρέους. Δεν χρωστάμε στην κυβέρνηση και τους δανειστές ούτε ένα ευρώ, δεν πληρώνουμε τα χαράτσια, τα βιβλία, τις σπουδές μας γιατί ούτε έχουμε αλλά ούτε και δημιουργήσαμε εμείς το χρέος! Με απεργίες, καταλήψεις σε σχολεία και σχολές, με συντονισμό από τα κάτω όλων των αγωνιζόμενων κομματιών, με λαϊκές συνελεύσεις σε όλες τις γειτονίες, το ποτάμι αυτό είναι το μόνο που μπορεί να συμπαρασύρει όλη την κοινωνία στον αγώνα αυτόν και να ανοίξει το δρόμο των δικών μας αναγκών και δικαιωμάτων σε εκπαίδευση-εργασία-ζωή.

Το φοιτητικό κίνημα καλείται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα αυτά. Κι ενώ οι καταλήψεις των σχολών τις προηγούμενες 4 εβδομάδες έχουν ήδη αρχίσει να έχουν αποτελέσματα στο μπλοκάρισμα του νόμου-πλαίσιο, η κυβέρνηση προσπαθεί με κούφιες απειλές να πολεμήσει το φοιτητικό κίνημα. Ήδη, οι 15 από τους 19 πρυτάνεις αρνούνται να υπογράψουν τη διαπιστωτική πράξη εφαρμογής του νόμου, υπό το βάρος (και την έμπρακτη αποτροπή) των καταλήψεων σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας. Πάνω από 20 σύλλογοι μελών ΔΕΠ συντονίζονται, και ξεπερνώντας την κυβερνητική ΠΟΣΔΕΠ απαντούν σε υπουργείο και κυβέρνηση, που απειλούν ότι όποια σχολή συνεχίσει την κατάληψη, χάνει εξεταστική και εξάμηνο (που ακόμα δεν έχει αρχίσει!), πως η διεξαγωγή εξεταστικής και εξαμήνου είναι αποκλειστικά θέμα της ακαδημαϊκής κοινότητας. Κι όλα αυτά, ενώ η υπουργός απειλεί ότι θα διακοπεί κάθε χρηματοδότηση σε όποιο ίδρυμα δεν έχει εκλέξει συμβούλιο διοίκησης ως τις 15/1! Εμείς δεν έχουμε παρά να απαντήσουμε πως η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων ουσιαστικά διακόπτεται ούτως ή άλλως με τον προϋπολογισμό πείνας του 2012 που πετσοκόβει τις δαπάνες για την παιδεία, και πως όποιος πανεπιστημιακός ή φοιτητής συμμετάσχει στις εφορευτικές επιτροπές ή δηλώσει υποψηφιότητα για τα συμβούλια είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Έτσι, το φοιτητικό κίνημα ιδιαίτερα μετά και τις τελευταίες απειλές κι έχοντας κατά νου με ποιον τρόπο κατάφερε μέχρι τώρα να πετύχει τα πρώτα ρήγματα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, πρέπει πιο οξυμένα να παλέψει για να μην ψηφιστεί ο προϋπολογισμός της αμάθειας και της πείνας, όσο και για το μπλοκάρισμα και την ανατροπή του νόμου-πλαίσιο. Σε συντονισμό με τις 500 καταλήψεις στα σχολεία, τους δάσκαλους, τους καθηγητές και τους εργαζόμενους στα Πανεπιστήμια που κινδυνεύουν να απολυθούν έχει έρθει ώρα το πανεκπαιδευτικό κίνημα να βάλει πλάτες για να μην περάσει ο οδοστρωτήρας στην εκπαίδευση.

Στην ίδια κατεύθυνση έρχονται άμεσα ριζικές αλλαγές στην υγεία, διαλύοντας κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν περίθαλψης με άμεσο επακόλουθο την πλήρη εργασιακή απαξίωση των ιατρών και της δικής μας προοπτικής. Ιδιαίτερα για τους νέους γιατρούς, στα σχέδια του υπουργείου Υγείας έχει συμπυκνωθεί με τον πιο καθαρό τρόπο η συνταγή του μνημονίου σε σχέση με τη νεολαία. Συγκεκριμένα με τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, τουλάχιστον 300 θέσεις ειδικευόμενων μετατράπηκαν από οργανικές σε προσωποπαγείς, δηλαδή θέσεις που κλείνουν, ενώ με μία σειρά άλλων ρυθμίσεων (δυνατότητα κάλυψης μίας θέσης από τον επόμενο σε περίπτωση εγκυμοσύνης) το υπουργείο οδήγησε στην περαιτέρω υποστελέχωση του ΕΣΥ και την αύξηση των χρόνων αναμονής για την έναρξη ειδικότητας των αποφοίτων. Η επίθεση στους νέους απόφοιτους έρχεται να κορυφωθεί με το νομοσχέδιο που εισάγει τις ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ, καθώς με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να μπει φραγμός των νέων γιατρών στο ΕΣΥ που πάει για κλείσιμο, ενώ ταυτόχρονα θα πάψει πια το πτυχίο να κατοχυρώνει συλλογικά την ένταξη μας στο ΕΣΥ και τα επαγγελματικά κι εργασιακά δικαιώματα που αυτό συνεπάγεται. Οι εξετάσεις δεν θα επιλύσουν κανέναν πρόβλημα όπως προσπαθούν να μας πείσουν, αντίθετα θα οδηγήσουν τη συντριπτική πλειοψηφία των αποφοίτων εκτός ΕΣΥ καθώς οι θέσεις για τις οποίες θα γίνεται ο διαγωνισμός θα είναι πάρα πολύ λίγες όπως ορίζεται κι από το ίδιο το νομοσχέδιο για την πλειοψηφία των ειδικοτήτων. Τέλος με βάση το νομοσχέδιο δίνεται το δικαίωμα στο διευθυντή εκπαιδευτή σου να μπορεί να σε διώξει πριν την ολοκλήρωση αυτής. Τέτοιες απόπειρες έγιναν και στο παρελθόν 3 φορές και τις τρείς ήταν οι καταλήψεις διαρκείας των Ιατρικών σχολών που μπλόκαραν τα σχέδια τους. Ειδικά τώρα που μαζί με τη διάλυση της εργασιακής μας προοπτικής, διαλύεται το ΕΣΥ καλούμαστε να δώσουμε έναν αγώνα μαζί με τους αγωνιζόμενους υγειονομικούς που είναι αγώνας ολόκληρης της κοινωνίας για πρόσβαση σε ένα αξιοπρεπές, πραγματικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΦΙΑ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΝΑΒΟ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ 6/10

27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1942 : ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ ΕΑΜ

2011-09-27T19:57:00.002+03:00

Σαν σήμερα, πριν ακριβώς 70 χρόνια ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, γιατί την ιστορία τη γράφουν αυτοί που αντιστέκονται!

http://www.scribd.com/doc/50126977/%CE%A4%CE%B9-%CE%95%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%9A%CE%B1%CE%B9-%CE%A4%CE%B9-%CE%98%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%95%CE%91%CE%9C

Εκδήλωση ΑΡΣΙ για την υγεία

2011-09-27T02:44:00.004+03:00

Η Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (Α.Ρ.Σ.Ι.) σας καλεί στην πολιτική εκδήλωση
“Δ.Ν.Τ. και οι επιπτώσεις στην Υγεία: Η ελληνική και διεθνής εμπειρία ”

Howard Waitzkin, Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Οικογενειακής και Κοινωνικής Ιατρικής Πανεπιστημίου Νέου Μεξικού Η.Π.Α.

“Ιατρική και Δημόσια Υγεία στο τέλος της Αυτοκρατορίας: χτίζοντας ένα εναλλακτικό μέλλον”

Γ. Νικολαΐδης, ψυχίατρος
“Παραλληλισμοί των επιπτώσεων των πολιτικών του Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα και διεθνώς”

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011, 19:00 Ιατρική Σχολή Αθήνας, Αμφιθέατρο Μικροβιολογίας

Στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

2011-09-20T22:42:00.003+03:00

Αποτελέσματα Γενικής Συνέλευσης ΣΦΙΑ Τρίτη 20/9

Πλαίσιο Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης: 193
Πλαίσιο για ανοιχτή σχολή: 50
Νέα Προοπτική: 24
ΔΑΠ: 18
ΜΑΣ: 48
Λευκά: 30

Μ'αγώνα διαρκείας θα ανατρέψουμε τη χουντα ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ και το μαύρο μέτωπο ΝΔ-ΛΑΟΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 27/9 ΣΤΙΣ 12:00

Έκρηξη του φοιτητικού κινήματος

2011-09-17T00:47:00.007+03:00

Να που μερικές φορές οι προσδοκίες μας βγαίνουν αληθινές। Πριν από μια εβδομάδα, τιςπρώτες ώρες και μέρες μετά την πραξικοπηματική ψήφιση στη Βουλή από τη σύγχρονη χούντα, του νόμου εκτρώματος της επιχειρηματικοποίησης της παιδείας, της διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου και της κατάργησης του ασύλου, το σύνολο του προοδευτικού κόσμου της χώρας ήλπιζε ότι άμεσα πρέπει να υπάρξει η απάντηση του κινήματος। Όλοι το
προσδοκούσαν, αρκετοί το περίμεναν, κάποιοι το προετοίμαζαν।

Σε όλους όμως αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι λίγες μόνο μέρες αργότερα, το συντονιστικό των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων ΑΕΙ και ΤΕΙ της Αθήνας, εκφράζοντας τη συντριπτική πλειονότητα των ιδρυμάτων θα ξεκίναγε την ανακοίνωσή του προς το λαό έτσι: «Το φοιτητικό κίνημα, οι εργαζόμενοι εντός των ιδρυμάτων μας αλλά και το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, την ημέρα επίσημης έναρξης του ακαδημαϊκού έτους δηλώνουν περίτρανα: Αυτός ο νόμος θα ανατραπεί!». Ποια άλλη χρονιά θα γίνονταν μαζικότατες συνελεύσεις μέσα στον Αύγουστο, που με απόλυτα πλειοψηφικό τρόπο θα αποφάσιζαν καταλήψεις ενάντια στο νόμο και αναβολή της εξεταστικής περιόδου;

Αν κάτι καλό έκανε αυτή η συμμορία της κυβέρνησης και των συμμάχων της, είναι ότι από την ελπίδα της, που αποδείχτηκε φρούδα, να πιάσει τους φοιτητές και την ακαδημαϊκή κοινότητα στον ύπνο, έφερε ακόμα πιο νωρίς την κοινωνική αναμέτρηση που κυοφορείται. Αποτελεί κάτι το πρωτοφανές, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, το μεγαλύτερο μέρος των σχολών της χώρας να τελούν υπό κατάληψη, σύγκλητοι να αποφασίζουν αναβολές των εξεταστικών και σύλλογοι εκπαιδευτικών απεργίες. Τα αγωνιστικά αντανακλαστικά είναι αξιοθαύμαστα και ως προς την εμφάνιση στο δρόμο. Στην Αθήνα, στις 24 Αυγούστου και την 1η Σεπτέμβρη οι δρόμοι κατακλύστηκαν από τα αγωνιστικά μπλοκ της εκπαίδευσης, στη δεύτερη με στη συμμετοχή πάνω από 7.000 ατόμων, ενώ μαζικές πορείες έγιναν και σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Χανιά κ.α.

Αξιοσημείωτη μάλιστα είναι η ταυτόχρονη κινητοποίηση των συλλόγων. Είτε είναι σχολές με πρόσφατη κινηματική παράδοση, είτε πολυπληθείς σχολές με μεγαλύτερη δυσκολία συλλογικών διαδικασιών, από την πρώτη εβδομάδα μπήκαν στο χορό των καταλήψεων. Έτσι από το Πάντειο (πρώτη αγωνιστική συνέλευση) και το Πανεπιστήμιο Πειραιά (οι μεγαλύτεροι σύλλογοι στην Αθήνα) μέχρι το σύνολο των τμημάτων των ΤΕΙ και τις μικρές επαρχιακές σχολές, η μάχη είναι σκληρή και δίνεται από κοινού.

Σαν έτοιμο από καιρό, το φοιτητικό κίνημα δεν άφησε ούτε μια μέρα καθυστέρησης και ολιγωρίας, ούτε μια μέρα εφαρμογής του καταστροφικού νόμου - εκτρώμα της Διαμαντοπούλου. Μέσα στο καλοκαίρι και με τις περισσότερες σχολές κλειστές, ορίστηκαν Γενικές Συνελεύσεις και αναβολές των εξετάσεων. Από τη Δευτέρα 29 Αυγούστου ξεκίνησε ο χορός των συνελεύσεων και των καταλήψεων με το Πάντειο, το Πολυτεχνείο Κρήτης και την Αρχιτεκτονική Θεσσαλονίκης να δείχνουν το δρόμο.

Σε λίγες ώρες το κλίμα έφτανε σε όλη την Ελλάδα και οι επόμενες μέρες έμενε απλά να επικυρώσουν αυτό που υποψιάζονταν όλοι οι φοιτητές. Ότι το κύμα των μαζικών συνελεύσεων και των καταλήψεων θα συμπαρασύρει όλα τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της χώρας. Έτσι και έγινε. Μέρα με τη μέρα τα περισσότερα τμήματα υιοθετούσαν αγωνιστικές αποφάσεις, έτσι ώστε τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο αριθμός έχει φτάσει στα 225 και όλα δείχνουν ότι την επόμενη εβδομάδα θα αυξηθούν.

Μαζικότητα και μαχητικότητα επιδεικνύεται και στο δρόμο. Περισσότεροι από 7.000 βρέθηκαν στην πορεία την περασμένη Πέμπτη στην Αθήνα που κατέληξε στη Νομική που συνεδρίασε για πρώτη φορά το συντονιστικό. Στην κεφαλή της πορείας το τεράστιο μπλοκ του Πολυτεχνείου και συνέχιζαν με αντίστοιχη μαζικότητα και μαχητικό παλμό οι σύλλογοι της Νομικής, των τμημάτων της Φυσικομαθηματικής, του Γεωπονικού κ.ά. Με συνθήματα ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο και την αντιλαϊκή πολιτική, με καλέσματα σε αγώνα διαρκείας και πανκοινωνικό ξεσηκωμό, έμειναν για αρκετές ώρες στους δρόμους του κέντρου μέχρι να προχωρήσουν στη μαζική διαδικασία συντονισμού. Τέτοια μαζικότητα σε φοιτητική πορεία και τόσος μεγάλος αριθμός κατειλημμένων σχολών έχει να συμβεί από τις κινητοποιήσεις του 2006-2007, μόνο που τότε συνέβαιναν μετά από αρκετές εβδομάδες αγώνα. Τώρα γίνεται από τις πρώτες μέρες και ποιος ξέρει πού μπορεί να φτάσει;

Τι είναι όμως αυτό που έκανε τόσο έντονη και άμεση την απάντηση από τη μεριά του φοιτητικού κινήματος; Ποια «μύγα» τσίμπησε χιλιάδες νέους και άφησαν τις διακοπές τους, παράτησαν τα βιβλία τους και μέσα στην καυτή ζέστη τρέχουν στις συνελεύσεις και τους δρόμους; Μήπως είναι τα προνόμια των παρατάξεων; Τα κομπρεμί με τους καθηγητές; Ή μήπως αυτή είναι η φύση τους, επειδή είναι μαλλιάδες, τεμπέληδες και μερικές φορές και επικίνδυνοι κομμουνιστές; Σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα, τους εκπροσώπους τους στα μεγάλα συγκροτήματα των ΜΜΕ και τους φασίζοντες κολλητούς τους, του ΛΑΟΣ, αυτοί είναι οι λόγοι. Όμως πια κανείς δεν είναι χαζός και δεν πείθεται από αυτά. Ο πρώτος και κύριος λόγος που οι σχολές κλείνουν και οι νέοι βγαίνουν στους δρόμους είναι ο νόμος που συντρίβει όλα όσα μέχρι σήμερα είχε κατακτήσει το εκπαιδευτικό και λαϊκό κίνημα.

Είναι ένα νομοθετικό τερατούργημα που συνδέει τα πιο επιθετικά και αντιδραστικά στοιχεία της αστικής πολιτικής. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκφράζεται η συνέχιση, η εμφάνιση και η ενίσχυση των πιο ακραίων στοιχείων της επιχειρηματικοποίησης της εκπαίδευσης, εντός όμως των ειδικών συνθηκών που διαμορφώνει η κρίση και η μνημονιακή πολιτική στην Ελλάδα και διεθνώς. Γι’ αυτό και η επίθεση είναι ολομέτωπη, συντριπτική και «ακουμπά» το σύνολο της λειτουργίας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για μια ταυτόχρονη ενίσχυση σε βαθμό παροξυσμού όλων των πλευρών του επιχειρηματικού πανεπιστημίου (επιχειρηματική λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά, ανταποδοτικά κριτήρια, εμπορευματοποίηση και κατακερματισμός της γνώσης και της έρευνας, παραγωγή αποφοίτων χωρίς εργασιακά, επαγγελματικά και μορφωτικά κεκτημένα, γαλουχημένους στην υποταγή και την αστική ιδεολογία) με την υιοθέτηση της πιο σκληρής πολιτικής περικοπών, συγχωνεύσεων και διάλυσης των κοινωνικών παροχών. Και όλα αυτά συνδυαζόμενα με ένα παράλληλο στόχο, την προσπάθεια συντριβής των κοινωνικών αγώνων και την κατάπνιξη και ποινικοποίηση κάθε εστίας αμφισβήτησης και αριστερής αναζήτησης. Έτσι η κατάργηση του ασύλου και ένα πλήγμα στο φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα θα έχει και άμεσα πρακτικά και μεσοπρόθεσμα συμβολικά οφέλη.

Η σημασία των παραπάνω αλλαγών έκανε επιτακτική τη θλιβερή συναίνεση όλων των κομματιών της αστικής πολιτικής, με την υπερψήφιση του νόμου από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ. Αφενός η παράδοση της εκπαίδευσης στην αγορά και η πρόσδεση του πανεπιστημίου και της έρευνας στις σύγχρονες καπιταλιστικές στοχεύσεις είναι στρατηγικής σημασίας, πράγμα που εξηγεί και τις διεθνείς πιέσεις που ασκήθηκαν, όπως φανερώνονται και από την αποκάλυψη των Wikileaks για τις συνομιλίες της κυβέρνησης με διεθνείς φορείς. Αφετέρου επιτίθενται λυσσαλέα, με έναν παροξυσμό ρεβανσιστικών, ακροδεξιών δηλώσεων και μέτρων απέναντι στο πανεπιστήμιο και ό,τι εκφράζει το φοιτητικό κίνημα στην ελληνική κοινωνία. Σαφώς κανείς δεν θεωρεί ότι τα πανεπιστήμια ελέγχονται από αριστερούς. Ίσα ίσα που εδώ και χρόνια αλωνίζουν κάθε λογής κυβερνητικά και επιχειρηματικά λαμόγια. Αυτό που τους πειράζει όμως είναι η διατήρηση δομών και μορφών συλλογικού αγώνα και έκφρασης, στους οποίους μπορεί να γίνει ηγεμονική μια αριστερή ακόμα και αντικαπιταλιστική πολιτική. Αυτό το «τέλος της μεταπολίτευσης» ή όπως εύστοχα περιγράφει ο Στάθης Κουβελάκης, η «αντιμεταπολίτευση», δηλαδή η προσπάθεια για ανατροπή κάθε κατάκτησης και καθυπόταξη κάθε αμφισβήτησης, περνάει μέσα από τη συντριβή όλων όσα συμβολίζει για την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα το φοιτητικό κίνημα και το πανεπιστημιακό άσυλο. Βέβαια, η συναίνεση δεν αφορά μόνο τα θέματα του πανεπιστημίου, περισσότερο φανερώνεται σαν μια πρόβα για πρόσδεση των κομμάτων στα νέα μέτρα εξαθλίωσης που προετοιμάζονται. Είναι κίνηση αδυναμίας και όχι δύναμης, ανάγκη για να μετριάσουν τις κοινωνικές εκρήξεις που κυοφορούνται.

Αυτό που γνωρίζουν τα αστικά επιτελεία πολύ καλά είναι ότι πραγματική συναίνεση από την κοινωνία δεν έχουν. Η μόνη τους προσπάθεια είναι να στρέψουν την κοινωνική πλειοψηφία ενάντια στους φοιτητές, να απομονώσουν τον αγώνα τους ώστε να μη συνδεθεί με την οργή και τους αγώνες ενάντια στη μνημονιακή πολιτική. Για το λόγο αυτό και παρουσιάζουν τις κινητοποιήσεις ως μια συμμαχία των φοιτητικών παρατάξεων με τα όργανα των πανεπιστημίων, επειδή χάνουν τα προνόμιά τους και χτυπιέται η διαφθορά. Μια επίθεση που θα ενταθεί τις επόμενες μέρες. Η εικόνα μέσα στις σχολές βέβαια διαφέρει. Όχι μόνο γιατί οι Γενικές Συνελεύσεις είναι μαζικότατες και εκφράζονται μέσα από αυτές δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και προφανώς όχι μονάχα κάποιες παρατάξεις. Κυρίως γιατί γίνεται ξεκάθαρο ότι οι καταλήψεις δεν ψηφίζονται σαν απάντηση αποκλειστικά στον ψηφισμένο νόμο. Πολύ περισσότερο εκφράζουν τη συσσωρευμένη οργή απέναντι στη χούντα της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, μοιάζουν σαν η λογική συνέχεια του κινήματος των πλατειών και των απεργιών, προέρχονται από το αδιέξοδο που έχουν βρεθεί οι φοιτητές και οι οικογένειές τους. Δηλώνουν μια απόφαση η μάχη να είναι διαρκείας και να έχει πλατιά λαϊκή στήριξη. Και κάτι ακόμα: Ότι αυτός ο γύρος θα βρει στην πρώτη γραμμή τη νεολαία.

Η λογική αυτή εκφράζεται και στο σύνολο των αποφάσεων των συλλόγων, η σύνδεση δηλαδή των πανεπιστημίων με την υπόλοιπη εκπαίδευση, αλλά και με την κοινωνία συνολικά. Η πλευρά αυτή οφείλει να ενισχυθεί. Πρόκειται για μια μάχη πανκοινωνική εξαρχής. Η μάχη για μια εκπαίδευση δημόσια, δωρεάν, που να χωράει τα παιδιά των φτωχών οικογενειών, δημοκρατική, που να παρέχει γνώση αναγκαία για τις κοινωνικές ανάγκες και να δίνει πτυχία που να εξασφαλίζουν συλλογικά κεκτημένα. Αλλά ταυτόχρονα είναι κομμάτι και μιας μεγαλύτερης μάχης, ενάντια στο Μνημόνιο, την κυβέρνηση, τις διεθνείς καπιταλιστικές μαφίες, ενάντια τελικά στο ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης και την κρίση του. Αυτή τη στιγμή αυτά είναι αδιαίρετα. Η πάλη για δημόσια παιδεία είναι αλληλένδετη με όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές παροχές που διαλύονται, όπως η υγεία, οι μεταφορές κ.ά. Ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ενάντια σε όλα αυτά που πλήττουν καθημερινά τους εργαζόμενους και τους νέους μέσα και έξω από την εκπαίδευση, περνάει αλλά και συνδέεται με τη μάχη για το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Με αυτό το γνώμονα είναι εξαιρετικά κρίσιμα τα επόμενα βήματα. Καταρχήν για τη διατήρηση και ενίσχυση του αγωνιστικού μπλοκ. Επίσης, για τη δημιουργία ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου, με εκπαιδευτικούς, μαθητές, μεταπτυχιακούς φοιτητές και κομμάτια του πανεπιστημίου που πλήττονται. Τέλος και κρισιμότερο όλων, για τη δημιουργία ενός ευρύτερου ανατρεπτικού μετώπου παιδείας - εργασίας, που θα συνενώσει όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια σε ένα ενιαίο ρεύμα νίκης. Το στοίχημα είναι πώς «όλα τα σφυριά θα χτυπήσουν μαζί». Πώς το «κίνημα των πλατειών» θα αναγεννηθεί και θα ισχυροποιηθεί και θα έρθει σε σύνδεση με το δυναμικό εκπαιδευτικό κίνημα αλλά και με τον αναγκαίο κρίκο ενός νέου ταξικά ανασυγκροτημένου εργατικού κινήματος. Έτσι, οι πλατείες, οι σχολές, τα σχολεία, οι εργατικοί χώροι, όλοι μαζί θα νικήσουν.

Ηγεμονικό αριστερό σχέδιο κλιμάκωσης και νίκης

Κρίσιμο ζήτημα για το φοιτητικό κίνημα είναι το περιεχόμενο, οι διεκδικήσεις και η λογική για την κλιμάκωση και τη νικηφόρα προοπτική του. Δεν είναι τυχαίο ότι εντός των συνελεύσεων πάνω σε αυτά τα ζητήματα γίνεται τεράστια αντιπαράθεση.

Ένα δεδομένο που δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε είναι η αντίθεση που έχουν εκφράσει τα μεγαλύτερα κομμάτια της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ, δηλαδή των φοιτητικών παρατάξεων των κομμάτων που ψήφισαν το νόμο, απέναντι σε αυτόν. Η στάση τους αυτή ερμηνεύεται με διπλό τρόπο. Αφενός οι αλλαγές στα όργανα συνδιοίκησης πράγματι περιορίζει ένα μεγάλο κομμάτι της λογικής του συνδικαλισμού που αυτές οι παρατάξεις εξυπηρετούν τόσα χρόνια, με τις διασυνδέσεις με το καθηγητικό κατεστημένο, τις «πελατείες» κ.ά. Αυτό όμως είναι η μια πλευρά και μάλιστα όχι απόλυτη. Διότι μπορεί να αλλάξει αλλά θα βρει νέο τρόπο και μορφή η διαπλοκή και η διαφθορά εντός του πανεπιστημίου.

Η άλλη πλευρά είναι ότι το εκρηκτικό κοινωνικό κλίμα αλλά και η ολοφάνερα αντιδραστική και ολοκληρωτική φύση του νέου νόμου που βρίσκει σχεδόν το σύνολο των φοιτητών αντίθετους, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στις ηγεσίες των παρατάξεων να υπερασπιστούν τις κομματικές γραμμές. Φαίνεται να αισθάνονται ότι η κατακραυγή απέναντι και στους δύο κυβερνητικούς πόλους του πολιτικού συστήματος είναι τόσο γιγάντια, που αν θέλουν να συνεχίσουν να εκφράζουν κάτι εντός του φοιτητικού σώματος, πρέπει να έρθουν σε ρήξη με το κόμμα τους.

Γι’ αυτό και στην αρχή υπήρξαν σαφείς προσπάθειες για να κινηθούν όλες οι φοιτητικές παρατάξεις στο ίδιο μήκος κύματος, η ΔΑΠ κάλεσε σε ΕΦΕΕ, η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ ήθελαν προσυμφωνημένες κινήσεις κ.ά.

Αυτό όμως που δεν ξέχασε η ΕΑΑΚ, της οποίας τα πλαίσια αγώνα μαζί με την ΑΡΕΝ και δυνάμεις της Αριστεράς υπερψηφίζονται στις συνελεύσεις, ήταν ότι το φοιτητικό κίνημα δεν ήταν ποτέ συμφωνία των παρατάξεων και η ανασυγκρότηση και ενίσχυσή του θα ήταν έργο του ίδιου του αγωνιζόμενου κόσμου και καμίας γραφειοκρατίας ή συνεννόησης κορυφής.

Για το λόγο αυτό κι αυτό που απαιτείται είναι ένα ηγεμονικό αριστερό σχέδιο αγώνα, που να εμπνέει και να συσπειρώνει τον κόσμο των αμφιθεάτρων. Που περνάει από τις δημοκρατικές γενικές συνελεύσεις και το συντονισμό τους, που οφείλει να αναβαθμιστεί με στοιχεία εργατικής δημοκρατίας, με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους. Και με ένα περιεχόμενο συνολικό, ανατρεπτικό, αντικυβερνητικό που να ξεκινά από την ανατροπή του νόμου και να φτάνει στο σύνολο της αστικής πολιτικής. Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι μονάχα αναγκαίο για τη συμπόρευση με άλλα κομμάτια της κοινωνίας, αλλά και για την ίδια τη μαζικοποίηση του φοιτητικού αγώνα, αφού η φτώχεια των οικογενειών ή το μέλλον της ανεργίας ίσως να αποτελούν και τα σημαντικότερα στοιχεία που θέλει να αντιπαλέψει ένας φοιτητής.

Γίνεται ξεκάθαρο ότι η αναγκαία πολιτική για την επόμενη μέρα του φοιτητικού κινήματος πατάει πάνω στις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Με αυτό καθορίζεται το πρίσμα και των μορφών και του περιεχόμενου της πάλης. H μάχη είναι μάχη του αγωνιζόμενου κομματιού της εκπαίδευσης, όχι των πρυτάνεων και των θεσμικών οργάνων.

Ταυτόχρονα, υπερασπίζεται τα κεκτημένα του κινήματος και το δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο και σε καμία περίπτωση το σάπιο οικοδόμημα της διαπλοκής, των καθηγητικών κλικών και των καθεστωτικών παρατάξεων. Γι’ αυτό οι κατευθύνσεις της πάλης μας πρέπει εξαρχής να διαφοροποιούνται, ακόμα και αν συνυπάρχουν μέσα στο κίνημα, με τις συντεχνιακές και άλλες λογικές που εκπορεύονται από κομμάτια του καθηγητικού κατεστημένου και των κυβερνητικών παρατάξεων.

Είναι ανάγκη να αξιοποιηθούν και όλες οι διαφοροποιήσεις στις βάσεις των κυβερνητικών κομμάτων. Όχι όμως για μια μείωση του περιεχομένου, χωρίς κανένα «χάιδεμα αυτιών» για ανίερες συμμαχίες. Αυτά ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα τα υποτιμά και τα χλευάζει, αυτός ο κόσμος ζητά περισσότερα.

Αλλά μέσα στον αγώνα με όλα τα πληττόμενα κομμάτια. Έχοντας πίστη ότι από τη μάχη αυτή πράγματι μπορεί να βγει ένας καινούριος κοινωνικός και πολιτικός συσχετισμός μέσα στη νεολαία και την κοινωνία, μπορούν και πρέπει να απεμπλακούν κομμάτια των αστικών δυνάμεων.

Σε αυτό το στοίχημα οφείλει να κινηθεί και η Αριστερά, η κοινή δράση της οποίας θα είναι «θαυματουργή» μέσα στο κίνημα. Γι’ αυτό και θα πρέπει για άλλη μια φορά να επαναλάβουμε το κάλεσμα στις δυνάμεις του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια να αφήσουν την αδιέξοδη και αντικινηματική στάση, να σταματήσουν να βρίσκουν πάντα τον εχθρό τους στα αριστερά τους και να βάλουν όλες τους τις δυνάμεις για την κλιμάκωση του αγώνα και το βάθεμα του περιεχομένου του.

Την ίδια στιγμή πρέπει να κάνουμε κριτική και στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, που υιοθετώντας τα λιγότερο προωθητικά στοιχεία του κινήματος των πλατειών, προασπίζονται μια λογική υποτίμησης του περιεχομένου και συμφωνίας στο μίνιμουμ.

Ο δρόμος είναι ανοιχτός, επόμενα ραντεβού θα είναι το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 8 Σεπτεμβρίου και βέβαια, η μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση της ΔΕΘ. Ήδη οι φοιτητές βρέθηκαν μαζί με τον υπόλοιπο λαό στην επανεκκίνηση της πλατείας Συντάγματος το Σάββατο. Το μέλλον προδιαγράφεται αίσιο.

Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Αθήνας. Κάλεσμα αγώνα στους εργαζόμενους και τη νεολαία της χώρας.

2011-09-17T00:38:00.001+03:00

Νέοι και νέες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες έλληνες και ξένοι.

Το πιο βαθύ σκοτάδι καλύπτει ολόκληρη την κοινωνία. Μια πρωτοφανής επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις εκατοντάδων χρόνων, στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, σε όλα τα δημόσια αγαθά, ένας νέος μεσαίωνας επιβάλλεται από την σιδερένια μπότα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τις διεθνείς μαφίες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ και τους συμμάχους τους ΝΔ και ΛΑΟΣ.

Τα αδέρφια μας στα σχολεία όλης της χώρας- όσα η κυβέρνηση δεν έκλεισε με τις συγχωνεύσεις μέσα στο καλοκαίρι-ξεκινούν την χρονιά χωρίς βιβλία με τεράστιες ελλείψεις σε καθηγητές.

Οι γονείς μας ζουν καθημερινά με τον φόβο της απόλυσης τόσο στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα, μετά τις τρομαχτικές μειώσεις στους μισθούς και τα συνεχή χαράτσια αδυνατούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις, με τα χρέη στις τράπεζες να αυξάνονται δραματικά.

Οι φίλοι μας μένουν στην ανεργία για χρόνια ενώ οι πιο τυχεροί βρίσκουν περιστασιακές δουλειές με 500 ευρώ το μήνα। Τη νεολαία και ολόκληρη την εργατική τάξη θέλουν να την κάνουν να δουλεύει περιστασιακά για 492 ευρώ, ανασφάλιστη και ελαστική. Θέλουν κάθε οικογένεια με έναν εργαζόμενο.

Νέοι και νέες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες έλληνες και ξένοι

Εδω και τρεις βδομάδες φοιτητές και σπουδαστές μέσα απο Γενικές Συνελέυσεις έχουμε προχωρήσει σε κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο της Διαμαντοπούλου και την πολιτική της κυβέρνησης. Πάνω απο 300 σχολές βρίσκονται σε κατάληψη, χιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν στους δρόμους, ενώ παράλληλα τόσο οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια όσο και οι καθηγητές προχωρούν σε απεργίες.

Η σφικτή δημοσιονομική λιτότητα του μνημονίου και η πολιτική κατεδάφισης των κοινωνικών παροχών δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το πανεπιστήμιο. Το νέο πανεπιστήμιο της αγοράς και του μνημονίου θα είναι ένα πανεπιστήμιο χωρίς φοιτητικές παροχές, με ριζικά μειωμένη χρηματοδότηση, αυταρχικό πολύ πιο άμαζο και με έντονη την παρουσία της ιδιωτικής -επιχειρηματικής λειτουργίας μέσα σε αυτό. Για να χτυπήσει τους αγώνες μας αλλά κυρίως για να τρομοκρατήσει ολόκληρη την κοινωνία καταργεί την κατάκτηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου όταν ακόμα και η Χούντα για να εισβάλλει στο Πολυτεχνείο το 1973 ζήτησε την άδεια του Πρύτανη και της Συγκλήτου οι οποίοι αρνήθηκαν και παραιτήθηκαν!!

Ο νέος νόμος έρχεται να διαμορφώσει έναν αυριανό εργαζόμενο φτηνό, ευέλικτο, άμεσα παραγωγικό και ειδικευόμενο, πειθήνιο και παράλληλα χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις. Έναν εργαζόμενο δηλαδή πολύ πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμο από την εργοδοσία σε μια προσπάθεια συμπίεσης των δικαιωμάτων των νέων. Η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική προστάζει μια γενιά πιο μορφωμένη από κάθε άλλη , σε κοινωνίες πιο πλούσιες από ποτέ να είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες.

Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις είτε θάβονται καθημερινά είτε κατασυκοφαντούνται από τους πληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους των ΜΜΕ. Όπως γίνεται με όλους τους αγώνες τα τελευταία χρόνια, όπως γίνεται με όποιον τολμά να σηκώσει κεφάλι. Έτσι δε γίνεται με τους εργαζόμενους στο δημόσιο, τους οδηγούς ταξί, τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ, τους εκπαιδευτικούς, τους διαδηλωτές των πλατειών; Έτσι δε γίνεται με ολόκληρο τον ελληνικό λαό που προσπαθούν να τον πείσουν ότι φταίει για την κρίση, ότι είναι τεμπέλης και ότι «φάγαμε όλοι μαζί»;

Αδέρφια μας, γονείς μας, γείτονες μας, συνάδερφοί μας

Εσείς μας ξέρετε. Είμαστε κομμάτι της κοινωνίας αυτής όπως ο κάθε ένας από εσάς.

Δεν διεκδικούμε κάποια προνομιακή μεταχείρηση, δεν είμαστε συντεχνία, δεν ενδιαφερόμαστε για καριέρες, δεν νοιαζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας όπως θέλουν να πείσουν όλη την κοινωνία τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Δεν μας νοιάζουν οι σχέσεις με το κυβερνητικό και καθηγητικό κατεστημένο.

Αγωνιζόμαστε για να μπορεί η νεολαία είτε έχει σπουδάσει, είτε όχι, να ζει με αξιοπρέπεια απο μια δουλεία.

Αγωνιζόμαστε για να έχουν όλοι πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση, γιατί είναι δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού και όχι εμπορεύματα.

Αγωνιζόμαστε για να μην αμοίβονται οι εργαζόμενοι με μισθούς πείνας, να μην απολύονται, για να μας επιστρέψουν όλα όσα μας κλέβουν οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά, οι επιχειρηματίες όλα αυτά τα χρόνια.

Αγωνιζόμαστε γιατί είναι αδιανόητο σ’ αυτή την εποχή των τεράστιων δυνατοτήτων και τις ανάπτυξης των παραγωγικών μέσων να μην μπορούμε να ζούμε όλοι αξιοπρεπώς, να ζούμε μες τη μιζέρια, να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας που δεν έχουν στέγη και τροφή, που ψάχνουν καθημερινά τα σκουπίδια ή περιμένουν ώρες στις ουρές των συσιτίων για ένα πιάτο φαί.

Φίλοι και συναγωνιστές μας

Ξέρουμε ότι θα προσπαθήσουν να μας διασπάσουν, όπως κάνουν τόσα χρόνια φτιάχνοντας πλαστούς διαχωρισμούς (εργαζόμενοι στον δημόσιο ενάντια στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, έλληνες ενάντια στους μετανάστες κλπ).

Ξέρουμε ότι θα θα προσπαθήσουν να μας καταστείλουν με τα ΜΑΤ και με παρακρατικούς μηχανισμούς.

Ξέρουμε όμως, και το ξέρετε και εσείς, ότι αν οι φοιτητές ενωθούν με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς και με όλους τους εργαζόμενους, αν ο λαός βρεθεί δίπλα μας και αγωνιστούμε μαζί, αυτή η βάρβαρη κυβέρνηση, τα μνημόνια της και η αντιλαϊκή πολιτική συνολικά- που την στηρίζουν μόνο μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοδημοσιογράφοι και οι δυνάμεις καταστολής – θα ανατραπεί.

Δεν μπορούμε να ζήσουμε όπως σχεδιάζουν, δεν θα υποταχτούμε σ’αυτό το απάνθρωπο μέλλον που έχουν ετοιμάσει για όλους μας, δεν θα υποχωρήσουμε.

Έχουμε μόνο μια επιλογή, τον αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους για μια άλλη εκπαίδευση, για μια άλλη ζωή, για μια άλλη κοινωνία.

Εμπρός λοιπόν για πανεκπαιδευτικό- πανκοινωνικό ξεσηκωμό.

Εμπρός για καταλήψεις-απεργίες-διαδηλώσεις μέχρι τη νίκη.

Η νύχτα θα περάσει

Μπορεί να φτύσουν τα νερά

Μπορεί να τουφεκίσουν τα σπουργίτια

Μπορεί να κάψουν τους στοίχους

Μπορεί να αποκεφαλίσουν το γλυκό κρίνο

Μπορεί να κομματιάσουν το τραγούδι και

να το εξακοντήσουν στο βάλτο

Αλλά αυτή η νύχτα θα περάσει

Απόφαση ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθήνας

2011-08-26T19:42:00.003+03:00

Η πολιτική της κυβέρνησης της ΕΕ του ΔΝΤ και του Μνημονίου έρχεται να σαρώσει κάθε κοινωνικό δικαίωμα και κατάκτηση όλο το τελευταίο διάστημα. Η σφοδρή αντιλαϊκή και αυταρχική της πολιτική συνεχίζεται και επεκτείνεται στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στο χώρο των πανεπιστήμιων και των ΤΕΙ. Συγκεκριμένα, από τις αρχές του Ιουλίου, το Υπουργείο καθώς και σύσσωμη η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχουν παρουσιάσει ένα νομοσχέδιο έκτρωμα που σκοπεύει να επιβάλλει την κατάργηση κάθε έννοιας δημοσίου, δωρεάν πανεπιστημίου, αλλά και κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των φοιτητών μέσα σε αυτό, κινούμενο στους αντιδραστικούς άξονες που το «κείμενο διαβούλευσης» του Υπουργείου που παρουσιάστηκε εν μέσω της περασμένης ακαδημαϊκής χρονιάς περιέγραφε. Διεξάγοντας ένα επίπλαστο και προσχηματικό διάλογο μόνο με τους συμμάχους της – τον ΣΕΒ, το ΛΑΟΣ, την «αντιπολιτευόμενη» στα χαρτιά ΝΔ και μια αντιδραστική μειοψηφία του καθηγητικού κατεστημένου – την περίοδο που οι σχολές ήταν κλειστές επέβαλλε το σύνολο του νόμου και των κατευθύνσεων που επιθυμούσε στο τελικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε και προδοτικά για τους φοιτητές, την πανεπιστημιακή κοινότητα και τον ελληνικό λαό στο σύνολό του υπερψηφίστηκε από την κυβέρνηση, αλλά και τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ.

Το φοιτητικό κίνημα σε συμπόρευση με τα πληττόμενα από την κυβερνητική πολιτική λαϊκά στρώματα, συγκροτώντας πανεκπαιδευτικό μέτωπο με μαθητές-καθηγητές-δασκάλους πρέπει να ορθώσει τοίχο αντίστασης και ανατροπής ακόμα και μετά από την πραξικοπηματική ψήφιση του νομοσχεδίου από την κυβέρνηση και τους συμμάχους της. Καλούμε κάθε πληττόμενο στρώμα εντός του πανεπιστημίου (από τους καθηγητές έως τους συμβασιούχους και τους εργαζόμενους στα ιδρύματα) σε κοινό μέτωπο αγώνα και ανατροπής, με βασικούς στόχους:

Την απόσυρση και ανατροπή του εκτρωματικού νόμου Διαμαντοπούλου, των κατευθύνσεων και των διατάξεων του. Είναι το νομοσχέδιο που θέλει να δρομολογήσει την αρχή του τέλους της δημόσιας, δωρεάν, αδέσμευτης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, να βάλει ταφόπλακα στη σύνδεση των πτυχίων με συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα, να διαλύσει κάθε στοιχείο δημοκρατίας και ανθρώπινων ρυθμών σπουδών στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου. Θέλει να μεταμορφώσει το πανεπιστήμιο σε ένα αυταρχικό μετα-δευτεροβάθμιο ίδρυμα στα ιδιωτικοοικονομικά πρότυπα ΙΕΚ/ΚΕΣ.
Ενάντια στη νέο χάρτη της εκπαίδευσης στη χώρα μας που έχει δρομολογηθεί μέσα από τις αλλαγές σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη θέσπιση του Πλαισίου Προσόντων και ολοκληρώνεται με το νόμο Διαμαντοπούλου. Η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλους είναι καθολικό δικαίωμα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σε αυτό δεν χωρούν άμεσα –μέσα από τη μείωση της χρηματοδότησης και τη συνακόλουθη οικονομική «ασφυξία» των ιδρυμάτων- ούτε έμμεσα –μέσα από την πληρωμή από τους εκπαιδευόμενους για τα συγγράμματα, τη σίτιση, τη στέγαση, τα στηθοσκόπια κλπ- δίδακτρα!
Το νέο νομοσχέδιο έρχεται σε πλήρη σύμπλευση με τις αλλαγές στην εργασία. Θέλει να δημιουργήσει ένα πρότυπο αυριανού εργαζομένου φτηνού, ευέλικτου και ανασφάλιστου, καταργώντας τα πτυχία με επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Εναρμονίζεται με το συμβόλαιο πρώτης απασχόλησης, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και το νέο εργασιακό μεσαίωνα της ανεργίας και της ανέχειας.
Ενάντια στη διοίκηση των επιχειρηματιών και των αυθεντιών της αγοράς που θα πειθαρχήσουν και θα καταστείλουν άνευ προηγουμένου τις δημοκρατικές διαδικασίες εντός των πανεπιστημίων θα χτυπήσουν το φοιτητικό κίνημα, τις συλλογικές του διαδικασίες και τη δημοκρατική συγκρότηση των συλλόγων, ακόμα και με διαγραφές φοιτητών. Η αυταρχική, τρομοκρατική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θέλει να ξεμπερδεύει με το δημοκρατικό κεκτημένο του ασύλου όπως θέλει να ξεμπερδεύει με τις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων και νεολαίων που είδαμε όλο το προηγούμενο διάστημα από την πλατεία του Συντάγματος έως το κέντρο κάθε πόλης. Το νέο αντιδημοκρατικό πλαίσιο που θεσπίζεται ενάντια σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας πρέπει να βρει απέναντι του την πανεπιστημιακή κοινότητα.
Ο νέος νόμος-πλαίσιο και η καταστροφή των πανεπιστήμιων είναι απόρροια της πολιτικής του Μνημονίου. Ο αγώνας ενάντια στο νομοσχέδιο-έκτρωμα πλάι στο σύνολο της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι διαρκής μάχη για την ανατροπή της καθεστωτικής, αντιλαϊκής και αντιδημοκρατικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και των συμμάχων της, ΕΕ και ΔΝΤ.

Ξέρουμε ότι τώρα είναι η ώρα του ξεσηκωμού. Καλούμε άμεσα τους φοιτητές, τους δασκάλους, του καθηγητές, τους μαθητές και όλη την κοινωνία να παλέψουμε από κοινού για να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα, για την ανατροπή του με μαχητικό αγώνα διαρκείας από την μέρα της ψήφισης του χυδαίου νόμου. Αλλά και για την ανατροπή όλης της βάρβαρης πολιτικής, που οδηγεί τους εργαζόμενους και τους νέους στην φτώχεια και την εξαθλίωση, για την ήττα και την πτώση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που καταδυναστεύουν τη ζωή μας. Η επίθεση στην εκπαίδευση γίνεται σε βάρος των εργαζόμενων και των παιδιών τους.

Καλούμε σε Γενική Συνέλευση του ΣΦΙΑ την Τρίτη 30/8 στις 12.00 στο αμφ.ΝΑΒΟ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

2011-08-24T23:57:00.001+03:00

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά την πραξικοπηματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος στις 29 Ιούνη έχει χάσει κάθε ψήγμα νομιμοποίησης στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και της νεολαίας. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Μαΐου και του Ιούνη, η κυβέρνηση αυτή, σπεύδει μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει μία σειρά από αντιλαϊκές τομές, θεωρώντας πως μπορεί να αποφύγει τον οδοστρωτήρα των κοινωνικών αντιδράσεων.

Ο χώρος της εκπαίδευσης βρίσκεται ήδη σε αναβρασμό. Στα σχολεία οι τραγικές ελλείψεις του προσωπικού κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς ενώ νέος γύρος μαζικών συγχωνεύσεων ετοιμάζεται το φθινόπωρο. Τα πανεπιστήμια μετά την δραματική υποχρηματοδότηση που αντιμετώπισαν πέρυσι και την ψήφιση του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων βρίσκονται μπροστά στην επικείμενη ψήφιση του νέου νόμου Διαμαντοπούλου.

Οι αλλαγές που προτείνονται έρχονται να καταργήσουν το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο έτσι όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα και να το προσδέσουν στο άρμα του μνημονίου δίνοντας στη νεολαία κατάρτιση, μισή δουλειά και μισές ελευθερίες για μισή ζωή. Στο στόχαστρο μπαίνουν οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί των κατώτερων βαθμίδων και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων. Με το νόμο αυτό οι διοικήσεις των πανεπιστημίων θα αποτελούνται από τα Συμβούλια Διοίκησης, η σύνθεση των οποίων θα περιλαμβάνει τόσο πανεπιστημιακούς αλλά και στελέχη επιχειρήσεων διευρύνοντας έτσι μια αγοραία αντίληψη σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που επιβάλλει η έρευνα να υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου, και οι σπουδές άμεσα καθοριζόμενες από τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς, να βαραίνουν αποκλειστικά τις πλάτες των φοιτητών και των οικογενειών τους.

Το πανεπιστήμιο του μνημονίου προετοιμάζεται για να βγάζει τους εργαζόμενους του μνημονίου, χωρίς δουλειά, με μισθό πείνας, ελαστικούς και αναλώσιμους. Διαλύεται συνολικά η λογική των ενιαίων πτυχίων και των γνωστικών αντικειμένων. Η δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης επαγγελματικών κι εργασιακών δικαιωμάτων αφαιρείται μέσω της κατάργησης των πτυχίων και της αντικατάστασης τους από τις πιστωτικές μονάδες για κάθε φοιτητή, προετοιμάζοντας έτσι τη γενιά των 592ευρώ, της ανασφάλιστης, ελαστικής εργασίας, όπως ακριβώς ορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Οι σπουδές χάνουν τον ενιαίο ιστό τους και μετατρέπονται σε ένα άθροισμα δεξιοτήτων και πληροφοριών που ο καθένας κατέχει και αγοράζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Οι πρυτάνεις,επί της ουσίας, θα διορίζονται από το ίδιο το υπουργείο και δεν θα εκλέγονται από την πανεπιστημιακή κοινότητα, για να μπορεί ακριβώς να ελέγχει ασφυκτικά την λειτουργία του (όπως γινόταν περίπου και στην χούντα!) Η συμμετοχή των φοιτητών περιορίζεται στην εκλογή 1 μέλους που θα συμμετέχει στο ΣΔ ενώ η δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων στο όργανα συνδιοίκησης παύει. Τέλος επιχειρεί να τελειώσει με το πανεπιστήμιο-κέντρο αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και συλλογικής δράσης. Καταργείται το Πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρος ανάπτυξης και προάσπισης των αγώνων του φοιτητικού και του λαϊκού κινήματος, ενώ δημιουργείται ένα συνολικό αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας κυρίως για τους φοιτητές αλλά και για τους καθηγητές. Ο νόμος διαμορφώνει για το φοιτητή μια ασφυκτική καθημερινότητα, όπου θα πρέπει να τρέχει διαρκώς απ'το αμφιθέατρο στο εργαστήριο για πρόλαβει να τελειώσει τη σχολή πριν τον διαγράψουν. Συνολικά επιχειρείται η πλήρης παράδοση του πανεπιστημίου στα συμφέροντα του κεφαλαίου την μνημονιακή πολιτική. Μέσα από την ένταση των επιχειρηματικών κριτηρίων σε κάθε έκφανση της λειτουργίας του πανεπιστημίου, επιχειρείται να αναδειχθεί σε κυρίαρχο δόγμα το δίπτυχο κυνήγι του κέρδους-περιορισμός του κόστους εκπαίδευσης.

Θέλουν να διαλύσουν κάθε λαϊκή κατάκτηση, τη δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση, να κάνουν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προνόμιο των οικονομικά ισχυρών. Θέλουν να φέρουν στην Ελλάδα όλες αυτές τις αλλαγές που έχουν εφαρμοστεί σε αρκετές χώρες του δυτικού κόσμου. Αλλαγές που έφεραν μια πραγματικότητα ενάντια στην οποία εξεγείρονται οι νέοι σε όλο τον κόσμο, από την Γαλλία και την Αγγλία μέχρι τη Χιλή.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν θα τεθούν στην προμετωπίδα του αγώνα ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου αλλά και συνολικά στις αντιδραστικές αλλαγές στην παιδεία και την κοινωνία που φέρνει ακατάπαυστα η κυβέρνηση ακόμα και μέσα στον Αύγουστο για να προλάβει τα χρονοδιαγράμματα ΕΕ-ΔΝΤ. Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να βγει ξανά στο προσκήνιο με μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις, όπως το 1990-91, το 1998 και στους ηρωικούς αγώνες του 2006-07, μαχητικά κι ανυποχώρητα, με τα μάτια στραμμένα σε όλη την κοινωνία, που αντίστροφα το παρακολουθεί για να πάρει θάρρος κι έμπνευση ξεσηκωμού. Τα πανεπιστήμια δεν νοείται και δεν πρόκειται να λειτουργήσουν με αυτόν τον νόμο. Τα πανεπιστήμια θα γίνουν εκείνα τα κέντρα αγώνα για την ανατροπή του νόμου και της αντιλαϊκής πολιτικής. Καλούμε κάθε κοινωνική κατηγορία εντός του πανεπιστημίου και κάθε πολιτική δύναμη σε ανυποχώρητο αγώνα για να ανατράπει ο νόμος έκτρωμα που διαλύει και τσακίζει το δημόσιο δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο

Ξέρουμε ότι τώρα είναι η ώρα του ξεσηκωμού. Καλούμε άμεσα τους φοιτητές, τους δασκάλους, του καθηγητές, τους μαθητές και όλη την κοινωνία να παλέψουμε από κοινού για να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα, για την ανατροπή του με μαχητικό αγώνα διαρκείας απ'την μέρα της ψήφισης του χυδαίου νόμου. Αλλά και για την ανατροπή όλης της βάρβαρης πολιτικής, που οδηγεί τους εργαζόμενους και τους νέους στην φτώχεια και την εξαθλίωση, για την ήττα και την πτώση της Χούντας της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που καταδυναστεύει τη ζωή μας. Η επίθεση στην εκπαίδευση γίνεται σε βάρος των εργαζόμενων και των παιδιών τους.

Τους περασμένους μήνες βρεθήκαμε όλοι μαζί στους δρόμους και τις πλατείες, κρατηθήκαμε στις ίδιες αλυσίδες, φωνάξαμε και τραγουδήσαμε όλοι μαζί, αντισταθήκαμε στην κρατική καταστολή. Να βρεθούμε και πάλι. Μπορούμε να τους νικήσουμε.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/08 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ.

Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΤΕΙ-Η ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ।ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΦΙΑ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ३०/8

Αποτελέσματα Φοιτητικών Εκλογών 2010 Ιατρικής Αθήνας

2011-05-19T16:29:00.002+03:00

Ιατρική
(Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Ψήφισαν		Εγκυρα		Ακυρα		Λευκά
1326		1257		69		39
		94.8%		5.2%		3.1%
Παράταξη	2011	2011 %	2010	2010 %	Μεταβολή	Μεταβολή %
Νέα Προοπτική	308	24.5%	366	27.23%	-58	-2.73%
ΔΑΠ	289	22.99%	305	22.69%	-16	0.3%
Ε.Α.Α.Κ.	251	19.97%	252	18.75%	-1	1.22%
ΠΑΣΠ	199	15.83%	222	16.52%	-23	-0.69%
ΠΚΣ	108	8.59%	108	8.04%	0	0.55%
Αρ.Εν.	63	5.01%	63	4.69%	0	0.32%

Οι έδρες του ΔΣ κατανέμονται ως εξής: Νέα Προοπτική: 4 (από 4),ΔΑΠ: 4 (από 3), ΕΑΑΚ: 3 (από 3), ΠΑΣΠ: 2 (από 3), ΠΚΣ: 1 (από 1), Αρ.Εν.: 1 (από 1).

Για τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε όλες τις σχολές πανελλαδικά, επισκεφτείτε τη σελίδα της νΚΑ.

Φοιτητικές Εκλογές 2011

2011-05-17T22:36:00.005+03:00

ΣΤΙΣ18 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙ.Σ.-Π.Α.Φ. ΕΑΑΚ

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ - ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ

2011-04-17T12:43:00.003+03:00

ΠΑΣΠ Ιατρικής Αθήνας, 24/3: "Η επιτροπή αυτή δεν αποτελεί παρά την ίδια ακριβώς επιτροπή που συνεδριάζει εδώ και ένα χρόνο, κάτι για το οποίο ενημερωνόταν ο ΣΦΙΑ σε κάθε συνάντηση του με τον Γενικό Γραμματέα. Τα πρόσωπα που τη στελεχώνουν παραμένουν τα ίδια, και η υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε αφορά μόνο την ανανέωση της θητείας τους"

Επιτροπή Εκπαίδευσης και Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης του ΚΕΣΥ, 28/3: "Οι θέσεις εκπαίδευσης στις ειδικότητες του άρθρου 3 του νόμου αυτού καταλαμβάνονται: [...] β. τουλάχιστον ένα έτος μετά την ψήφιση του νόμου, μετά από πανελλαδικές εξετάσεις "

Βήμα: Το νομοσχέδιο αναμένεται να έχει γίνει νόμος του κράτους ως τις αρχές του καλοκαιριού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ: ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕ ΜΟΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ, ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ... ΚΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕ ΜΕΛΗ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΠΑΣΚΕ ΓΙΑΤΡΩΝ, ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΠΑΣΠ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟΥ 2000 κ.λπ.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗ Γ.Σ. ΣΤΙΣ 4/5 - ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για την άρση του ασύλου και τα γεγονότα στη Νομική

2011-01-31T22:53:00.003+02:00

Το βράδυ της Πέμπτης 27 Γενάρη, είδαμε να κορυφώνεται το κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής των κοινωνικών αγώνων, που εδώ και μήνες καλλιεργεί η κυβέρνηση σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε μια σχεδιασμένη επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, που φέρνει στο νου άλλες εποχές, οι δυνάμεις της αστυνομίας, μαζί με μονάδες των ΜΑΤ, των ΕΚΑΜ και της ασφάλειας έστησαν αστυνομικό κλοιό γύρω από τον χώρο της νομικής, προσπαθώντας να συκοφαντήσουν και να περιθωριοποιήσουν τον αγώνα των μεταναστών που αιτούνται εδώ και μέρες πολιτικό άσυλο, έχοντας ξεκινήσει και απεργία πείνας, η οποία συνεχίζεται.

Παράλληλα, από τη στιγμή της εισόδου των μεταναστών στο (αχρησιμοποίητο) νέο κτήριο της Νομικής, γίναμε μάρτυρες μιας αρρωστημένης επίθεσης στο θεσμό του ασύλου από μεριάς της κυβέρνησης, της ΝΔ, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της αστυνομίας. Με άμεση ευθύνη των πρυτανικών αρχών, των παρατάξεων που στήριξαν την απόφαση (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), καθώς και της κατάπτυστης ηγεσίας των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ)-αυτών που στηρίζουν την κυβερνήτική πολιτική στα πανεπιστήμια- το βράδυ της Πέμπτης υπήρξε απόφαση για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου। Απόφαση που μόνο στόχο είχε να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους μετανάστες και όσους στηρίζουν τον αγώνα τους, και να επιτρέψει είσοδο της αστυνομίας στη Νομική. Απόφαση που αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που θέλει να πλήξει όλους όσους επιλέγουν να αγωνίζονται απέναντι στην βάρβαρη πολιτική της που τσακίζει τα δικαιώματά μας σε παιδεία και εργασία.

Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης, απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η απολυταρχική πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ και απέναντι στους μαζικούς, αδεσμεύτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που ο αστικός συνασπισμός εξουσίας ξεδιπλώνει μέρα με τη μέρα μια αντιλαϊκή και βάρβαρη πολιτική, που ξεριζώνει κεκτημένα δεκαετιών και καταδικάζει σιγά σιγά το λαό στην εξαθλίωση και την ανέχεια. Απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, και κοινωνικές παροχές γίνονται ο κανόνας για τα επόμενα χρόνια, ενώ παράλληλα τα «εκπαιδευτικά» νομοσχέδια που ετοιμάζει το Υπουργείο Παιδείας υποθηκεύουν όλες τις επόμενες γενιές σε ένα μέλλον χωρίς δικαιώματα, χωρίς πρόσβαση και κατοχύρωση στην εκπαίδευση, χωρίς καμία επαγγελματική και εργασιακή προοπτική.

Αυτή η πολιτική, που προβάλλεται ως μονόδρομος από τη μεριά της κυβέρνησης, θέλει πρώτα από όλα να φιμώσει και να καταπνίξει τη λαϊκή οργή και τους συλλογικούς αγώνες. Σε μια τέτοια εικόνα, φυσικά, δεν χωρά το κεκτημένο του ασύλου, που δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή – δημοκρατική κατάκτηση για την «ελεύθερη διακίνηση των ιδεών», αλλά πραγματικά κεκτημένο του εργατικού και λαϊκού κινήματος, έχει λειτουργήσει ιστορικά και μπορεί να είναι στο μέλλον εφαλτήριο για τους κοινωνικούς αγώνες και όσους δεν βρίσκουν χώρο έκφρασης στα πλαίσια της «δημοκρατίας». Γι’ αυτό η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της το δυσφημούν συστηματικά, γι’ αυτό στο πλαίσιο της περίφημης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρούν να το απαξιώσουν και να το απογυμνώσουν από το ιστορικό και κοινωνικό του περιεχόμενο। Αντίθετα θέλουν να το μετατρέψουν σε άσυλο για την αγορά και τις επιχειρήσεις.

ΟΙ μετανάστες δεν επιλέγουν να φύγουν από τη χώρα τους. Τα θύματα της κοινωνικής ανισότητας, της οικονομικής κρίσης και του πολέμου εξαναγκάζονται να μεταναστεύσουν, για να γίνουν τα θύματα της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης στις χώρες «υποδοχής». Ταυτόχρονα η μεταναστευτική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, αξιοποιείται για να σπείρουν τον εμφύλιο μεταξύ των ελλήνων και των ξένων εργαζομένων. Οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, παραμένουν με ευθύνη της πολιτείας σε καθεστώς παρανομίας, με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολη λεία για τους εργοδότες και τους κάθε λογής λαθρέμπορους των αδειών παραμονής, των συνθηκών διαβίωσης και τελικά της ελπίδας μια καλύτερη ζωή αυτών των ανθρώπων. Στην κατάσταση αυτή συμβάλλουν ενεργά και συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που αφήνουν τους μετανάστες να δουλεύουν σε καθεστώς μαύρης, κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας, χωρίς δυνατότητα συνδικαλιστικής έκφρασης, απαγορεύοντας τους την εγγραφή σε σωματεία। Συγχρόνως, οι χιλιάδες μετανάστες που εξαναγκάζονται σε φυγή προς την Ευρώπη, παρουσιάζονται ως η αιτία για την ανεργία, την εγκληματικότητα και την κοινωνική οργή, σε μια προσπάθεια να διχαστεί ο κόσμος της εργασίας και η ελληνική κοινωνία στο ψευδές δίπολο «Έλληνας εργαζόμενος-μετανάστης», την ώρα που και οι δύο στενάζουν υπό το βάρος των αντιλαϊκών πολιτικών, τις οποίες πρέπει να αντιπαλέψουν από κοινού.

Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο. Καλούμε επίσης τους φοιτητές, τους εργαζόμενους, και συνολικά την ελληνική κοινωνία να αντιληφθεί ότι ο αγώνας των μεταναστών, των πιο κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων τμημάτων αυτής της κοινωνίας, πρέπει να αποτελέσει κομμάτι ενός πανεκπαιδευτικού και πανκοινωνικού αγώνα, μέσα από συλλογικούς φορείς, σωματεία και πρωτοβουλίες αλληλεγγύης ενάντια στις βάρβαρες αντιεκπαιδευτικές, αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές που επιχειρούν να μετατρέψουν τη γενιά μας στην πρώτη μιας σειράς χαμένων γενεών.

· ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
· ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ – ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
· ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
· ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ, ΕΛΛΗΝΑΣ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Η ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΣ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ.

2010-12-20T16:55:00.004+02:00

Βιώνουμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη νεολαία και τους εργαζόμενους της χώρας. Η οικονομική και πολιτική δικτατορία της κυβέρνησης, της Ε.Ε και του ΔΝΤ επιτίθεται καθημερινά στα δικαιώματα και τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Την ίδια στιγμή, παρά τις δυσκολίες, χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι βαδίζουν ολοένα και πιο αποφασιστικά στο δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια σε αυτό το βάρβαρο καθεστώς. Το φοιτητικό κίνημα σε αυτή τη συγκυρία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης, τόσο απέναντι στους νόμους της Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση όσο και ενάντια στην αντεργατική επίθεση συνολικά.

Οι δυνάμεις των σχημάτων της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στρατεύονται στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης και ανασυγκρότησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και σε αυτή τη βάση προωθούν μια λογική ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς εντός του κινήματος. Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και η ΕΑΑΚ έχουν διαλέξει αντίπαλο: το ΔΝΤ, την ΕΕ, την εργοδοσία, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τους υποστηρικτές της (ΝΔ, ΛΑΟΣ) καθώς και τους εκπροσώπους τους μέσα στις σχολές.

Στον αντίποδα, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ επιλέγουν την αποχώρηση από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων συγκροτώντας μέτωπα γύρω από τον εαυτό τους, αρνούνται να στρατευτούν σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση για το κίνημα επενδύοντας στην ήττα και τον κατακερματισμό των αγώνων. Βρίσκουν τον αντίπαλο τους σε δυνάμεις του κινήματος, στήνοντας διαρκώς ενδοαριστερούς εμφυλίους και στοχοποιώντας με ιδιαίτερο ζήλο τις δυνάμεις τις αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Κορύφωση του κατήφορου που έχει επιλέξει η ηγεσία της ΚΝΕ αποτελούν τα στημένα και προβοκατόρικα γεγονότα που συνέβησαν στο Πάντειο.

Πιο συγκεκριμένα, τα πραγματικά γεγονότα είναι τα εξής: Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι δυνάμεις της ΚΝΕ προέβησαν σε μια σειρά από προκλήσεις και τραμπουκισμούς σε βάρος αγωνιστών της ΕΑΑΚ με στόχο τη φίμωση του σχήματος και την καταπάτηση του χώρου παρέμβασής του. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η επιλογή γίνεται σε μια σχολή που κυριαρχούν εμφανώς οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, χωρίς αυτό, όπως φαίνεται να ενοχλεί την ηγεσία της ΚΝΕ. Συνέχεια αυτής της επιλογής ήταν η τοποθέτηση τιμητικής πλακέτας στη μνήμη της ηρωικής κομμουνίστριας Σωτηρίας Βασιλακοπούλου σε έναν από τους ελάχιστους χώρους που διατηρεί το σχήμα της ΕΑΑΚ στη σχολή με την υπογραφή ΚΝΕ- ΚΚΕ, στο πλαίσιο εκδήλωσης που πραγματοποίησαν. Τα μέλη της ΕΑΑΚ επέλεξαν να μη δημιουργήσουν ένταση μέχρι και το πέρας της εκδήλωσης. Αντίθετα μετά από αυτή παρέδωσαν με διάθεση συνεννόησης και χωρίς καμία φθορά, τη συγκεκριμένη πλακέτα στα μέλη της ΚΝΕ έτσι ώστε να τοποθετηθεί σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της σχολής.

Αμέσως μετά από αυτό, η ηγεσία της ΚΝΕ εξέδωσε μια χυδαία ανακοίνωση, στην οποία κατηγορεί τους αγωνιστές της ΕΑΑΚ, ως «ΕΚΟΦΙΤΕΣ» και «Αντικομμουνιστές», τους παρομοιάζει με «απογόνους των Ες- Ες» και «Χρυσαυγίτες» και την ίδια στιγμή εξαπολύει ως «απάντηση» τραμπούκικες επιθέσεις εναντίον τους.

Είναι φανερό ότι όλο το παραπάνω σκηνικό αποτελεί ντροπιαστική μεθόδευση και προβοκάτσια από τη μεριά της ΚΝΕ με στόχο την περαιτέρω περιχαράκωση των δυνάμεών της και στοχοποίηση της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Μια μεθόδευση που δε διστάζει μάλιστα να χρησιμοποιήσει, πέρα από βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον της ΕΑΑΚ, την ίδια τη μνήμη της ηρωικής αγωνίστριας Σ. Βασιλακοπούλου και να την κηλιδώσει εντάσσοντας την στους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς. Αγωνιστές όπως η Βασιλακοπούλου δεν έχουν θέση σε τέτοια γεγονότα. Πρέπει να τιμούνται και να μένουν ζωντανοί στη μνήμη του λαού δείχνοντας το δρόμο για ακόμη πιο αποφασιστικούς και νικηφόρους αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας που θα καταφέρνουν να δικαιώσουν τελικά την ίδια την οδυνηρή απώλειά τους. Δυστυχώς, είναι ξεκάθαρο, ότι η συγκεκριμένη στάση της ΚΝΕ δεν εκκινεί από μια προσπάθεια τέτοιας υπεράσπισης της μνήμης της Σ. Βασιλακοπούλου αλλά από την εμμονική συνέχιση της προσπάθειας της ΚΝΕ να απομονώσει τα μέλη της από κάθε αγωνιστική παρέμβαση πέραν του εαυτού της.

Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στον καθημερινό αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση σε εκπαίδευση και εργασία, για τα συμφέροντα της νεολαίας και των εργαζομένων, έχοντας πάντα ως έμπνευση τη Σωτηρία και όλες τις ηρωικές μορφές του κινήματος των περασμένων χρόνων. Δεν θα ακολουθήσουμε την ηγεσία της ΚΝΕ στον ολισθηρό δρόμο της, χωρίς αρχές, σύγκρουσης. Καλούμε, μάλιστα τους αγωνιστές της ΚΝΕ και του ΚΚΕ να γυρίσουν την πλάτη σε αυτές τις μεθοδεύσεις, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους μέσα από τις μαζικές διαδικασίες του κινήματος για την κλιμάκωση και την πολιτικοποίηση των αγώνων στην πάλη που έχει ανάγκη η εποχή μας. Θεωρούμε ότι η αναγκαία αντιπαράθεση είναι με το κράτος και τις δυνάμεις καταστολής και όχι με την υπόλοιπη αριστερά, ωστόσο δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα επιτρέψουμε κανενός είδους τραμπούκικες επιθέσεις που στόχο έχουν να πλήξουν την παρέμβαση των σχημάτων της ΕΑΑΚ μέσα στις σχολές.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση